วันอังคารที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(จากอาสำถึงหยำฉ่า สืบตำนานคนกวางตุ้งกรุงสยาม)


"ชอบใครชอบมัน"

จากอาสำถึงหยำฉ่า สืบตำนานคนกวางตุ้งกรุงสยาม
ยุวดี ต้นสกุลรุ่งเรื่อง

ความชอบคือ ความพอใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง 
ความชอบ จึงทำให้เลือกสิ่งที่ชอบบ่อย ๆ หรือกระทำสิ่งที่ชอบบ่อย ๆ
ความชอบ ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล
ความชอบเป็นเรื่องปัจเจก ชอบใครชอบมัน

การทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น จำเป็นต้องอาศัยหลักการ เหตุผล รวมทั้งข้อตกลงร่วมกัน
การทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่น จึงไม่อาจใช้ความชอบส่วนตน

อย่าทำตัวเป็นคน ชอบกล ที่จะบีบบังคับให้ผู้อื่นชอบเหมือนตน


ต้นเรื่อง

จากอาสำถึงหยำฉ่า สืบตำนานคนกวางตุ้งกรุงสยาม เป็นหนังสือที่เล่าเรื่องราวของชาวจีนกวางตุ้งที่อพยพโยกย้ายถิ่นฐานมาทำมาหากินในแผ่นดินไทย นอกจากการโยกย้ายเพื่อเอาชีวิตรอด การโยกย้ายยังได้แบกหามเอาวัฒนธรรมดั้งเดิมติดตัวมาด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวัฒนธรรมการทำอาหารที่ได้ชื่อว่าเป็นอาหารที่อร่อยขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังเล่าเรื่องความเป็นมาเป็นไปของแม่บ้านที่เรียกว่า อาสำ และโสเภณี ที่เรียกว่า หยำฉ่า

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด


วันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(จอมโจรลักแผ่นดิน 4)


"เมื่อคิดช่วยคนก็ช่วยคน ไยต้องมีเงื่อนไขอันใด"

จอมโจรลักแผ่นดิน 4
เจิ้งฟง - น.นพรัตน์

คนดี คือคนที่คิดดีและทำดี 

การทำดีไม่จำเป็นต้องเป็นการช่วยเหลือผู้อื่น เพียงแค่ไม่เบียดเบียนและไม่สร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น


คนเลว คือคนที่คิดเลวทำเลว

คนเลวมักเบียดเบียนและสร้างความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น


คนที่คิดดีแต่ทำเลว ก็คือคนเลว

คนที่คิดเลวแต่ทำดี แสดงว่ายังพอมีหิริโอตตัปปะ คือความละอายและความเกรงกลัวต่อบาป


บางผู้คน คิดเลวแต่แสดงออกเหมือนกำลังทําดี  เรียกว่า คนดีอัปรีย์ เลวกว่าคนเลว



ต้นเรื่อง

จอมโจรลักแผ่นดิน ผลงานของ เจิ้งฟง ผู้ได้รับฉายาว่า กิมย้งหญิง แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวของโจรมืออาชีพที่มีวิชาลักขโมยยอดเยี่ยม มิเพียงลักขโมยของวิเศษล้ำค่า แต่เป้าหมายสูงสุดคือลักขโมยแผ่นดิน เรื่องราวจึงลึกลับซับซ้อนระทึกใจ


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"แต่ว่าในโลกมีเรื่องบางประการ มิใช่ท่านคิดกระทำอย่างไร ก็กระทำเช่นนั้นได้"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(จอมโจรลักแผ่นดิน 1)


"ขโมยทรัพย์สินรับโทษประหาร ขโมยบ้านเมืองได้เป็นพระยา"

จอมโจรลักแผ่นดิน 1
เจิ้งฟง - น.นพรัตน์

โจร คือผู้ร้ายที่ลักขโมยหรือปล้นสะดมทรัพย์สินของผู้อื่น
โจรที่แอบเอาทรัพย์สินของผู้อื่นไปโดยเจ้าของไม่รู้ตัว เรียกว่า โจรลักทรัพย์
โจรที่ฉกฉวยเอาทรัพย์สินซึ่งอยู่ต่อหน้าไปทันที เรียกว่า โจรวิ่งราวทรัพย์
โจรที่ลักทรัพย์โดยใช้กำลังประทุษร้าย เรียกว่า โจรชิงทรัพย์
โจรที่ร่วมกันตั้งแต่สามคนขึ้นไปชิงทรัพย์ เรียกว่า โจรปล้นทรัพย์
โจรที่ใช้การหลอกลวงเพื่อให้ได้ทรัพย์สิน เรียกว่า โจรยักยอกทรัพย์

ไม่ว่าจะใช้วิธีการใด ไม่ว่าทรัพย์สินจะมากน้อยเพียงใด โจรก็เป็นผู้ที่ทำให้ผู้อื่นสูญเสียทรัพย์สิน 
และไม่ว่าจะใช้วิธีการใด โจรล้วนเป็นคนเลวร้าย

โจรบางคน ปกปิดตนเอง สร้างภาพตนให้ดูดี เป็นโจรที่ยังเป็นที่นับหน้าถือตา
แต่ โจรก็คือโจร


ต้นเรื่อง

จอมโจรลักแผ่นดิน ผลงานของ เจิ้งฟง ผู้ได้รับฉายาว่า กิมย้งหญิง แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวของโจรมืออาชีพที่มีวิชาลักขโมยยอดเยี่ยม มิเพียงลักขโมยของวิเศษล้ำค่า แต่เป้าหมายสูงสุดคือลักขโมยแผ่นดิน เรื่องราวจึงลึกลับซับซ้อนระทึกใจ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"อันว่าวิญญูชนไม่ช่วงชิงกับคนต่ำช้า"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด


วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ดำดั่งไม้มะเกลือ)


"ทำสิ่งที่ต้องทํา ส่วนเรื่องอื่นเก็บไว้ก่อน"

ดำดั่งไม้มะเกลือ
Salla Simukka - กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

ความสำเร็จของการทำงานใด มิได้สำคัญเพียงปัจจัยนำเข้าและวิธีการ
ความสำเร็จของการทำงาน ยังต้องสอดคล้องกับจังหวะและเวลา (Timing)
แม้มีความเพียบพร้อมมากเพียงใด
เวลาเปลี่ยน สภาวะแวดล้อมเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน

เร็วเกินไป (Too early) หรือสายเกินไป (Too late) ทำผู้คนผิดหวังมามากมาย


ต้นเรื่อง

ดำดั่งไม้มะเกลือ นวนิยายชุดสืบสวนสอบสวนที่มีตัวเอกชื่อว่า ลูมิกกิ ที่เป็นภาษาฟินแลนด์แปลว่า สโนไวต์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเหมือนเทพนิยาย ที่เริ่มต้นเมื่อหลังจากลูมิกกิกลับจากการผจญภัยที่กรุงปราก ลูมิกกิเริ่มมีคนรักใหม่ กำลังมีความสุขแต่แล้วก็มีใครคนหนึ่งสะกดรอยเธอ ติดตามเธอ ล่วงรู้ความลับของเธอ ใครคนนั้นเรียกตัวเองว่า เงา ชีวิตของเธอจึงไปเป็นดั่งเทพนิยายอีกครั้ง และยังคงถูกไล่ล่าเหมือนเดิม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"แม้คนแกร่งที่สุด โหดที่สุด เฉลียวฉลาดที่สุดก็อาจพ่ายแพ้"

"เราเป็นใครกันจะไปตัดสินใจคนอื่น"

"จงเดินแต่ในที่สว่าง"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9)


"มีผู้คนบางคนมีนิสัยคล้ายเถาวัลย์ไม้เลื้อย สามารถเลื้อยขึ้นสูงเท่าใด ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเอง หากแต่อยู่ที่ยึดเกาะต้นไม้ใหญ่"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9
จิ่วถู - น.นพรัตน์

ไม้เลื้อย เป็นพืชที่ต้องอาศัยรยางค์เกาะ เลื้อย พันกับสิ่งอื่นเพื่อไต่ขึ้นไปรับแสงแดด
ไม้เลื้อย ให้ประโยชน์กับสิ่งที่มันเกาะ ทั้งอาจบังแสงที่จ้าเกิน ทั้งอาจช่วยพยุงให้เกิดความแข็งแรง
ไม้เลื้อย ไม่อาจตั้งตัวตรงขึ้นเองโดยลำพัง หากถอดหลักที่ไม้เลื้อยอาศัยออก ไม้เลื้อยก็จะหล่นไปกองกับพื้นดิน

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ก็ต้องอาศัยการเกาะ เลื้อย พันผู้อื่นเพื่อขึ้นไปหาแสง เพราะไม่อาจเจริญเติบโตได้ด้วยตนเอง
คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ย่อมเป็นประโยชน์ใช้สอยของหลักเพื่อแสวงหาผลประโยชน์
เมื่อใดที่หลักไม้เลื้อยล้มลง ผู้เกาะเลื้อยพันย่อมล้มตามไม่เป็นท่า

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย จึงต้องสนับสนุนส่งเสริมส่งส่วยให้หลักไม้เลื้อยแข็งแรงสม่ำเสมอ


ต้นเรื่อง

เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เขียวกลั่นจากครามหากเข้มกว่าคราม"

"ทำงานไม่คล้อยตามนายจ้าง เหน็ดเหนื่อยจนตายก็สูญเปล่า"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด












วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(แดงดุจเลือด)


"แบงค์ห้าร้อยยูโรยับยู่ยี่ก็มีมูลค่าเท่าแบงค์ห้าร้อยยูโรใหม่กริบ"

แดงดุจเลือด
Salla Simukka - กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

เงินตราที่เก็บใส่กำปั่นไว้ยาวนาน แม้ราคาจะคงเดิม แต่มูลค่าจะมีแต่ลดน้อยลง
จะทำให้เงินตราราคาเดิมมีมูลค่าเพิ่มขึ้น จำต้องแปลงไปเป็นสินทรัพย์อื่น

ความรู้แม้ไม่ใช่เงินตรา แต่หากเก็บไว้ คุณค่าก็ลดลง
ความรู้จะมีคุณค่าเพิ่ม เมื่อถูกนำไปใช้เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ต่อยอด ส่งต่อ และแบ่งปัน

สารกัมมันตรังสีมีค่าครึ่งชีวิต คือเวลาที่ใช้ในการสลายตัวของสารเหลือครึ่งหนึ่งของที่มีอยู่เดิม
ความรู้ของแต่ละผู้คนแม้ไม่ใช่สารกัมมันตรังสี แต่ก็มีค่าครึ่งชีวิต สั้นยาวแตกต่างกันไป

หากไม่ใช้ ไม่ทบทวน ไม่แสวงหาเพิ่มเติม อาจเข้าใกล้ศูนย์อย่างรวดเร็ว


ต้นเรื่อง

แดงดุจเลือด นวนิยายชุดสืบสวนสอบสวนที่มีตัวเอกชื่อว่า ลูมิกกิ ที่เป็นภาษาฟินแลนด์แปลว่า สโนไวต์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเหมือนเทพนิยาย ที่เริ่มต้นด้วยลูมิกกิเปิดห้องเข้าไปเจอแบงค์ยูโรอาบเลือดในห้องมืด ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปดั่งเทพนิยาย ต่างกันเพียงสโนไวต์มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยในตอนจบ แต่ของเธอมิกลูกิไม่ใช่

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"วิธีใช้ชีวิตที่ง่ายที่สุดคือยุ่งวุ่นวายในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองให้น้อยที่สุด"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด



วันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย)


"บางอย่างก็ต้องรอเวลา"

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย
Lee Su-Yeon - ปภาวรินทร์ ขันขวา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 
หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

แต่ที่ปลายรากลึกนั้น อาจเกาะเกี่ยวไว้กับผลประโยชน์มหาศาล
ดังนั้น บางอย่างก็ต้องรอเวลา 
หาไม่แล้วคนคิดกำจัดรากลึก จะถูกลากไปกำจัดเสียเอง


ต้นเรื่อง

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย เป็นนวนิยายเชิงจิตวิทยา ที่พยายามเตือนสติว่า เมื่อมีคนใกล้ชิดเสียชีวิตลงด้วยเหตุใดก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฆ่าตัวตาย คนที่ยังมีชีวิตอยู่มักจะรู้สึกเศร้าเสียใจ และรู้สึกผิด คิดว่าตนเป็นต้นเหตุของการเสียชีวิตนั้น แล้วชีวิตจะอยู่อย่างไร ศูนย์ชันสูตรศพเชิงจิตวิทยา จึงถูกตั้งขึ้นเพื่อทำให้คนที่ยังอยู่รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ถ้าเป็นผู้ที่ทำหน้าที่ชันสูตรผู้อื่นประสบปัญหาด้วยตนเองล่ะจะทำอย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บนโลกนี้มักมีเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นอยู่เสมอ"

"คำสัญญาไม่ใช่สิ่งที่คนเราควรทำผิดกันง่าย ๆ"

"การเฝ้าดูกับการเผชิญหน้าจริง ๆ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด