"สถานการณ์ไม่ปกติ ได้แต่ใช้วิธีการที่ไม่ปกติ"
กลอักษรล่มฟ้า 4
หวังเจวี๋ยเหริน-เกาเฟย
คนทำงานต้องมีความสามารถ
ความสามารถที่สำคัญคือ ต้องสามารถจัดการได้ในสามประการ
หนึ่งคือ สามารถจัดการตนเองได้ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว
หนึ่งคือ สามารถจัดการครอบครัวได้ ไม่ปะปนเรื่องงานกับเรื่องของครอบครัว เรียกว่า งานก้าวหน้า ครอบครัวมีความสุข
หนึ่งคือ สามารถจัดการสังคมได้ อยู่ร่วมกับสังคมอย่างมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน
ความสามารถในการจัดการได้นั้น พึงจัดการได้ทั้งใน ปัจจุบัน และ อนาคต
บางคนเก่งแต่วางแผนในอนาคต ปัจจุบันจะเอาอย่างไรยังดู งง ๆ
ความสามารถในการจัดการปัจจุบันได้ ต้องสามารถจัดการได้ทั้ง สถานการณ์ปกติ และสถานการณ์วิกฤต
บางคนดูเก่ง จัดการโน่นนี่นั่นได้ พอเกิดภาวะฉุกเฉินภาวะวิกฤตก็สับสนวุ่นวะวุ่นวาย
บางคนเอาแต่พร่ำเพ้อถึง สิ่งที่เคยจัดการได้ในอดีต
ต้นเรื่อง
กลอักษรล่มฟ้า เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ยุคสมัยราชวงศ์ถัง เป็นเรื่องราวของคดีลึกลับรายหนึ่งที่ทั้งไร้หลักฐาน ไร้พยานรู้เห็น มีเพียงอักษรเลือดสี่คำ ที่คำสุดท้ายยังเขียนไม่จบ "หลาน ถิง เทียน กาน..." กลับกลายเป็นคดีใหญ่ที่ปั่นป่วนวุ่นวายทั้งราชสำนัก เขียนโดย หวังเจวี๋ยเหริน แปลโดย เกาเฟย 6 เล่มจบ น่าติดตาม
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"ทุกแห่งหนล้วนเป็นบ้าน"
"หากไม่ต้องการให้ผู้อื่นทราบ นอกจากไม่กระทำแล้วไม่มีทางอื่น"
"เนื้อที่ฝ่ามือคือเนื้อ เนื้อที่หลังมือก็คือเนื้อ"
"โลกนี้มีสักกี่คนที่ไม่ชมชอบอำนาจ ?"
"ไม่ลงมือทำ จะทราบได้อย่างไรว่าทำไม่สำเร็จ"
"คนเท้าเปล่าไม่กลัวคนสวมรองเท้า"
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น