จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เสียงเพรียกจากคักคู)

"สามัญชนทั่วไปมักหมกมุ่นมองหาแรงจูงใจ มืออาชีพจะเน้นไปที่โอกาส"

เสียงเพรียกจากคักคู

Robert Galbraith - ขจรจันทร์

คนเก่งคือ คนที่มีความสามารถในทางใดทางหนึ่งมากกว่าผู้อื่น

คนเก่งอัจฉริยะอาจเก่งมาโดยกำเนิด

แต่คนเก่งส่วนใหญ่เกิดขึ้นจากการหล่อหลอมพัฒนา

ผู้บริหารองค์กรมักฉาบฉวย เพียงพยายามควานหาคนเก่งเข้ามาร่วมพัฒนาองค์กร

ผู้บริหารมืออาชีพที่ชาญฉลาดจะสร้างคนเก่ง โดยการให้โอกาสผู้คนธรรมดาที่มีอยู่เดิมในองค์กรได้พัฒนาทั้งความรู้ ทักษะ และประสบการณ์

เป็นผู้บริหารต้องรู้จักให้โอกาส เป็นผู้ปฏิบัติต้องรู้จักหาโอกาส

ทุกผู้คนเก่งได้ เมื่อมีโอกาสพัฒนา

ต้นเรื่อง

เสียงเพรียกจากคักคู นวนิยายสืบสวนสอบสวนของ Robert Galbraith เรื่องราวของนางแบบสาวสวยตกจากระเบียงเสียชีวิต ตำรวจสรุปคดีว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่พี่ชายบุญธรรมของเธอกลับลงทุนจ้างนักสืบให้สืบคดีใหม่ว่า เป็นการฆาตกรรมหรือไม่ สไตรก์ นักสืบเอกชนผู้กำลังอับจนเพราะหนี้สินที่รุมเร้า แต่ก็ไม่มีงานเข้าสำนักงาน จึงจำต้องรับงานสืบคดีรายนี้ ประจวบกับบริษัทจัดหางานส่ง โรบิน สาวสวยผู้กำลังหางานทำมาเป็นพนักงานชั่วคราว ด้วยความร่วมมือของโรบิน สาวผู้สนใจอยากเป็นนักสืบเป็นชีวิตจิตใจ สไตรก์พบเบาะแสมากมาย จนสามารถไขคดีได้ในที่สุด

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"แผนการที่ดีที่สุดก็คือ แสวงประโยชน์จากความโง่เขลาของผู้อื่น"

"ชอบเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่องเสมอ"

"ไม่มีอะไรให้ประโยชน์โดยไม่เสียประโยชน์"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ป่านิทรา)

"ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ลงท้ายมันก็ต้องเกิดความเคยชิน"

ป่านิทรา

ฮิงาชิโนะ เคโงะ - อิศเรศ ทองปัสโณว์

ความเคยชินคือ การกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดซ้ำ ๆ จนกลายเป็นการกระทำอัตโนมัติ 

ความเคยชินอาจเกิดจากความตั้งใจสร้างขึ้น หรือเกิดจากความคุ้นเคยโดยมิได้ตั้งใจ

มนุษย์จึงมีความเคยชินในสิ่งต่าง ๆ มากมาย

แม้ความเคยชินบางอย่างมีผลดี แต่ความเคยชินไม่น้อยที่เป็นผลลบ

ความเคยชินทำให้ไม่ต้องคิดไม่ต้องตัดสินใจ

ความเคยชินทำให้ยึดติดกับวิธีการแบบเดิม ๆ

การหลุดออกจากความเคยชินเป็นเรื่องยาก

ความเคยชินจึงเป็นกับดักของการแก้ไขสิ่งไม่ดี และ

ความเคยชินยังปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ในการพัฒนาให้เกิดสิ่งที่ดีขึ้น

ต้นเรื่อง

ป่านิทรา เป็นนิยายสืบสวนสอบสวนของ ฮิงาชิโนะ เคโงะ เรื่องราวของคดีฆาตกรรมในคณะบัลเล่ต์ ที่ดูเหมือนจะไม่ซับซ้อน แต่กลับมีเหตุฆาตกรรมแทรกซ้อนเพิ่มขึ้น ทั้งยังมีคดีฆ่าตัวตาย ในเวลาไล่เลี่ยกัน นี่เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องหรือไม่ แล้วจะสะสางได้อย่างไร

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ลูกปลาน้อย เซียวฮื้อยี้ เล่มที่ 3)

"ผู้รับใช้ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนชาญฉลาด ทราบว่าเวลาใดสมควรลืมตา เวลาใดสมควรหลับตา"

ลูกปลาน้อย เซียวฮื้อยี้ เล่มที่ 3

โก้วเล้ง - น.นพรัตน์

คนชาญฉลาดเลือกที่จะฟังในสิ่งที่เป็นประโยชน์ แม้ได้ยินก็ไม่ฟังสิ่งที่ทำให้จิตใจฟุ้งซ่านและหม่นหมอง 

คนชาญฉลาดเลือกที่จะมองและใส่ใจในเรื่องราวดี ๆ แม้จะเห็นก็ไม่รับรู้ที่สิ่งที่ทำให้จิตใจฟุ้งซ่าน

คนชาญฉลาดเลือกที่จะพูดในสิ่งที่เป็นสาระ ก่อเกิดประโยชน์แก่ผู้อื่นและตนเอง ไม่พูดเพ้อเจ้อในสิ่งที่อาจก่อให้เกิดความเสียหาย

คนชาญฉลาดเลือกที่จะปล่อยใจให้ว่าง ไม่ยินดีหรือกังวลในเรื่องใดเรื่องหนึ่งมากเกินไป

คนชาญฉลาดรู้ว่าเวลาใดที่จะ ปิดหู ปิดตา ปิดปาก ปิดใจ

คนชาญฉลาดรู้ว่าเวลาใดที่จะ เปิดหู เปิดตา เปิดปาก เปิดใจ

ต้นเรื่อง

ลูกปลาน้อย เซียวฮื้อยี้ เป็นสุดยอดนวนิยายกำลังภายในขนาดยาวของโก้วเล้ง แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวของฝาแฝดคู่หนึ่งที่ถูกนำไปเลี้ยงดูในสถานที่ที่แตกต่าง ทั้งผู้เลี้ยงดูที่แตกต่าง เมื่อทั้งสองเข้าสู่ยุทธจักร ที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายต่อสู้กับคุณธรรม ความรักและความแค้น ความซื่อตรงและเล่ห์กล ก่อให้เกิดเรื่องราวที่ทั้งสนุก ตื่นเต้น ฉากต่อสู้ที่ระทึกขวัญเต็มไปด้วยความตื่นเต้นหวาดเสียว จนใกล้บเรื่องยังบอกไม่ได้ว่าจะจบแบบ โศกนาฏกรรมหรือสุขนาฏกรรม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ยิ่งฉลาดยิ่งต้องแสร้งเป็นโง่เขลาอ่อนแอ"

"ตั๊กแตนจับแมลง นกกระจิบตามหลัง"

"คำสั่งที่ไม่แฝงเงินทอง จะไม่ได้ผลตลอดกาล"

"ในความมืดมักมีอันตรายมากกว่า"

"คนผู้หนึ่งหากชาญฉลาดเกินไป ยามกระทำเรื่องราวอดสะเพร่าเลินเล่อมิได้ ทั้งนี้เพราะมันไม่เห็นผู้อื่นอยู่ในสายตา"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ชายผู้เขียนหนังสือได้ไม่เกินเจ็ดหน้า)

"ขึ้นชื่อว่าดวง มันเลือกไม่ได้หรอก"

ชายผู้เขียนหนังสือได้ไม่เกินเจ็ดหน้า

พิชา รัตนานคร

ในการทำงานใด ย่อมอาจเกิดเหตุสุดวิสัยขึ้นได้เสมอ

เหตุสุดวิสัยไม่ใช่เรื่องของดวง

เหตุสุดวิสัยเป็นเหตุการณ์นอกเหนือการควบคุม

เหตุสุดวิสัยเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันโดยที่ไม่อาจป้องกันได้

แต่สามารถเตรียมแผนรับมือกับเหตุสุดวิสัยได้

ทุกอย่างไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา ที่จะปล่อยไปให้เป็นไปตามดวง

ต้นเรื่อง

ชายผู้เขียนหนังสือได้ไม่เกินเจ็ดหน้า เป็นนวนิยายเรื่องราวของชายหนุ่มคนหนึ่ง ที่เรียนจบมหาวิทยาลัยและตั้งใจที่จะรับแต่งานเขียนประทังชีวิต เขาพยายามหัดเขียนนวนิยาย แต่สุดท้ายเขามักเขียนได้ไม่เกิน 7 หน้า เขาผู้พยายามแสวงหาตัวตน ยิ่งดิ้นหนีก็ยิ่งหลุดไม่พ้น เขาเคยมีเพื่อน มีคนที่สนิทกันแบบแฟน มีแมวที่แวะเวียนมาอาศัยอยู่ด้วยเป็นช่วง ๆ สุดท้ายทุกอย่างก็หายไปจากชีวิตของเขา นวนิยายเรื่องนี้จึงแฝงไปด้วยจุดหักเหของชีวิต

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ถ้าอยากรู้จักใครสักคนก็ต้องเรียนรู้เขา"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี)

"ระบบเส้นเลือดฝอยที่มีปัญหา สุดท้ายแล้วจะส่งผลกระทบต่อการทำงานและประสิทธิภาพของเส้นเลือดใหญ่"

ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี

คนข่าว 2499

องค์กรย่อมประกอบด้วยผู้คนหลายระดับเพื่อทำหน้าที่หลากหลาย

ผู้คนมักให้ความสนใจกับผู้นำองค์กร ว่าเป็นผู้ที่ทำให้องค์กรประสบผลสัมฤทธิ์

เมื่อองค์กรประสบปัญหา ผู้คนมักเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงผู้บริหาร ไม่ค่อยมีใครเรียกร้องให้เปลี่ยนแปลงผู้ปฏิบัติ

ผู้คนมักลืมไปว่าผู้ปฏิบัติก็สำคัญไม่น้อย

บ่อยครั้งที่องค์กรล้มเหลวเพราะผู้ปฏิบัติ ไม่ใช่เพราะผู้บริหาร

หลายองค์กรที่ผู้ปฏิบัติคืออุปสรรคใหญ่ขององค์กร 

ดื้อด้าน ขัดขวาง ต่อต้าน ไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง 

เส้นเลือดใหญ่แข็งแรงดี แต่เส้นเลือดฝอยตีบตัน อวัยวะก็ขาดเลือด เนื้อตายเน่า

ต้นเรื่อง

ชัชชาติ สิทธิพันธุ์ ผู้ว่าที่แข็งแกร่งที่สุดในปฐพี เป็นหนังสือรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ.2565 วิสัยทัศน์และนโยบายสำคัญของผู้ชนะเลือกตั้ง ซึ่งได้แก่ ผู้ว่าฯชัชชาติ สิทธิพันธุ์ และรวบรวมข้อมูลย้อนรอยสนามเลือกตั้งผู้ว่าฯ กทม.ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(หนอนไหม)

"การกระทำบางอย่างเรียกว่าศักดิ์ศรี แต่บางอย่างก็เรียกว่าโง่"

หนอนไหม

Robert Galbraith - ขจรจันทร์

ศักดิ์ศรี คือเกียรติภูมิและความภาคภูมิใจในตนเองในเรื่องใดเรื่องหนึ่งของผู้คน

ศักดิ์ศรีอาจเป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด หรืออาจเกิดจากการสร้างขึ้นใหม่

ทุกผู้คนย่อมมีศักดิ์ศรีของตนเอง

ผู้คนจึงควรยอมรับในศักดิ์ศรีของผู้อื่น และไม่ดูแคลนศักดิ์ศรีของผู้อื่น

แต่เมื่อใดที่ยึดติดกับศักดิ์ศรีมากเกินไป ศักดิ์ศรีก็จะกลับกลายเป็นอัตตา

หลายชีวิตจบสิ้นไปเพียงเพราะหลงติดกับศักดิ์ศรีมากเกินไป

ผู้คนควรยึดมั่นในศักดิ์ศรีแห่งตน แต่ไม่ยึดติดกับศักดิ์ศรีของตน

อย่าให้ศักดิ์ศรีกลายเป็นอุปสรรคค้ำคอ

ต้นเรื่อง

หนอนไหม นวนิยายสืบสวนสอบสวนของ Robert Galbraith เป็นเรื่องราวของ สไตรก์ นักสืบเอกชน กับ โรบิน พนักสาวสวยผู้ ยอมละทิ้งงานที่ได้รับเรียกตัวจากตะเวนสัมภาษณ์มาหลายแห่ง เพื่อได้ทำงานด้านนักสืบ แม้จะเินเดือนน้อยนิด คราวนี้ผู้ว่าจ้างสืบคดีเป็นภรรยานักเขียน จ้างให้ตามหาสามีที่หายตัวไปหลังเขียนนิยายเล่มใหม่จบ เรื่องราวกลับกลายเป็นนิยายที่รอการตีพิมพ์นั่นเองที่เป็นข้อมูลในการไขคดี

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ไม่มีทุกข์ใดจะไร้ที่สิ้นสุด เท่าทุกข์จากความคิดของมนุษย์เอง"

"คนเราชอบเห็นผู้มีอำนาจถูกหยามหน้า"

หมายเหตุ

จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พนัส โสภณพงษ์

คนที่ยึดติดตัวกูของกู คือคนโง่

ศักดิ์ศรีกับตัวกูของกูอันเดียวกันรึเปล่า

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(คิดถึง ถวัลย์ ดัชนี)

"ขั้นตอนที่ยากที่สุดคือการคิด"

คิดถึง ถวัลย์ ดัชนี

ทิพย์ชาติ วรรณกุล

มนุษย์แตกต่างจากสัตว์อื่นอย่างน้อยสามประการ

หนึ่งคือ มนุษย์รู้จักสั่งสมประสบการณ์และเพิ่มพูนทักษะ

หนึ่งคือ มนุษย์รู้จักเรียนรู้และนำความรู้นั้นไปพัฒนาต่อยอด

หนึ่งคือ มนุษย์รู้จักคิดและใช้ความคิดในการแก้ปัญหา

การสั่งสมประสบการณ์และเพิ่มพูนทักษะอาจเป็นไปโดยอัตโนมัติ

การเรียนรู้อาจต้องอาศัยความพยายาม

แต่การคิดเป็นการใช้ความสามารถในการประมวลความรู้ ทักษะ และประสบการณ์ มาประกอบกันเป็นแนวทางในการแก้ไขป้ญหา

การคิด จึงจะเป็นการแสดงพลังของความสามารถของมนุษย์ที่มีอย่างไร้ขีดจำกัด 

ต้นเรื่อง

คิดถึง ถวัลย์ ดัชนี เป็น หนังสือเล่าเรื่องชีวิตของ ถวัลย์ ดัชนี ในมุมมองของป้าอ๊อด ทิพย์ชาติ วรรณกุล คู่ชีวิตของถวัลย์ ดัชนี เป็นสูจิบัตรในงานนิทรรศการ คิดถึง ถวัลย์ ดัชนี ซึ่งจัดระหว่างวันที่ 21 มกราคม - 25 เมษายน 2566 ที่หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ

หมายเหตุ

จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พนัส โสภณพงษ์

แต่ที่ยากกว่าการคิด คือคิดไม่เป็น

@Patchara Chad-Udompan

ผู้คน...ตั้งใจคิดให้จิตทำโน่นทำนี่ที่ดี ๆ มันยาก แต่ไม่ตั้งใจแล้วจิตไหลไปเองตามใต้สำนึก

มันง่าย

@Khun Wanni

คิดบวก

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด