"ประวัติที่แต่งแจกกันตามงานศพ มักมีแต่มุมบวก"
อ่านคน-ไทย
ส. ศิวรักษ์
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันและกันทั้งทางกายภาพและจิตใจ
มนุษย์จึงจะไม่แสวงหาศัตรูโดยไม่จำเป็น
มนุษย์จึงจะไม่ทำร้ายผู้อื่น มนุษย์จึงจะไม่กล่าวร้ายผู้อื่น
เว้นแต่เหตุสองประการ
หนึ่งคือ มนุษย์ที่ทะเลาะเบาะแว้งกัน
หนึ่งคือ มนุษย์ที่มีปัญหาทางจิตใจ
มนุษย์จะทะเลาะกันเมื่อแย่งชิงสิ่งใดสิ่งหนึ่งของกันและกัน
การอิจฉาริษยาเป็นการแย่งชิงกันประเภทหนึ่ง
การกล่าวดีเกินเหตุ การยกยอปอปั้น ก็เป็นรูปแบบของการกล่าวร้ายชนิดหนึ่ง
ส่วนปัญหาทางจิตใจ มีได้ตั้งแต่ ภาวะวิตกกังวล ซึมเศร้า ไบโพลาร์ จิตเภท รวมทั้งภาวะทางจิตอันเนื่องมาจากสารเสพติด
โบราณจึงบอกว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา
ต้นเรื่อง
สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เป็นบุคคลที่รู้จักคนกว้างขวางทั้งที่ยังมีชีวิตและล่วงลับไปแล้ว จึงอาจพูดถึงชีวประวัติของบุคคลต่าง ๆ ได้ดี เพราะสุลักษณ์จะมองทั้งแง่บวกและแง่ลบ โดยให้เหตุผลว่า "ยิ่งรู้ข้อผิดพลาดของท่าน ทำให้เห็นว่าท่านนั้น ๆ น่ารักขึ้น เป็นมนุษย์ปุถุชนมากขึ้น"
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"จำเพาะคนนอกคอก ที่มีความเชื่อมั่นในตนเองเท่านั้น ที่จะแสวงหาความเป็นไทให้ตนเองและผู้อื่นได้"
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
