จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9)

"มีผู้คนบางคนมีนิสัยคล้ายเถาวัลย์ไม้เลื้อย สามารถเลื้อยขึ้นสูงเท่าใด ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเอง หากแต่อยู่ที่ยึดเกาะต้นไม้ใหญ่"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9

จิ่วถู - น.นพรัตน์

ไม้เลื้อย เป็นพืชที่ต้องอาศัยรยางค์เกาะ เลื้อย พันกับสิ่งอื่นเพื่อไต่ขึ้นไปรับแสงแดด

ไม้เลื้อย ให้ประโยชน์กับสิ่งที่มันเกาะ ทั้งอาจบังแสงที่จ้าเกิน ทั้งอาจช่วยพยุงให้เกิดความแข็งแรง

ไม้เลื้อย ไม่อาจตั้งตัวตรงขึ้นเองโดยลำพัง หากถอดหลักที่ไม้เลื้อยอาศัยออก ไม้เลื้อยก็จะหล่นไปกองกับพื้นดิน

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ก็ต้องอาศัยการเกาะ เลื้อย พันผู้อื่นเพื่อขึ้นไปหาแสง เพราะไม่อาจเจริญเติบโตได้ด้วยตนเอง

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ย่อมเป็นประโยชน์ใช้สอยของหลักเพื่อแสวงหาผลประโยชน์

เมื่อใดที่หลักไม้เลื้อยล้มลง ผู้เกาะเลื้อยพันย่อมล้มตามไม่เป็นท่า

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย จึงต้องสนับสนุนส่งเสริมส่งส่วยให้หลักไม้เลื้อยแข็งแรงสม่ำเสมอ

ต้นเรื่อง

เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เขียวกลั่นจากครามหากเข้มกว่าคราม"

"ทำงานไม่คล้อยตามนายจ้าง เหน็ดเหนื่อยจนตายก็สูญเปล่า"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(แดงดุจเลือด)

"แบงค์ห้าร้อยยูโรยับยู่ยี่ก็มีมูลค่าเท่าแบงค์ห้าร้อยยูโรใหม่กริบ"

แดงดุจเลือด

Salla Simukka - กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

เงินตราที่เก็บใส่กำปั่นไว้ยาวนาน แม้ราคาจะคงเดิม แต่มูลค่าจะมีแต่ลดน้อยลง

จะทำให้เงินตราราคาเดิมมีมูลค่าเพิ่มขึ้น จำต้องแปลงไปเป็นสินทรัพย์อื่น

ความรู้แม้ไม่ใช่เงินตรา แต่หากเก็บไว้ คุณค่าก็ลดลง

ความรู้จะมีคุณค่าเพิ่ม เมื่อถูกนำไปใช้เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ต่อยอด ส่งต่อ และแบ่งปัน

สารกัมมันตรังสีมีค่าครึ่งชีวิต คือเวลาที่ใช้ในการสลายตัวของสารเหลือครึ่งหนึ่งของที่มีอยู่เดิม

ความรู้ของแต่ละผู้คนแม้ไม่ใช่สารกัมมันตรังสี แต่ก็มีค่าครึ่งชีวิต สั้นยาวแตกต่างกันไป

หากไม่ใช้ ไม่ทบทวน ไม่แสวงหาเพิ่มเติม อาจเข้าใกล้ศูนย์อย่างรวดเร็ว

ต้นเรื่อง

แดงดุจเลือด นวนิยายชุดสืบสวนสอบสวนที่มีตัวเอกชื่อว่า ลูมิกกิ ที่เป็นภาษาฟินแลนด์แปลว่า สโนไวต์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเหมือนเทพนิยาย ที่เริ่มต้นด้วยลูมิกกิเปิดห้องเข้าไปเจอแบงค์ยูโรอาบเลือดในห้องมืด ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปดั่งเทพนิยาย ต่างกันเพียงสโนไวต์มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยในตอนจบ แต่ของเธอมิกลูกิไม่ใช่

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"วิธีใช้ชีวิตที่ง่ายที่สุดคือยุ่งวุ่นวายในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองให้น้อยที่สุด"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย)

"บางอย่างก็ต้องรอเวลา"

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย

Lee Su-Yeon - ปภาวรินทร์ ขันขวา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 

หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

แต่ที่ปลายรากลึกนั้น อาจเกาะเกี่ยวไว้กับผลประโยชน์มหาศาล

ดังนั้น บางอย่างก็ต้องรอเวลา 

หาไม่แล้วคนคิดกำจัดรากลึก จะถูกลากไปกำจัดเสียเอง

ต้นเรื่อง

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย เป็นนวนิยายเชิงจิตวิทยา ที่พยายามเตือนสติว่า เมื่อมีคนใกล้ชิดเสียชีวิตลงด้วยเหตุใดก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฆ่าตัวตาย คนที่ยังมีชีวิตอยู่มักจะรู้สึกเศร้าเสียใจ และรู้สึกผิด คิดว่าตนเป็นต้นเหตุของการเสียชีวิตนั้น แล้วชีวิตจะอยู่อย่างไร ศูนย์ชันสูตรศพเชิงจิตวิทยา จึงถูกตั้งขึ้นเพื่อทำให้คนที่ยังอยู่รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ถ้าเป็นผู้ที่ทำหน้าที่ชันสูตรผู้อื่นประสบปัญหาด้วยตนเองล่ะจะทำอย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บนโลกนี้มักมีเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นอยู่เสมอ"

"คำสัญญาไม่ใช่สิ่งที่คนเราควรทำผิดกันง่าย ๆ"

"การเฝ้าดูกับการเผชิญหน้าจริง ๆ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เหยี่ยวนรกทะเลทราย 2)

"ไม่ว่าท่านคิดขุดอะไร ต่างต้องขุดรากของมันก่อน"

เหยี่ยวนรกทะเลทราย 2

โกวเล้ง – น.นพรัตน์

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 

หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

มันจะได้ไม่กลับมา

ต้นเรื่อง

เหยี่ยวนรกทะเลทราย เป็นวรรณกรรมกำลังภายในแนวใหม่ที่โกวเล้งตั้งใจ ฉีกแนวการเขียนให้แตกต่างไปจากกำลังภายในทั่วไป ที่เริ่มอ่านก็เดาตอนจบได้ โกวเล้งวาดภาพให้ในท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ ทิวทัศน์ทุ่งกว้าง ความลำเข็ญ ความลี้ลับนานัปประการ ขนบธรรมเนียมและความเชื่อถือ ก่อให้เกิดการต่อสู้ดิ้นรน แต่ก็บังเกิดน้ำมิตรไมตรีระหว่างคนพเนจรสองคนที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม ความซื่อสัตย์ และความเสียสละ แม้จะปวดร้าวแต่ก็สวยสดงดงาม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"สาเหตุที่เกิดความผิดพลาดมีหลายชนิด ความเลินเล่อเป็นชนิดที่ไม่อาจอภัยให้ได้ที่สุด"

"คนผู้หนึ่งหากไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ จะปราศจากความเจ็บปวดรวดร้าว และโศกเศร้ารันทด"

"โอกาสอันดีหากหลุดลอยไป จะไม่หวนกลับคืนมาอีก"

"ไม่ว่ารัตติกาลยาวนานปานใด ฟ้าต้องรุ่งสางสว่าง"

"ผู้ที่เพลี่ยงพล้ำหลงกล มักเป็นบุคคลที่ไม่คิดทำร้ายคน"

"ในโลกไม่มีเรื่อง 'แน่นอน' เรื่องราวในภายหน้า ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่มีปัญญาหยั่งคาดได้"

"มนุษย์ทุกรูปนาม เพียงเห็นจุดอ่อนของผู้อื่น ละเลยลืมเลือนจุดอ่อนของตนเอง"

"มือกระบี่ที่แท้จริง เพียงเลือกจู่โจมจุดอ่อนฝ่ายตรงข้าม จู่โจมคราเดียวก็ประสบผล"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(อ่านคน-ไทย)

"ประวัติที่แต่งแจกกันตามงานศพ มักมีแต่มุมบวก"

อ่านคน-ไทย

ส. ศิวรักษ์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันและกันทั้งทางกายภาพและจิตใจ

มนุษย์จึงจะไม่แสวงหาศัตรูโดยไม่จำเป็น

มนุษย์จึงจะไม่ทำร้ายผู้อื่น มนุษย์จึงจะไม่กล่าวร้ายผู้อื่น

เว้นแต่เหตุสองประการ

หนึ่งคือ มนุษย์ที่ทะเลาะเบาะแว้งกัน

หนึ่งคือ มนุษย์ที่มีปัญหาทางจิตใจ

 

มนุษย์จะทะเลาะกันเมื่อแย่งชิงสิ่งใดสิ่งหนึ่งของกันและกัน

การอิจฉาริษยาเป็นการแย่งชิงกันประเภทหนึ่ง

การกล่าวดีเกินเหตุ การยกยอปอปั้น ก็เป็นรูปแบบของการกล่าวร้ายชนิดหนึ่ง

ส่วนปัญหาทางจิตใจ มีได้ตั้งแต่ ภาวะวิตกกังวล ซึมเศร้า ไบโพลาร์ จิตเภท รวมทั้งภาวะทางจิตอันเนื่องมาจากสารเสพติด

โบราณจึงบอกว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา

ต้นเรื่อง

สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เป็นบุคคลที่รู้จักคนกว้างขวางทั้งที่ยังมีชีวิตและล่วงลับไปแล้ว จึงอาจพูดถึงชีวประวัติของบุคคลต่าง ๆ ได้ดี เพราะสุลักษณ์จะมองทั้งแง่บวกและแง่ลบ โดยให้เหตุผลว่า "ยิ่งรู้ข้อผิดพลาดของท่าน ทำให้เห็นว่าท่านนั้น ๆ น่ารักขึ้น เป็นมนุษย์ปุถุชนมากขึ้น"

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"จำเพาะคนนอกคอก ที่มีความเชื่อมั่นในตนเองเท่านั้น ที่จะแสวงหาความเป็นไทให้ตนเองและผู้อื่นได้"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 7)

"น่าเสียดายที่ในโลกไม่มียารักษาโรคสำนึกเสียใจ"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 7

จิ่วถู - น.นพรัตน์

สำนึกเสียใจ เป็นความรู้สึกตระหนักอย่างแท้จริงถึงความผิดพลาดของตนที่ได้พูดหรือกระทำ และสิ่งที่พูดหรือกระทำนั้นสร้างความเดือดร้อน เจ็บปวด เสียหาย แก่ผู้อื่น

สำนึกเสียใจ เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลัง ไม่อาจย้อนกลับไปไม่พูดหรือไม่กระทำ

เมื่อใดที่รู้สึกสำนึกเสียใจก็มักจะ สายไปเสียแล้ว

ทางแก้จึงมีเพียง คิดให้รอบคอบก่อนทำ คิดให้ถี่ถ้วนก่อนพูด

คนหน้าเนื้อใจเสือ ก็คิดรอบคอบคิดถี่ถ้วนก่อนพูดก่อนทำเช่นกัน

ต้นเรื่อง

เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"น้ำที่อยู่ไกลก็เป็นน้ำ ขอเพียงรู้จักใช้สอยจะเกิดผลอย่างคาดไม่ถึง"

"ลมต้องมีวันสงบนิ่ง"

"หากว่ารากตายไป กิ่งใบจะคงอยู่ได้อย่างไร"

"เรื่องที่ท่านไม่เคยพบเห็นมีมากมายอยู่แล้ว"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ไกรสร)

"หินหนักทับหญ้าไว้หลายสิบปี พอถึงคราวยกหินออก รากที่ฝังอยู่ใต้ดินมันค่อย ๆ ฟื้นตัว พอได้ฝนได้แดด

ต้นหญ้าอ่อน ๆ มันก็งอกขึ้นมา"

ไกรสร

ดวงตา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

เรื่องราวบางอย่าง บางครั้งบางคราดูเหมือนสามารถแก้ไขได้สงบเรียบร้อย

แต่แท้จริง เพียงแค่รอโอกาส เพียงแค่รอสมัครพรรคพวก เพียงแค่รอตัวกระตุ้น เดี๋ยวมันก็กลับมา

ต้นเรื่อง

ไกรสร หนังสือรองชนะเลิศอันดับ 2 รางวัลชมนาด ประเภทนวนิยายประจำปี 2565 เป็นหนังสือที่เริ่มต้นเหมือนจะเป็นแนวสืบสวนสอบสวน แต่เมื่อเรื่องดำเนินไปกลับเป็นเรื่องราวของชีวิต สัจธรรมของการมีชีวิต สะท้อนปัญหาสังคมที่แม้ผู้เขียนจะไม่กำหนดให้ตัวละครใดผิดหรือถูก แต่ก็สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อ่านคิดวิเคราะหืด้วยจิตของตน

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บางอย่างทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็น่าจะดีกว่า"

"คนเรามักตัดสินผู้อื่นจากรูปธรรม"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด