วันอังคารที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(พาเหรดแห่งความเงียบงัน)


"ไม่ว่าสังคมไหนก็ต้องมีการผลัดรุ่น"

พาเหรดแห่งความเงียบงัน
ฮิงาชิโนะ เคโงะ - บัณฑิต ประดิษฐานุวงษ์


คนเป็นสัตว์สังคม ต้องอยู่ร่วมกับสังคม ต้องพึ่งพาสังคม เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับสังคม มีแนวคิด ค่านิยม การรับรู้ และการปฏิบัติไปในกระบวนทัศน์ (Paradigm) เดียวกัน

เวลาที่เปลี่ยนไป คนย่อมค่อย ๆ ผลัดเปลี่ยนรุ่นเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีแนวคิด ค่านิยม การรับรู้ และการปฏิบัติที่แตกต่าง เพื่อให้สามารถแก้ปัญหาของสังคมที่เปลี่ยนไป การปรับกระบวนทัศน์ (Paradigm Shift) ก็จะเกิดขึ้น
กระบวนทัศน์เก่าจะถูกกลืนผสมผสานเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนทัศน์ใหม่

สังคมเปลี่ยนแปลงไปตามรุ่นของคนส่วนใหญ่
ไม่มีสังคมใดไม่เปลี่ยนแปลง อย่าฝืนสังคม


ต้นเรื่อง

พาเหรดแห่งความเงียบงัน เป็นนวนิยายชุดสืบสวนสอบสวน ซีรีย์กาลิเลโอของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งหายตัวไปอย่างปริศนา สองปีต่อมาถูกพบเป็นศพในบ้านที่เกิดเพลิงไหม้ สถานที่พบศพไม่มีความเกี่ยวข้องใดกับเธอ ผู้ต้องสงสัยคือชายคนหนึ่งที่เคยหลุดรอดไปจากคดีฆาตกรรมเด็กหญิงหลายปีก่อน ขณะที่ยังไม่สามารถไขคดีได้ ชาวเมืองก็เริ่มโกรธแค้นและเคลื่อนไหวรวมตัวกันในวันงานพาเหรดเทศกาลฤดูใบไม้ร่วง การสืบคดีจึงต้องพึ่งกาลิเลโอใช้หลักฟิสิกส์เข้ามาไขคดี ที่มีปมซับซ้อน หักมุมมากมาย


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนเราไม่ได้เป็นเหมือนสิ่งที่เห็นเสมอไป"

"ความฝันส่วนความฝัน ความจริงส่วนความจริง"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอาทิตย์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ตุ๊กตาปิเอโรในคฤหาสน์กางเขน)


"คนสมองทึ่มคงไม่เข้าใจการประชด"

ตุ๊กตาปิเอโรในคฤหาสน์กางเขน
ฮิงาชิโนะ เคโงะ - ทินภาส พาหะนิชย์

การสื่อสารคือ การถ่ายทอดความคิดหรือความรู้สึกไปให้ผู้อื่นรับรู้ด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง
การประชดประชันเป็นวิธีหนึ่งที่ใช้ในการสื่อสาร โดยพูดหรือกระทำสิ่งที่ตรงข้ามกับความเป็นจริง
ผู้รับสารจึงต้องพิจารณาตีความว่าผู้ประชดประชันต้องการสื่ออะไร

การประชดประชันจึงอาจใช้ไม่ได้กับคนที่คิดเชิงบวก ที่มีทัศนคติมองโลกในแง่ดี ยอมรับความจริงและปล่อยวางได้สมเหตุสมผล
การประชดประชันจึงอาจใช้ไม่ได้กับคนซื่อ คนซื่อบื้อ คนโง่ เพราะฟังไปก็ไม่รู้เรื่อง ตีความไม่ออก

สื่อสารตรงไปตรงมาจึงน่าจะดีกว่าประชดประชัน


ต้นเรื่อง

ddตุ๊กตาปิเอโรในคฤหาสน์กางเขน เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ เรื่องราวของฆาตกรรมซ้ำซ้อนต่อเนื่องที่เกิดขึ้นในคฤหาสน์เดียวกัน เกือบจะเป็นฆาตกรรมแบบห้องปิดตาย แถมเพิ่มความลึกลับด้วยตุ๊กตาปิเอโร ที่มาให้ข้อมูลที่ดูเหมือนไม่ได้ช่วยอะไรเลย ผู้อ่านจึงคิดวิเคราะห์ตามไม่ทัน ต้องรอคลี่คลายจนจบหน้าสุดท้าย

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนที่ทำอะไรเพียงเพราะความเกลียดชังก็มี"

"อย่าตัดสินคนที่ภายนอก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ข้างครัว ๑๐๘)


"เพราะเกิดมีสิ่งนี้ สิ่งนั้นจึงเกิดมีขึ้น"

ข้างครัว ๑๐๘
พิชัย วาสนาส่ง

เพราะเกิดมีสิ่งนี้ สิ่งนั้นจึงเกิดมีขึ้น
ผลย่อมเกิดแต่เหตุ
ไม่ควรกังวลก่อนล่วงหน้า ไม่ควรกังวลเกินกว่าเหตุ

เหตุอาจมิได้เกิดจากตัวเรา แต่ผลอาจกระทบถูกที่ตัวเรา
อย่าสร้างเหตุที่จะเกิดผลร้ายต่อผู้อื่น


ต้นเรื่อง

พิชัย วาสนาส่ง เป็นหนึ่งในผู้รู้ที่เรียกได้ว่าเป็นพหูสูต คือรู้จริงในเรื่องที่พูดที่เขียน และสามารถถ่ายทอดให้ผู้ฟังหรือผู้อ่านเข้าใจได้อย่างง่าย หนังสือชุดข้างครัว ของ พิชัย วาสนาส่ง มี 4 เล่ม คือ ข้างครัวตะวันออก ข้างครัวตะวันตก ข้างครัวสุขภาพ และ ข้างครัว๑๐๘ เป็นการราวบรวมเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย ตั้งแต่การปรุงอาหาร การเลือกวัสดุปรุง วิธีการกิน ตลอดจนธรรมเนียมการกิน ที่ไม่ตกยุคตกสมัย
 ข้างครัว๑๐๘ เป็นเรื่องราวสารพัดสารพันที่เกี่ยวกับครัว ตั้งแต่ตำนานอาหาร มีดทำกับข้าว ผัก ปลา เนยแข็ง ไปจน เหล้า กาแฟ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ขิงดองตามร้านซูชินั้น ทราบว่าผลิตจากไทยใส่ภาชนะส่งไปขายให้ร้านหรือภัตตาคารซูชิทั่วประเทศญี่ปุ่น (ญี่ปุ่นไม่ผลิตกินเองแล้ว เพราะถือว่าเก็บที่ดินไว้ปลูกของอื่นที่มีมูลค่าตอบแทนสูง ดีกว่าปลูกเองดองเอง)"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันพฤหัสบดีที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(สิทธารถะ)



"ใครก็ตามที่เสาะแสวงหา...สายตาของเขาจดจ้องอยู่เฉพาะสิ่งที่เขาค้นหา และไม่ยอมรับรู้พบเห็นสิ่งอื่นใด ไม่ยอมพิจารณาสิ่งที่ได้พบเห็น เพราะมัวมุ่งมั่นอยู่ในสิ่งที่ตนแสวงหาเท่านั้น...จึงแลไม่เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ใกล้ตาใกล้ตัว"

สิทธารถะ
แฮร์มันน์ เฮสเส - สีมน


มนุษย์สามารถรับรู้พร้อมกันได้หลายช่องทางผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้า
แต่มนุษย์จะให้ความสนใจ จดจ่อ และมีสมาธิในการรับรู้เพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
เมื่อจดจ่อเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เรื่องอื่นย่อมละเลยไป

เรื่องที่คนเราละเลยไปจึงมีมากมายมหาศาล
เรื่องที่คนเราละเลยไป อาจเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด


ต้นเรื่อง

สิทธารถะ วรรณกรรมผลงานการประพันธ์ของ แฮร์มันน์ เฮสเส เจ้าของรางวัลโนเบล ที่เล่าเรื่องราวของมาณพหนุ่มสองสหาย สิทธาระถะ และ โควินทะ ที่มุ่งมั่นแสวงหาความหลุดพ้นของชีวิต ออกบวชเป็นนักพรต และตัดสินใจเดินทางมาเฝ้าพระพุทธองค์ โควินทะเลือกที่จะบวชเป็นภิกษุเรียนรู้ในพระพุทธศาสนา สิทธาระถะเลือกที่จะแสวงหาสัจธรรมด้วยวิถีทางของตนเอง

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ไม่มีผู้ใดที่จะบรรลุได้เพียงด้วยการฟังคำสั่งสอน"

"ความรู้นั้นสามารถถอดถ่ายให้กันได้ แต่ปัญญาความรอบรู้นั้นให้กันไม่ได้ดอก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ)


"แล้วเพิ่งจะมาพูดเอาตอนนี้เนี่ยนะ"

เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ
ฟุกะมิโดริ โนวากิ - สุริยงวรวุฒิ สิริวิวัฒน์กุล

การสื่อสารคือ การถ่ายทอดความคิดหรือความรู้สึกไปให้ผู้อื่นรับรู้ด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง
การสื่อสารที่ช้าเกิน อาจทำให้ไม่ทันการ ผู้รับสารอาจพลาดภารกิจหรือสาระสำคัญ
การสื่อสารที่เร็วเกินไป อาจทำให้ผู้รับสารชะล่าใจ ไม่เร่งดำเนินการ ในที่สุดก็พลาดภารกิจหรือสาระสำคัญเช่นกัน
การสื่อสารที่ไม่มีเวลาแน่นอน อาจทำให้ผู้รับสารวิตกกังวลโดยไม่จำเป็น

การสื่อสารจึงต้องกระทำในเวลาที่เหมาะสม


ต้นเรื่อง

เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ เป็นนิยายแฟนตาซี ที่ไม่ใช่นิยายสืบสวนสอบสวน แต่ก็ลึกลับผจญภัย เหมือนจะอ่านรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ตื่นเต้นด้วยเวทมนตร์คำสาป

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เวลาคนร้ายแก้ตัว ก็มักจะพูดอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น"

"สิ่งใดที่สูญเสียไปแล้ว ย่อมย้อนคืนกลับมาไม่ง่าย"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด



วันอาทิตย์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(คมดาบสั้น)


"ท่านสามารถเลือกสหายได้ แต่ไม่สามารถเลือกศัตรูได้"

คมดาบสั้น
โก้วเล้ง – น.นพรัตน์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม จึงย่อมมีความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นในสังคม
ความสัมพันธ์อาจเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกัน 
ความสัมพันธ์อาจเป็นคนที่รักเป็นเพื่อนเป็นมิตรสหายกัน หรือ
ความสัมพันธ์อาจเป็นคนที่เกลียดชังเป็นศัตรูกัน

ผู้คนจะเป็นมิตรเป็นสหายเป็นเพื่อนกันได้ ย่อมเกิดจากการเลือกการคัดสรรของตนในเบื้องต้นแล้วเพาะบ่มด้วยกาลเวลา

แต่ผู้คนจะเกลียดชังกันถึงขั้นเป็นศัตรูกัน มิใช่เพียงแค่ทัศนคติที่ไม่ตรงกัน หากยังต้องมีความโกรธความไม่พึงพอใจกันอย่างรุนแรง ผู้คนจะเกลียดกันทะเลาะกันเป็นศัตรูกัน มักเกิดขึ้นในห้วงเวลาฉับพลัน

หากมิสติ เท่าทันความคิด อารมณ์และความรู้สึกของตนเอง เราก็จะสามารถควบคุมตัวเองให้ไม่สร้างศัตรูได้ แต่เราควบคุมผู้อื่นไม่ได้ 
อย่าสร้างเงื่อนไขให้ผู้อื่นนำไปใช้อ้างให้เราเป็นศัตรู


ต้นเรื่อง

คมดาบสั้น เป็นวรรณกรรมกำลังภายในเรื่องสุดท้ายในชีวิตของโก้วเล้ง คมดาบสั้นเป็นนวนิยายสั้น 7 ตอนที่ร้อยรวมเป็นเรื่องยาว ที่โก้วเล้งตั้งใจเขียนเป็นแนวทางใหม่ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับบ่อนพนันอันลึกลับและการเดิมพันที่แปลกพิสดาร แต่ละผู้คนที่ชิงไหวชิงพริบทางปัญญา จึงกระตุ้นให้ตื่นเต้นเร้าใจ และจบลงแบบหักมุมที่คาดไม่ถึง

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนอยู่ในยุทธจักร ไม่เป็นตัวของตัวเอง"

"ดาบบางเล่มแม้มีขนาดสั้น แต่มักหวาดเสียวกว่าดาบยาว"

"โลกนี้มีเรื่องที่ท่านไม่เข้าใจอยู่ไม่น้อย"

"มีแต่คนชาญฉลาดจึงทราบว่า เรื่องเล็กน้อยค่อยเป็นเคล็ดลับสำคัญ ในการตัดสินเรื่องราว"

"บางครั้งแม้ชนะเท่ากับพ่ายแพ้"

"ทุกเรื่องราวล้วนมีข้อยกเว้น"

"ทุกผู้คนต้องมีเวลาเป็นผู้แพ้"

"เป็นผู้ชนะแม้ไม่มีใดยอดเยี่ยม แต่อย่างน้อยยังดีกว่าเป็นผู้แพ้"

"คนไร้น้ำใจลงมือไร้น้ำใจ"

"บางครั้งการกล่าววาจาตามอำเภอใจ ก็สามารถทำร้ายคนเช่นเดียวกับดาบกระบี่"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เสียงแห่งบาป)


"คนเรานั้น ถ้าหากป้อนให้อิ่มเกินไปก็จะเสียนิสัย"

เสียงแห่งบาป
ชิโอตะ ทาเคชิ - อิศเรศ ทองปัสโณว์

ร่างกายมนุษย์มีศูนย์ควบคุมความหิวความอิ่มอยู่ที่สมองส่วนไฮโปทาลามัส (Hypothalamus) เพื่อคอยควบคุมให้ร่างกายได้รับอาหารตามความจำเป็นเหมาะสม

แต่หิวก็ไม่จำเป็นต้องกิน และไม่หิวก็ไม่ได้หมายความว่ากินไม่ได้
ขณะที่อิ่มก็ไม่ได้หมายความว่ากินอีกไม่ได้
มนุษย์กินได้ตลอดเวลา เพราะสิ่งที่ควบคุมการกินยังอยู่ที่ความอยาก

ความอยากทำให้เกิดภาวะไม่สมดุล
ความอยากเป็นตัณหา เป็นเรื่องของจิตใจ
ความอยากเป็นแค่นิสัยไม่ใช่สันดาน จึงอาจปรับเปลี่ยนได้


ต้นเรื่อง

เสียงแห่งบาป เป็นนวนิยายสืบสวนสอบสวน เกี่ยวกับคดีสะเทือนขวัญคดีหนึ่งในญี่ปุ่น ที่ยังไม่สามารถคลี่คลายได้แม้ผ่านมาเป็นเวลานานถึงสามสิบปี เจ้าของร้านตัดชุดสูทแห่งหนึ่งได้พบในที่สุดว่า เสียงของเขาเมื่อวัยเด็กมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีดังกล่าว เขาเกี่ยวข้องจริงหรือ ความจริงที่ต้องค้นหา หรือจะปล่อยให้ไปเป็นเพียงเสียงแห่งบาป

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนเลวก็มีศักดิ์ศรีของคนเลว"

"ถ้าคิดว่าเป็นทางที่จะไปได้ละก็ ลุยไปให้สุดทางไปเลย"

"คนเรานั้นจะอย่างไรก็ต้องมีเครือข่ายอยู่"

"การจะชำระล้างชื่อที่เสื่อมเสียไปแล้วไม่ใช่เรื่องง่าย"

"ไม่มีทางที่คนเราจะเต็มอิ่มได้หรอก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด