วันอังคารที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง)


"คงน่าเบื่อพิลึกถ้าเราเหมือนกันไปหมดทุกคน"

เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง
เดวิด แวล์เลี่ยมส์ - สาลินี คำฉันท์

คนเป็นสัตว์สังคม
การแตกต่างของผู้คนในสังคมเป็นเรื่องปกติ
อะไรที่สังคมต้องการให้ทุกคนเหมือนกัน สังคมจะกำหนดเป็นธรรมเนียม กฎเกณฑ์ หรือกฎหมาย
อะไรที่สังคมมิได้กำหนด จึงไม่จำต้องพยายามทำตัวให้เหมือนผู้อื่น

ไม่งั้นจะกลายเป็นหุ่นยนต์ ที่จะมีคนแอบมากดปุ่มสั่งการ


ต้นเรื่อง

เด็กชายนุ่งชุดกระโปรง สาลินี คำฉันท์ แปลจาก The boy in the dress ของ เดวิด แวล์เลี่ยมส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กชายวัยสิบสองปี ที่มีชีวิตอยู่กับพ่อและพี่ชาย ขณะที่แม่หนีจากไป เขาแอบคิดถึงแม่ แอบดูรูปแม่ในชุดกระโปรงสวย และในที่สุดกลับกลายเป็นเด็กชายที่รักความสวยงาม จนวันหนึ่งได้พบเพื่อนหญิงผู้ชอบออกแบบเสื้อผ้า และทำให้เขาได้ใช้ชีวิตในอีกด้านหนึ่งคือนุ่งกระโปรงแต่งเป็นหญิง เป็นความสุขสนุกแต่ก็เกิดเรื่องราวตามมามากมาย จะมีใครเข้าใจชีวิตแบบนี้บ้าง


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เขาโกหกไม่เก่ง และการโกหกก็ไม่ใช่สิ่งดีที่ควรทำจนเก่ง"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: