จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(รหัสลับหลังคาโลก เล่ม 7)

"ไม่กลัวหนึ่งหมื่น กลัวแต่หนึ่งในหมื่น"

รหัสลับหลังคาโลก เล่ม 7

เหอหม่า – อนุรักษ์ กิจไพบูลย์ทวี

ผู้คนในองค์กรเดียวกัน ในสังคมเดียวกัน ย่อมมีลักษณะทั่วไปที่คล้ายคลึงกัน

องค์กรที่เฉื่อยชา ผู้คนในองค์กรมักพากันเฉื่อยแฉะ

สังคมที่ก้าวหน้า ผู้คนในสังคมมักจริงจัง รวดเร็ว กระตือรือร้น

ไม่ว่าองค์กรใด สังคมใด ย่อมมีบางผู้คนที่แตกต่าง

ผู้แตกต่างเชิงบวกจะกลับกลายเป็นผู้นำ

ผู้แตกต่างเชิงลบจะเป็นผู้แปลกแยก หรือไม่ก็เป็นคนพิลึกกึกกือ

ต้นเรื่อง

ddรหัสลับหลังคาโลก เริ่มต้นเป็นนวนิยายเผยแพร่ทาง website ต่อมาได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วถึงกับหลายสำนักพิมพ์รุมซื้อลิขสิทธิ์ รหัสลับหลังคาโลก เป็นเรื่องราวของประธานบริษัทธุรกิจเกี่ยวกับการฝึกสุนัขทิเบตัน มัลทิฟฟ์ ได้พบรูปภาพสัตว์ตัวหนึ่ง ที่เขาเชื่อว่าเป็นสุดยอดสุนัขทิเบตัน มัลทิฟฟ์ กิเลนม่วง ที่เขาตามหาตามหา จากนั้นมหากาพย์ของการเดินทางเพื่อไขความลับของทิเบต แดนแห่งหลังคาโลกจึงเริ่มขึ้น ด้วยทีมที่แต่ละคนมีวัตถุประสงค์ซ่อนเร้นในใจ เรื่องราวผจญภัยแสนสาหัสจึงยืดยาวถึง 11 เล่ม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"มีแสงก็มีเงา มีสว่างก็มีมืด"

"สิ่งที่มนุษย์หวาดกลัวที่สุด คือความไม่รู้"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 4)

"ล้ำหน้าหนึ่งก้าวเป็นคนเสียสติ ล้ำหน้าครึ่งก้าวเป็นอัจฉริยะ"

เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 4

เกิงซิน - น.นพรัตน์

ผู้คนมักติดอยู่ในกรอบ

กรอบกลับกลายเป็นข้อจำกัด

แม้บางครั้งไม่มีผู้ใดสืบสาวได้ว่ากรอบมีที่มาอย่างไร

แต่การออกจากกรอบต้องอาศัยพลังมากมายมหาศาล

ผู้คนที่คิดออกจากกรอบ กลับกลายเป็นคนบ้า คนเจ้าปัญหา

จะยอมวนอยู่ในกรอบเดิม ๆ หรือจะกล้าเป็นผู้เปลี่ยนแปลง

บ้าก็บ้าวะ

ต้นเรื่อง

เจาะเวลาหาโจโฉ เป็นนวนิยายอิงพงศาวดารสามก๊ก ภาคพิสดาร ที่กำหนดให้ เล่าฉ่วงตัวเอกของเรื่องตายย้อนเวลาจากยุคปัจจุบันไปอยู่ในร่างของเล่าฉ่วงในยุคสามก๊ก จึงกลับกลายเป็นเล่าฉ่วงที่มีความสามารถในร่างเดิมบวกความรู้ในจิตวิญญานใหม่ ลดข้อด้อยเพิ่มข้อเด่นเป็นเล่าฉ่วงที่โดดเด่นในสามก๊กที่หลอกว้านจงไม่เคยบันทึกมาก่อน ประวัติศาสตร์สามก๊กจะเปลี่ยนแปลงไปจากที่คนทั่วไปรับรู้หรือไม่ เปลี่ยนแปลงจากที่เล่าฉ่วงยุคปัจจุบันเรียนรู้มาหรือไม่คง มีแต่เล่าฉ่วงเท่านั้นที่รู้

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ตนเท้าเปล่าไม่กลัวคนสวมรองเท้า"

"ผู้ที่สำเร็จกิจการใหญ่ล้วนเกิดความเชื่อมั่นตัวเองอย่างแรงกล้า"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(พระนางซูสี จักรพรรดินีกู้บัลลังก์)

"เราไม่พอใจกับธรรมเนียมปฏิบัติ แต่เราก็ชินกับมันเสียแล้ว"

พระนางซูสี จักรพรรดินีกู้บัลลังก์

อันฉี หมิน- ภคปภา เทพพิทักษ์

กรอบเป็นข้อกำหนดที่วางไว้อย่างเคร่งครัด

กรอบอาจเป็นกฎหมาย ระเบียบ ข้อกำหนด หรือข้อตกลง

บางครั้งไม่มีผู้ใดสืบสาวได้ว่ากรอบมีที่มาอย่างไร

กรอบจึงอาจเป็นเพียงสิ่งที่ทำตาม ๆ กันมาด้วยความเคยชิน

กรอบกลับกลายเป็นข้อจำกัด

การออกจากกรอบต้องอาศัยพลังมากมายมหาศาล

ผู้คนจึงเลือกที่จะยังคงเดินวนไปตามกรอบ

ออกจากกรอบอาศัยเพียง ความกล้า

อย่าไปเกรงโน่นกลัวนี่สารพัดสารพัน

ต้นเรื่อง

พระนางซูสี จักรพรรดินีกู้บัลลังก์ เป็นภาคต่อจาก ซูสีไทเฮา ราชินีดอกกล้วยไม้ นวนิยายอิงประวัติศาสตร์ เรื่องราวของพระนางซูสีไทเฮา ที่ต่อสู้จนพระโอรสได้ราชสมบัติ แต่ในที่สุดก็ถูกกรอบในวังบีบรัดจนต้องหนีออกไปหาความสำราญภายนอก และสิ้นพระชนม์ในเวลายังหนุ่มอยู่โดยไม่มีโอรส ซูสีไทเฮาเลือกเอาหลานชายลูกของน้องสาวเป็นราชโอรสบุญธรรมและขึ้นครองราชบัลลังก์ จึงได้สำเร็จราชการอีกครั้ง แต่กลับเป็นช่วงเวลาที่ชาวต่างชาติทั้งยุโรปและญี่นรุกหนัก ราชวงศชิงสั่นคลอน การดำเนินการทางการเมืองอันหลักแหลมช่วยให้รอดมาได้แม้จะเกือบล่มสลาย ท้ายที่สุดพระโอรสบุญธรรมก็สิ้นพระชนม์ไปก่อน ซูสีไทเฮาจึงมีโอกาสที่จะเลือกจักรพรรดิอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นครั้งุดท้ายของทั้งตนเองและของราชวงศ์ชิง และที่สุดเป็นครั้งสุดท้ายของประเทศจีนอันยิ่งใหญ่มายาวนาน

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เราจะไม่มีวันรู้ถึงวิธีการต่อสู้ หากไม่ได้ลงมือสู้ด้วยตัวเอง"

"ไม่มีอำนาจย่อมหมายถึงไม่มีอันตราย...ปราศจากซึ่งความร่ำรวยก็จะไม่มีภัยพิบัติ"

"เรือรบที่ทันสมัยหาได้มีประโยชน์อันใดไม่ หากอยู่ในมือของผู้ที่ขาดประสบการณ์"

"ความผิดพลาดในอดีตทำให้ปัจจุบันอ่อนแอ"

"เรามักจะอยากหนีอดีตของตัวเองเสมอ แต่ก็ไม่เคยทำได้เลย"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(สวัสดี ฒ ผู้เฒ่า)

"ดนตรีที่ดีจะต้องมีทำนอง"

สวัสดี ฒ ผู้เฒ่า

มนัส จรรยงค์

เสียง เกิดจากการสั่นสะเทือนของวัตถุ เดินทางผ่านตัวกลาง เข้าสู่หูมนุษย์ทำให้เกิดการได้ยิน

หากนำเสียงมาเรียงร้อยให้เป็นระเบียบ ทำนอง และจังหวะ ก็จะเกิดเป็น เสียงดนตรี

ดนตรีเป็นศิลปะ เป็นภาษาสากลที่มนุษย์ใช้เพื่อการถ่ายทอดอารมณ์และความรู้สึกนึกคิด

ทำงานอย่างสะเปะสะปะ ทำไปเรื่อย ๆ ต่างคนต่างทำ งานอาจเสร็จแต่ไม่สำเร็จ

งานจะสำเร็จ ต้องคิดและทำอย่างเป็นระบบ

ต้นเรื่อง

สวัสดี ฒ ผู้เฒ่า เป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นของ มนัส จรรยงค์

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"มนุษย์เราต้องช่วยเหลือกันเป็นธรรมดา ไม่ว่ามิตรหรือศัตรู"

"เราจะทำอะไรไม่สำเร็จก็เพราะความลังเลจดจ้องของเรา"

"ก็สละจรรยาแพทย์เสียหน่อยไม่ได้หรือ ? ... ฉันจะสมนาคุณให้เต็มที่"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(8 เทพอสูรมังกรฟ้า (1))

"ไม่รู้จักวิชาฝีมือก็สามารถฆ่าคน เรียนรู้วิชาฝีมือก็ไม่แน่ว่าจะฆ่าคน"

8 เทพอสูรมังกรฟ้า (1)

กิมย้ง – น.นพรัตน์

คนไม่จำเป็นต้องเก่งในการทำงาน เพราะความเก่งสามารถฝึกได้ เรียนรู้ได้

คนเก่งก็อาจทำงานไม่สำเร็จ หากมิได้ตั้งใจในการทำงานนั้น

งานสำเร็จจึงอยู่ที่ ความรับผิดชอบของผู้คนต่องาน

งานสำเร็จจึงอยู่ที่ ความรับผิดชอบของผู้คนต่อองค์กร

งานสำเร็จจึงอยู่ที่ ความรับผิดชอบของผู้คนต่อตัวตนของตนเอง

ต้นเรื่อง

8 เทพอสูรมังกรฟ้า เป็นวรรณกรรมกำลังภายในของกิมย้ง ปรมาจารย์แห่งยุทธจักรนวนิยาย แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวที่เล่าถึงสามบุรุษหนุ่มที่แตกต่างด้วยชาติกำเนิด และมีประสบการณ์ที่แตกต่าง ต่างดำเนินเรื่องดำเนินชีวิตที่แยกจากกันแต่ต้องมาเกี่ยวข้องสัมพันธ์กัน กิมย้งเล่าอุปมาตัวละครที่แสดงอุปนิสัยและที่มาจากเทพและอมนุษย์ 8 จำพวก คือ เทพ อสูร มังกร ครุฑ ยักษ์ คนธรรพ์ กินนร มโหราค จึงให้ชื่อเรื่องว่า 8 เทพอสูรมังกรฟ้า เนื่องจากเรื่องราวเกิดก่อนมังกรหยก บางท่านจึงเรียกว่าเป็นมังกรหยกภาค 0

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ผู้เลิศปัญญามิสู้ผู้ดีงาม ผู้ดีงามมิสู้ผู้สุขสันต์"

"หากบังคับวัวดื่มน้ำ จะอย่างไรไม่สำเร็จสมความตั้งใจ"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 14)

"ผู้ที่เข้าใจท่านที่สุด ไม่แน่ว่าเป็นคนใกล้ชิดของท่าน หากเป็นศัตรูของท่าน"

เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 14

เกิงซิน - น.นพรัตน์

เมื่อผู้คนจะเอาชนะคู่ต่อสู้ ผู้คนจะศึกษาพื้นฐานและความเชี่ยวชาญของคู่ต่อสู้

เมื่อเข้าใจทุกสิ่งอย่างของคู่ต่อสู้ ก็จะเอาชนะได้โดยง่าย

เมื่อจะเอาชนะปัญหาจึงต้องเรียนรู้ปัญหา ประมวลข้อมูล วิเคราะห์หาสาเหตุ และสังเคราะห์หาแนวทางแก้ไข จึงจะแก้ไขปัญหาได้อย่างยั่งยืน

แต่ผู้คนจะไม่ใส่ใจศึกษาสิ่งใดของผู้ที่มิใช่ศัตรู

ผู้คนจึงไม่ลงรายละเอียดในสิ่งที่ตนไม่มองว่าเป็นปัญหา

ไม่มองว่าเป็นปัญหา ย่อมไม่คิดแก้ไข

ต้นเรื่อง

เจาะเวลาหาโจโฉ เป็นนวนิยายอิงพงศาวดารสามก๊ก ภาคพิสดาร ที่กำหนดให้ เล่าฉ่วงตัวเอกของเรื่องตายย้อนเวลาจากยุคปัจจุบันไปอยู่ในร่างของเล่าฉ่วงในยุคสามก๊ก จึงกลับกลายเป็นเล่าฉ่วงที่มีความสามารถในร่างเดิมบวกความรู้ในจิตวิญญานใหม่ ลดข้อด้อยเพิ่มข้อเด่นเป็นเล่าฉ่วงที่โดดเด่นในสามก๊กที่หลอกว้านจงไม่เคยบันทึกมาก่อน ประวัติศาสตร์สามก๊กจะเปลี่ยนแปลงไปจากที่คนทั่วไปรับรู้หรือไม่ เปลี่ยนแปลงจากที่เล่าฉ่วงยุคปัจจุบันเรียนรู้มาหรือไม่คง มีแต่เล่าฉ่วงเท่านั้นที่รู้

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ท่านสามารถสร้างความพึงพอใจแก่ผู้คนบางคน ไม่อาจสร้างความพึงพอใจแก่ทั้งหมด"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(จีนจับใจ)

"หนทางถ้าไม่ได้เดิน หญ้าก็ขึ้นรก"

จีนจับใจ

ธีรภาพ โลหิตกุล

อายุสมอง มิใช่อายุตามกาลเวลาของอายุคน 

อายุสมอง เป็นอายุความฟิตของสมอง เมื่อคนอายุมากขึ้น ความฟิตของสมองจะเสื่อมลง

คนที่สุขภาพจิตดี ออกกำลังกาย นอนหลับเพียงพอ จะสามารถคงความฟิตของสมองไว้ได้นานขึ้น

คนที่ใช้ความคิด มีจินตนาการ อ่านหนังสือ เขียนบันทึก เล่นเกมลับสมองเป็นประจำ จะช่วยให้สมองมีความฟิต ไม่เสื่อมถอยตามวัย

สมองคนไม่ใช่สมองหุ่นยนต์ ยิ่งใช้ยิ่งอ่อนเยาว์ เก็บไว้ไม่ใช้ยิ่งเสื่อม

ต้นเรื่อง

จีนจับใจ เป็นบันทึกถ่ายทอดเรื่องราว ที่ผู้เขียนเล่าถึงเมืองต่าง ๆ ในประเทศจีนที่ได้เดินทางผ่านไปบนเส้นทางสายประวัติศาสตร์ของจีนสามสาย คือ เส้นทางสายแพรไหม เส้นทางล่องเรือในลำน้ำแยงซี และรถไฟสายประวัติศาสตร์ไปยังนครลาซา และชม 6 เมืองสุดยอดธรรมชาติและวัฒนธรรมจีน ได้แก่ กุ้ยหลิน ลี่เจียง แชงกรีล่า มาเก๊า จิวไจ้โก่ว โจวจวง เน้นให้ผู้อ่านได้เห็นถึงความมหัศจรรย์ของความงามทั้งจากธรรมชาติและประดิษฐกรรมที่มนุษย์สร้างขึ้น

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"รุ่งเรืองแล้วร่วงโรย"

"บางที เราอาจจำเป็นต้องพึ่งพา "กาลเวลา" ให้ช่วยตัดสินอะไรบางอย่าง หรือหลาย ๆ อย่างบนโลกใบนี้"

"ทำการใหญ่ไม่มองเรื่องเล็ก"

"หนทางถ้าไม่ได้เดิน หญ้าก็ขึ้นรก ญาติพี่น้องถ้าไม่ได้ไปมาหาสู่กัน ก็ชักจะหลงลืมกันไป"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด