จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(อ่านงาน มองชีวิต ข้อคิดจากคนธรรมดา "สถาพร")

"ข้าราชการต้องเป็นเหมือนรถจี๊ป"

อ่านงาน มองชีวิต ข้อคิดจากคนธรรมดา "สถาพร"

พนิชา อิ่มสมบูรณ์

ความรู้ มี 4 มิติ

รู้ลึก คือรู้จริงในวิชาชีพแห่งตน รู้บทบาทหน้าที่ของตน รู้ความรับผิดชอบของตน และปฏิบัติหน้าที่ของตนได้ครบถ้วนสมบูรณ์

รู้กว้าง คือรู้สภาวะแวดล้อม รู้จักการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งต่าง ๆ

รู้ยาว คือรู้ไปในอนาคต ด้วยการวิเคราะห์ข้อมูลและเหตุผล ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จะวางแผนรับมืออย่างไร

รู้เวลา คือรู้สถานการณ์ รู้ว่าเวลาไหนควรทำหรือไม่ทำอะไร

คนทำงานอย่างน้อยต้องมีความรู้ 2 ด้าน รู้ทั้งลึกและกว้าง

แม้งานที่รับผิดชอบจะเป็นงานเฉพาะด้าน แต่การเชื่อมโยงกับระบบอื่นอาจไม่ต้องลงลึกเสมอไป

แม้งานที่รับผิดชอบจะทั่ว ๆ ไป แต่บางเรื่องราวก็ต้องลงลึกในรายละเอียด

ประสบการณ์ อาจเป็นประสบการณ์ของตนเอง หรือเรียนรู้จากประสบการณ์ของผู้อื่น

คนมีประสบการณ์ จึงมีความพร้อมในการจัดการงานและแก้ปัญหาได้ดีกว่า

แต่ประสบการณ์เก่า อาจใช้ไม่ได้กับสถานการณ์ใหม่

คนจะเก่งได้ต้องมีทั้ง ความรู้ และ ประสบการณ์

หมายเหตุ 

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2554

รถจี๊ป  น. รถยนต์แบบหนึ่ง ใช้ในวัตถุประสงค์ต่าง ๆ ได้แทบทุกภูมิประเทศ มีความคล่องตัวสูง

ต้นเรื่อง

หนังสือเล่าถึงชีวประวัติของ นายแพทย์สถาพร วงษ์เจริญ ตั้งแต่การต่อสู้ชีวิตในวัยเด็ก เส้นทางข้าราชการ จนเกษียณอายุราชการในตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข

หมายเหตุ

จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@Sathaporn Wongjaroen

ต้องอธิบายเพิ่มเติมทั้ง ๆ ที่จำได้ว่าเล่าไว้ชัดเจนแล้วว่า ยกคำสอนจากอาจารย์นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์

ท่านบอกให้เราทำตัวเหมือนรถจี๊บที่วิ่งได้ทุกที่คือทุกสภาพถนน (จะถนนเรียบหรือเป็นหลุมเป็นบ่อก็วิ่ง

ได้) ไม่ใช่การวิ่งเต้น เดี๋ยวความหมายจะเพี้ยนไป

เดิม quote มาเต็ม ๆ ว่า "ข้าราชการต้องเป็นเหมือนรถจี๊ป วิ่งได้ทุกที่" แต่มีผู้ตีความผิดเพี้ยนไปเป็นการวิ่งเต้น เลยต้องตัดความลง

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด