จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ร่างทรงสุดหล่อขอป่วนคดีลับ)

"วิญญาณคนเป็นที่ยังมีชีวิตอยู่ น่ากลัวกว่าวิญญาณคนตายที่เร่ร่อนอยู่ในนรกซะอีก"

ร่างทรงสุดหล่อขอป่วนคดีลับ

JaeHan Jung - วสุชา เขมการโกศล

ผี คือสิ่งลี้ลับที่มองไม่เห็นตัว แต่อาจปรากฏเหมือนมีตัวตน หรือแสดงอิทธิฤทธิ์ให้คนรับรู้ได้

ผี อาจมีทั้งดีทั้งร้าย อาจให้คุณหรือให้โทษ หรือแค่มาหลอกหลอน

บางคนเชื่อว่าผีมีจริง บางคนไม่เชื่อว่าผีมีจริง แต่ทุกชาติทุกภาษามีเรื่องราวเกี่ยวกับผี

กลัวผีเป็นเรื่องนานาจิตตัง บางคนกลัวผี และบางคนไม่กลัวผี

กลัวผีอาจมีข้อเสีย ทำให้เกิดความหวาดระแวง ความเครียด ความวิตกกังวล อาจถึงขั้นเสียงานเสียการ เช่น  ปฏิเสธการทำกิจกรรมที่ต้องเดินทางไปต่างจังหวัดที่ต้องเข้าพักในโรงแรมคนเดียว

แต่กลัวผีก็อาจมีข้อดีที่ช่วยให้ระมัดระวังตัว ไม่ประมาท เช่น ไม่เข้าไปในที่เปลี่ยวหรือที่มืดคนเดียว 

สิ่งที่น่ากลัวกว่าผีก็คือ คนผี

ต้นเรื่อง

ร่างทรงสุดหล่อขอป่วนคดีลับ เป็นเรื่องราวของชายหนุ่มร่างทรงและทีม ซึ่งก็คือเพื่อนและน้องสาว ตั้งสำนักทรงรับดูดวงและหาทางแก้ดวงด้วยการทรงเจ้า แต่ลึก ๆ ซ่อนไว้ด้วยวิธีการหาข้อมูลเชิงลึกของลูกค้า ทำให้สร้างความเชื่อมั่นกับลูกค้า หลังจากนั้น เงินเพื่อทำพิธีสะเดาะเคราะห์ก็จะไหลเทมา แต่เหตุการณ์หนึ่งทำให้ต้องไปพบกับคดีฆาตกรรม ร่างทรงจึงต้องการเป็นนักสืบร่วมป่วนคดีลับ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"โลกนี้กว้างใหญ่ และมีแต่คนโง่เง่าเต่าตุ่น"

"ผู้คนมักไม่ค่อยยอมรับในสิ่งที่ตนไม่รู้"

"คนเราย่อมอยากได้ยินเฉพาะสิ่งที่ตัวเองอยากฟัง"

"ทุกสิ่งในโลกล้วนรอเวลาที่เหมาะสม"

"ความรู้สึกผิดเป็นสิ่งที่พบได้ในใจของผู้บริสุทธิ์"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ยอดศัสตรา 3)

"คนเสเพลมีปรัชญาอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือถือความคิดตัวเองเป็นใหญ่ มาตรว่าพวกเขายอมรับนับถือผู้มีความสามารถ แต่ยังเห็นว่าตัวเองเป็นคนดีที่สุด"

ยอดศัสตรา 3

จิวนึ้ง - น.นพรัตน์

ผู้คนธรรมดาทั่วไปมักคิดว่าความคิดของตนเองถูกต้องที่สุด

แม้ความคิดนั้นจะแตกต่างจากคนทั่วหล้า

แม้ผู้อื่นจะเป็นผู้มีความสามารถหรือเก่งกล้ามาจากไหน

แม้ผลลัพธ์ของการกระทำจะออกมาเช่นไร

ผู้คนก็จะยังเชื่อมั่นในความคิดของตนเอง

คนที่เชื่อมั่นในตนเองมากเกินไปอาจบังเกิดผลได้สองอย่าง

หนึ่งคือ โดนหลอกง่าย

หนึ่งคือ ไม่มีใครคบ

ต้นเรื่อง

ยอดศัตรา นวนิยายกำลังภายในเขียนโดย จิวนึ้ง นามปากการ่วมของสองพี่น้อง จิวฮ่ำและจิวไผ่ แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นผลงานรางวัลกระบี่เงิน จากการประกวดผลงานวรรณกรรมครั้งที่ 1 โดยชมรมวรรณกรรมกำลังภายในและสำนักพิมพ์กังโซวบุ้นเหง่ย แห่งจีนแผ่นดินใหญ่ ชุดยอดศัตรา ได้รับแรงบันดาลใจจากชุดอาวุธทั้งเจ็ดของโก้วเล้ง ตัวเนื้อเรื่องทั้ง 7 ตอน เป็นเรื่องราวของอาวุธ 7 ชนิด แต่ละตอนเชื่อมโยงด้วยตัวละครและเหตุการณ์สำคัญต่อเนื่องกัน เล่มที่ 1 ประกอบด้วย 2 ตอนคือ ดาบหิมะเลือด และ หอกผีเสื้อเหิน เล่มที่ 2 ประกอบด้วย 2 ตอนคือ กระดุมกาลี และ พระจันทร์สีดำ เล่มที่ 3 ประกอบด้วย 3 ตอนคือ ร่มพรากวิญญาณ , กระบี่ไม้หอม และ ไม้เท้าสายใจ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ใช้ไข่ไก่ปะทะก้อนหิน สิ่งที่แตกย่อยยับย่อมเป็นไข่ไก่"

"ผู้ยิ่งใหญ่มีจิตใจเปิดกว้าง ไม่ถือสาหาความกับผู้คนทั่วไป"

"ต่ำใต้ไม่มีนักบู๊ที่ไม่พ่ายแพ้ และไม่มีเพลงดาบที่ไร้ผู้ต่อต้าน"

หมายเหตุ

จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พนัส โสภณพงษ์

เหนือฟ้ายังมีฟ้า แต่เหนือข้าไม่มีใคร

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง)

"คงน่าเบื่อพิลึกถ้าเราเหมือนกันไปหมดทุกคน"

เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง

เดวิด แวล์เลี่ยมส์ - สาลินี คำฉันท์

คนเป็นสัตว์สังคม

การแตกต่างของผู้คนในสังคมเป็นเรื่องปกติ

อะไรที่สังคมต้องการให้ทุกคนเหมือนกัน สังคมจะกำหนดเป็นธรรมเนียม กฎเกณฑ์ หรือกฎหมาย

อะไรที่สังคมมิได้กำหนด จึงไม่จำต้องพยายามทำตัวให้เหมือนผู้อื่น

ไม่งั้นจะกลายเป็นหุ่นยนต์ ที่จะมีคนแอบมากดปุ่มสั่งการ

ต้นเรื่อง

เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง สาลินี คำฉันท์ แปลจาก The boy in the dress ของ เดวิด แวล์เลี่ยมส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายวัยสิบสองปี ที่มีชีวิตอยู่กับพ่อและพี่ชาย ขณะที่แม่หนีจากไป เขาแอบคิดถึงแม่ แอบดูรูปแม่ในชุดกระโปรงสวย และในที่สุดกลับกลายเป็นเด็กชายที่รักความสวยงาม จนวันหนึ่งได้พบเพื่อนหญิงผู้ชอบออกแบบเสื้อผ้า และทำให้เขาได้ใช้ชีวิตในอีกด้านหนึ่งคือนุ่งกระโปรงแต่งเป็นหญิง เป็นความสุขสนุกแต่ก็เกิดเรื่องราวตามมามากมาย จะมีใครเข้าใจชีวิตแบบนี้บ้าง

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เขาโกหกไม่เก่ง และการโกหกก็ไม่ใช่สิ่งดีที่ควรทำจนเก่ง"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ฉันไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอก)

"สิ่งที่งี่เง่าที่สุดคือการที่เรามัวแต่กลัวว่าอุปสรรคจะมาเมื่อไร"

ฉันไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอก

Park Makrye , Kim Yura - ชลภัทร ภัทรฤทธิกุล

ความก้าวหน้าจะเกิดขึ้นได้จากการพัฒนา

การพัฒนาคือการเปลี่ยนแปลงสิ่งเดิมให้ดีขึ้น

เมื่อเริ่มเปลี่ยนแปลงจากสื่งเดิมย่อมมีอุปสรรคไม่มากก็น้อย

แต่ผู้คนมักคุ้นเคยกับสิ่งเก่าที่คิดว่าเป็นพื้นที่ปลอดภัย

ความคุ้นเคยกับสิ่งเก่า จึงกลัวที่จะออกไปจากพื้นที่ปลอดภัย

เมื่อคิดว่าอยู่ในพื้นที่ปลอดภัย จึงไม่อยากเผชิญกับอุปสรรค

อุปสรรคของการพัฒนาที่แท้จริงจึงคือ ความกลัว

อุปสรรคของความก้าวหน้าที่แท้จริงของผู้คนจึงคือ ความกลัวอุปสรรค

ต้นเรื่อง

ฉันไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอก เป็นเรื่องราวของสองย่าหลาน พัคมักเร และ คิมยูรา ที่ร่วมกันสร้างสรรค์ผลงานในยูทูบ จากพนักงานบริษัท คิมยูรา อยากพาย่าเที่ยวเพื่อลดความเสี่ยงจากโรคอัลไซเมอร์ตามคำแนะนำของแพทย์ โชคร้ายบริษัทไม่ยอมให้ลา โชคดีที่เธอตัดสินใจลาออกเสียเลย หลังจากนั้ยวิดีโอท่องเที่ยวออสเตรเลียของย่าได้รับความสนใจมีผู้คนเข้าชมทะลุล้าน จึงเป็นต้นกำเนิดของยูทูบเบอร์สูงวัย พัคมักเร ผู้ที่ประกาศว่า ฉันไม่ยอมตายง่าย ๆ หรอก

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ความหวังเป็นของเรา มิใช่ของใครอื่น"

"ทำไมเรื่องที่ฉันไม่รู้ถึงมีเยอะแยะมากมายไปหมดอย่างนี้"

"อย่าลืมนะว่า เวลามีเรื่องเหนื่อยใจ คนที่ยิ้มได้ก่อนเป็นผู้ชนะ"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(กาลิเลโอไขคดียุ่งเหยิง)

"การจะไขปริศนาที่มนุษย์เป็นผู้ก่อขึ้นนั้น เราจำเป็นต้องเรียนรู้เกี่ยวกับมนุษย์ด้วย"

กาลิเลโอไขคดียุ่งเหยิง

ฮิงาชิโนะ เคโงะ - อนิษา เกมเผ่าพันธ์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ต้องอยู่ร่วมกันมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

สังคมมีปัญหาซับซ้อนมากมาย ไม่ว่าจะเป็นปัญหาด้านการศึกษา ปัญหาด้านเศรษฐกิจ ปัญหาคุณภาพชีวิต ปัญหาด้านสิ่งแวดล้อม

ปัญหาทางสังคมเป็นสิ่งที่ต้องแก้ไข

ผู้แก้ไขปัญหาทางสังคมพยายามใช้กระบวนการแลกลยุทธต่าง ๆ มากมาย ทั้งกำหนดกฎเกณฑ์กติกา ทั้งลงทุนจัดสรรทรัพยากร

แต่ปัญหาทางสังคมก็ยังแก้ไขได้ไม่สำเร็จ ไม่จบสิ้น ไม่ยั่งยืน

เพียงเพราะผู้แก้หลงลืมไปเพียงหนึ่งอย่าง

...ลืมนึกถึงความเป็นมนุษย์

ต้นเรื่อง

ฮิงาชิโนะ เคโงะ เป็นนักเขียนเบสต์เซลเลอร์ชาวญี่ปุ่น ที่รู้จักกันในนิยายวรรณกรรมแนวไขรหัสคดี สืบสวนสอบสวนและเรื่องราวลึกลับ ซีรีส์กาลิเลโอ เป็นคดีฆาตกรรมที่ใช้วิทยาศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง มีตัวเอกคือ ยุกาว่า มานาบุ นักฟิสิกส์ผู้มีฉายาว่ากาลิเลโอ แห่งมหาวิทยาลัยเทโตะ ที่มักจะไม่ค่อยเต็มใจเข้าไปยุ่งกับคดี แต่ปริศนาที่น่าฉงน ท้าทายให้เขาต้องใช้หลักฟิสิกส์เข้าช่วยคลี่คลาย กาลิเลโอไขคดียุ่งเหยิง เป็นเรื่องราวของบุคคลที่ใช้ชื่อว่า มือปีศาจ ประกาศว่าจะก่อคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง และยังมีข้อความท้าทายถึง กาลิเลโอ อีกด้วย นี่คือการเผชิญหน้ากันระหว่างนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะกับอาชญากรที่ชั่วร้ายที่สุด กาลิเลโอยุกาว่าจะไขคดีอย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ไม่มีการทดลองไหนไม่มีค่า"

"คนเราต่างก็มีเรื่องราวมีปัญหาแตกต่างกันไป"

"สังคมไหน ๆ ก็ล้วนมีพวกหวังดีเกินเหตุกันทั้งนั้น"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(มากกว่าชา)

"หยุดเมื่อคิดว่าพอ"

มากกว่าชา

ภูพิงค์ มะโน

ความพอดีเป็นความสมดุล แต่ความพอดีไม่ใช่ตรงกลาง

ความพอดีเป็นทั้งกายภาพและเป็นทั้งความรู้สึก

บางครั้งบางคราจึงไม่อาจหาค่ากลางของความพอดี

เมื่อใดที่คิดจะหยุด

จึงต้องหยุดก่อนถึงจุดที่ต้องการ นั่นแหละคือพอดี

หากหยุดช้าไปกว่านั้น ก็จะเกินพอดี 

หากคิดว่า อีกหน่อยแล้วค่อยหยุด ก็จะไม่ได้หยุดแล้ว

ต้นเรื่อง

มากกว่าชา เป็นหนังสือที่เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับพิธีชงชาของญี่ปุ่นจากประสบการณ์จริงของผู้เขียน ที่ละเอียดลึกซึ้งถึงขนบธรรมเนียมประเพณี สะท้อนให้เห็นความพิถีพิถัน ความเอาจริงเอาจัง แนวคิด ค่านิยม ของคนญี่ปุ่น เรียกได้ว่า มากกว่าชา จริง ๆ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เมื่อเวลาผ่านไป มันก็เดินต่อไปเรื่อย ๆ ไม่หวนกลับมาอีก"

"ทุกเหตุการณ์เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว ไม่หวนกลับมาอีก"

หมายเหตุ

จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พงษ์ศักดิ์ ฉิ่งสุวรรณโรจน์

“หยุดเมื่อคิดว่าพอ” กูยังไม่พอ กูอยากจะไปต่อ

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ยอดศัสตรา 1)

"เมื่อเล่นแพ้ต้องยอมรับ"

ยอดศัสตรา 1

จิวนึ้ง - น.นพรัตน์

เมื่อเป็นการแข่งขัน ย่อมมีแพ้ มีชนะ มีเสมอ

หากกลัวแพ้ กลัวเสมอก็ไม่ต้องลงแข่งขัน

การทำงานไม่มีเสมอ มีเพียงสำเร็จกับล้มเหลว หากทำไม่สำเร็จก็คือล้มเหลว

หากกลัวล้มเหลวก็ไม่ต้องทำ

ไม่มีผู้ใดที่ชนะทุกครั้งที่แข่งขัน

ผู้ที่แข่งชนะทุกครั้ง แสดงว่าแข่งแต่กับผู้ที่มีฝีมือต่ำกว่ามาก

ไม่มีผู้ใดที่ทำงานแล้วสำเร็จทุกครั้ง

ผู้ที่ทำสำเร็จทุกครั้ง แสดงว่าทำแต่เรื่องง่าย ๆ

ต้นเรื่อง

ยอดศัตรา นวนิยายกำลังภายในเขียนโดย จิวนึ้ง นามปากการ่วมของสองพี่น้อง จิวฮ่ำและจิวไผ่ แห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นผลงานรางวัลกระบี่เงิน จากการประกวดผลงานวรรณกรรมครั้งที่ 1 โดยชมรมวรรณกรรมกำลังภายในและสำนักพิมพ์กังโซวบุ้นเหง่ย แห่งจีนแผ่นดินใหญ่ ชุดยอดศัตรา ได้รับแรงบันดาลใจจากชุดอาวุธทั้งเจ็ดของโก้วเล้ง ตัวเนื้อเรื่องทั้ง 7 ตอน เป็นเรื่องราวของอาวุธ 7 ชนิด แต่ละตอนเชื่อมโยงด้วยตัวละครและเหตุการณ์สำคัญต่อเนื่องกัน เล่มที่ 1 ประกอบด้วย 2 ตอนคือ ดาบหิมะเลือด และ หอกผีเสื้อเหิน เล่มที่ 2 ประกอบด้วย 2 ตอนคือ กระดุมกาลี และ พระจันทร์สีดำ เล่มที่ 3 ประกอบด้วย 3 ตอนคือ ร่มพรากวิญญาณ , กระบี่ไม้หอม และ ไม้เท้าสายใจ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"โลกนี้มีบุคคลทุกประเภท ไม่ว่าเรื่องใดล้วนเกิดขึ้นได้"

"การหลบซ่อนหาใช่วิธีแก้ปัญหาไม่"

"คนที่ไร้ชื่อเสียงเรียงนาม มิใช่หมายความว่าฝีมืออ่อนด้อยเบาปัญญา"

"ผู้อื่นสามารถดูแคลนท่าน แต่ท่านไม่อาจดูแคลนตัวเองเด็ดขาด"

"พลาดท่าเสียทีหนึ่งครั้ง เพิ่มพูนปัญญาหนึ่งส่วน"

"เมื่อเล่นแพ้ต้องยอมรับ ผู้ดื้อด้านคดโกง ไม่นับเป็นลูกผู้ชายชาตรี"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด