วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ดำดั่งไม้มะเกลือ)


"ทำสิ่งที่ต้องทํา ส่วนเรื่องอื่นเก็บไว้ก่อน"

ดำดั่งไม้มะเกลือ
Salla Simukka - กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

ความสำเร็จของการทำงานใด มิได้สำคัญเพียงปัจจัยนำเข้าและวิธีการ
ความสำเร็จของการทำงาน ยังต้องสอดคล้องกับจังหวะและเวลา (Timing)
แม้มีความเพียบพร้อมมากเพียงใด
เวลาเปลี่ยน สภาวะแวดล้อมเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน

เร็วเกินไป (Too early) หรือสายเกินไป (Too late) ทำผู้คนผิดหวังมามากมาย


ต้นเรื่อง

ดำดั่งไม้มะเกลือ นวนิยายชุดสืบสวนสอบสวนที่มีตัวเอกชื่อว่า ลูมิกกิ ที่เป็นภาษาฟินแลนด์แปลว่า สโนไวต์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเหมือนเทพนิยาย ที่เริ่มต้นเมื่อหลังจากลูมิกกิกลับจากการผจญภัยที่กรุงปราก ลูมิกกิเริ่มมีคนรักใหม่ กำลังมีความสุขแต่แล้วก็มีใครคนหนึ่งสะกดรอยเธอ ติดตามเธอ ล่วงรู้ความลับของเธอ ใครคนนั้นเรียกตัวเองว่า เงา ชีวิตของเธอจึงไปเป็นดั่งเทพนิยายอีกครั้ง และยังคงถูกไล่ล่าเหมือนเดิม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"แม้คนแกร่งที่สุด โหดที่สุด เฉลียวฉลาดที่สุดก็อาจพ่ายแพ้"

"เราเป็นใครกันจะไปตัดสินใจคนอื่น"

"จงเดินแต่ในที่สว่าง"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9)


"มีผู้คนบางคนมีนิสัยคล้ายเถาวัลย์ไม้เลื้อย สามารถเลื้อยขึ้นสูงเท่าใด ไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเอง หากแต่อยู่ที่ยึดเกาะต้นไม้ใหญ่"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 9
จิ่วถู - น.นพรัตน์

ไม้เลื้อย เป็นพืชที่ต้องอาศัยรยางค์เกาะ เลื้อย พันกับสิ่งอื่นเพื่อไต่ขึ้นไปรับแสงแดด
ไม้เลื้อย ให้ประโยชน์กับสิ่งที่มันเกาะ ทั้งอาจบังแสงที่จ้าเกิน ทั้งอาจช่วยพยุงให้เกิดความแข็งแรง
ไม้เลื้อย ไม่อาจตั้งตัวตรงขึ้นเองโดยลำพัง หากถอดหลักที่ไม้เลื้อยอาศัยออก ไม้เลื้อยก็จะหล่นไปกองกับพื้นดิน

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ก็ต้องอาศัยการเกาะ เลื้อย พันผู้อื่นเพื่อขึ้นไปหาแสง เพราะไม่อาจเจริญเติบโตได้ด้วยตนเอง
คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย ย่อมเป็นประโยชน์ใช้สอยของหลักเพื่อแสวงหาผลประโยชน์
เมื่อใดที่หลักไม้เลื้อยล้มลง ผู้เกาะเลื้อยพันย่อมล้มตามไม่เป็นท่า

คนที่ทำตัวเป็นไม้เลื้อย จึงต้องสนับสนุนส่งเสริมส่งส่วยให้หลักไม้เลื้อยแข็งแรงสม่ำเสมอ


ต้นเรื่อง

เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เขียวกลั่นจากครามหากเข้มกว่าคราม"

"ทำงานไม่คล้อยตามนายจ้าง เหน็ดเหนื่อยจนตายก็สูญเปล่า"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด












วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(แดงดุจเลือด)


"แบงค์ห้าร้อยยูโรยับยู่ยี่ก็มีมูลค่าเท่าแบงค์ห้าร้อยยูโรใหม่กริบ"

แดงดุจเลือด
Salla Simukka - กุลธิดา รุ่งเรืองเกียรติ

เงินตราที่เก็บใส่กำปั่นไว้ยาวนาน แม้ราคาจะคงเดิม แต่มูลค่าจะมีแต่ลดน้อยลง
จะทำให้เงินตราราคาเดิมมีมูลค่าเพิ่มขึ้น จำต้องแปลงไปเป็นสินทรัพย์อื่น

ความรู้แม้ไม่ใช่เงินตรา แต่หากเก็บไว้ คุณค่าก็ลดลง
ความรู้จะมีคุณค่าเพิ่ม เมื่อถูกนำไปใช้เพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ต่อยอด ส่งต่อ และแบ่งปัน

สารกัมมันตรังสีมีค่าครึ่งชีวิต คือเวลาที่ใช้ในการสลายตัวของสารเหลือครึ่งหนึ่งของที่มีอยู่เดิม
ความรู้ของแต่ละผู้คนแม้ไม่ใช่สารกัมมันตรังสี แต่ก็มีค่าครึ่งชีวิต สั้นยาวแตกต่างกันไป

หากไม่ใช้ ไม่ทบทวน ไม่แสวงหาเพิ่มเติม อาจเข้าใกล้ศูนย์อย่างรวดเร็ว


ต้นเรื่อง

แดงดุจเลือด นวนิยายชุดสืบสวนสอบสวนที่มีตัวเอกชื่อว่า ลูมิกกิ ที่เป็นภาษาฟินแลนด์แปลว่า สโนไวต์ เรื่องราวทั้งหมดจึงเหมือนเทพนิยาย ที่เริ่มต้นด้วยลูมิกกิเปิดห้องเข้าไปเจอแบงค์ยูโรอาบเลือดในห้องมืด ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนไปดั่งเทพนิยาย ต่างกันเพียงสโนไวต์มีเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยในตอนจบ แต่ของเธอมิกลูกิไม่ใช่

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"วิธีใช้ชีวิตที่ง่ายที่สุดคือยุ่งวุ่นวายในเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับตัวเองให้น้อยที่สุด"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด



วันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย)


"บางอย่างก็ต้องรอเวลา"

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย
Lee Su-Yeon - ปภาวรินทร์ ขันขวา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 
หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

แต่ที่ปลายรากลึกนั้น อาจเกาะเกี่ยวไว้กับผลประโยชน์มหาศาล
ดังนั้น บางอย่างก็ต้องรอเวลา 
หาไม่แล้วคนคิดกำจัดรากลึก จะถูกลากไปกำจัดเสียเอง


ต้นเรื่อง

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย เป็นนวนิยายเชิงจิตวิทยา ที่พยายามเตือนสติว่า เมื่อมีคนใกล้ชิดเสียชีวิตลงด้วยเหตุใดก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฆ่าตัวตาย คนที่ยังมีชีวิตอยู่มักจะรู้สึกเศร้าเสียใจ และรู้สึกผิด คิดว่าตนเป็นต้นเหตุของการเสียชีวิตนั้น แล้วชีวิตจะอยู่อย่างไร ศูนย์ชันสูตรศพเชิงจิตวิทยา จึงถูกตั้งขึ้นเพื่อทำให้คนที่ยังอยู่รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ถ้าเป็นผู้ที่ทำหน้าที่ชันสูตรผู้อื่นประสบปัญหาด้วยตนเองล่ะจะทำอย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บนโลกนี้มักมีเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นอยู่เสมอ"

"คำสัญญาไม่ใช่สิ่งที่คนเราควรทำผิดกันง่าย ๆ"

"การเฝ้าดูกับการเผชิญหน้าจริง ๆ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันพฤหัสบดีที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เหยี่ยวนรกทะเลทราย 2)


"ไม่ว่าท่านคิดขุดอะไร ต่างต้องขุดรากของมันก่อน"

เหยี่ยวนรกทะเลทราย 2
โกวเล้ง – น.นพรัตน์

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 
หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

มันจะได้ไม่กลับมา


ต้นเรื่อง

เหยี่ยวนรกทะเลทราย เป็นวรรณกรรมกำลังภายในแนวใหม่ที่โกวเล้งตั้งใจ ฉีกแนวการเขียนให้แตกต่างไปจากกำลังภายในทั่วไป ที่เริ่มอ่านก็เดาตอนจบได้ โกวเล้งวาดภาพให้ในท่ามกลางทะเลทรายอันร้อนระอุ ทิวทัศน์ทุ่งกว้าง ความลำเข็ญ ความลี้ลับนานัปประการ ขนบธรรมเนียมและความเชื่อถือ ก่อให้เกิดการต่อสู้ดิ้นรน แต่ก็บังเกิดน้ำมิตรไมตรีระหว่างคนพเนจรสองคนที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม ความซื่อสัตย์ และความเสียสละ แม้จะปวดร้าวแต่ก็สวยสดงดงาม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"สาเหตุที่เกิดความผิดพลาดมีหลายชนิด ความเลินเล่อเป็นชนิดที่ไม่อาจอภัยให้ได้ที่สุด"

"คนผู้หนึ่งหากไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะ จะปราศจากความเจ็บปวดรวดร้าว และโศกเศร้ารันทด"

"โอกาสอันดีหากหลุดลอยไป จะไม่หวนกลับคืนมาอีก"

"ไม่ว่ารัตติกาลยาวนานปานใด ฟ้าต้องรุ่งสางสว่าง"

"ผู้ที่เพลี่ยงพล้ำหลงกล มักเป็นบุคคลที่ไม่คิดทำร้ายคน"

"ในโลกไม่มีเรื่อง 'แน่นอน' เรื่องราวในภายหน้า ไม่ว่าผู้ใดก็ไม่มีปัญญาหยั่งคาดได้"

"มนุษย์ทุกรูปนาม เพียงเห็นจุดอ่อนของผู้อื่น ละเลยลืมเลือนจุดอ่อนของตนเอง"

"มือกระบี่ที่แท้จริง เพียงเลือกจู่โจมจุดอ่อนฝ่ายตรงข้าม จู่โจมคราเดียวก็ประสบผล"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด



วันอังคารที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(อ่านคน-ไทย)


"ประวัติที่แต่งแจกกันตามงานศพ มักมีแต่มุมบวก"

อ่านคน-ไทย
ส. ศิวรักษ์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่ต้องพึ่งพาอาศัยกันและกันทั้งทางกายภาพและจิตใจ
มนุษย์จึงจะไม่แสวงหาศัตรูโดยไม่จำเป็น
มนุษย์จึงจะไม่ทำร้ายผู้อื่น มนุษย์จึงจะไม่กล่าวร้ายผู้อื่น
เว้นแต่เหตุสองประการ

หนึ่งคือ มนุษย์ที่ทะเลาะเบาะแว้งกัน
หนึ่งคือ มนุษย์ที่มีปัญหาทางจิตใจ
 
มนุษย์จะทะเลาะกันเมื่อแย่งชิงสิ่งใดสิ่งหนึ่งของกันและกัน
การอิจฉาริษยาเป็นการแย่งชิงกันประเภทหนึ่ง
การกล่าวดีเกินเหตุ การยกยอปอปั้น ก็เป็นรูปแบบของการกล่าวร้ายชนิดหนึ่ง

ส่วนปัญหาทางจิตใจ มีได้ตั้งแต่ ภาวะวิตกกังวล ซึมเศร้า ไบโพลาร์ จิตเภท รวมทั้งภาวะทางจิตอันเนื่องมาจากสารเสพติด
โบราณจึงบอกว่า อย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา


ต้นเรื่อง

สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เป็นบุคคลที่รู้จักคนกว้างขวางทั้งที่ยังมีชีวิตและล่วงลับไปแล้ว จึงอาจพูดถึงชีวประวัติของบุคคลต่าง ๆ ได้ดี เพราะสุลักษณ์จะมองทั้งแง่บวกและแง่ลบ โดยให้เหตุผลว่า "ยิ่งรู้ข้อผิดพลาดของท่าน ทำให้เห็นว่าท่านนั้น ๆ น่ารักขึ้น เป็นมนุษย์ปุถุชนมากขึ้น"

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"จำเพาะคนนอกคอก ที่มีความเชื่อมั่นในตนเองเท่านั้น ที่จะแสวงหาความเป็นไทให้ตนเองและผู้อื่นได้"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอาทิตย์ที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 7)


"น่าเสียดายที่ในโลกไม่มียารักษาโรคสำนึกเสียใจ"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 7
จิ่วถู - น.นพรัตน์

สำนึกเสียใจ เป็นความรู้สึกตระหนักอย่างแท้จริงถึงความผิดพลาดของตนที่ได้พูดหรือกระทำ และสิ่งที่พูดหรือกระทำนั้นสร้างความเดือดร้อน เจ็บปวด เสียหาย แก่ผู้อื่น

สำนึกเสียใจ เป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นภายหลัง ไม่อาจย้อนกลับไปไม่พูดหรือไม่กระทำ
เมื่อใดที่รู้สึกสำนึกเสียใจก็มักจะ สายไปเสียแล้ว
ทางแก้จึงมีเพียง คิดให้รอบคอบก่อนทำ คิดให้ถี่ถ้วนก่อนพูด

คนหน้าเนื้อใจเสือ ก็คิดรอบคอบคิดถี่ถ้วนก่อนพูดก่อนทำเช่นกัน


ต้นเรื่อง

เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"น้ำที่อยู่ไกลก็เป็นน้ำ ขอเพียงรู้จักใช้สอยจะเกิดผลอย่างคาดไม่ถึง"

"ลมต้องมีวันสงบนิ่ง"

"หากว่ารากตายไป กิ่งใบจะคงอยู่ได้อย่างไร"

"เรื่องที่ท่านไม่เคยพบเห็นมีมากมายอยู่แล้ว"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ไกรสร)


"หินหนักทับหญ้าไว้หลายสิบปี พอถึงคราวยกหินออก รากที่ฝังอยู่ใต้ดินมันค่อย ๆ ฟื้นตัว พอได้ฝนได้แดด
ต้นหญ้าอ่อน ๆ มันก็งอกขึ้นมา"

ไกรสร
ดวงตา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

เรื่องราวบางอย่าง บางครั้งบางคราดูเหมือนสามารถแก้ไขได้สงบเรียบร้อย
แต่แท้จริง เพียงแค่รอโอกาส เพียงแค่รอสมัครพรรคพวก เพียงแค่รอตัวกระตุ้น เดี๋ยวมันก็กลับมา


ต้นเรื่อง

ไกรสร หนังสือรองชนะเลิศอันดับ 2 รางวัลชมนาด ประเภทนวนิยายประจำปี 2565 เป็นหนังสือที่เริ่มต้นเหมือนจะเป็นแนวสืบสวนสอบสวน แต่เมื่อเรื่องดำเนินไปกลับเป็นเรื่องราวของชีวิต สัจธรรมของการมีชีวิต สะท้อนปัญหาสังคมที่แม้ผู้เขียนจะไม่กำหนดให้ตัวละครใดผิดหรือถูก แต่ก็สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อ่านคิดวิเคราะหืด้วยจิตของตน

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บางอย่างทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นก็น่าจะดีกว่า"

"คนเรามักตัดสินผู้อื่นจากรูปธรรม"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันพฤหัสบดีที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 5)


"น้ำไม่มีรูปทรงแน่ชัด ทุกความเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับการใช้"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 5
จิ่วถู - น.นพรัตน์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่มีความเป็นอยู่ร่วมกัน หล่อหลอมเป็นรูปแบบเดียวกันเรียกว่า วิถีชีวิตของสังคม

วิถีชีวิตจึงเป็นทั้งความคิด ความเชื่อ ค่านิยม วัฒนธรรม ตลอดจนพฤติกรรม กิจวัตรความเป็นอยู่ ที่มนุษย์ผู้หนึ่งมีและใช้ สอดคล้องร่วมกันกับผู้อื่นในสังคมเดียวกัน

การจะเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในสังคม จะเป็นเรื่องไม่ยาก
การจะเปลี่ยนแปลงใด ๆ ในสังคม จะทำได้ยั่งยืน
หากการเปลี่ยนแปลงนั้น ออกแบบให้เหมือนน้ำ ที่เปลี่ยนรูปทรงไปตามภาชนะ

หากการเปลี่ยนแปลงนั้น ออกแบบให้สอดคล้องกับวิถีชีวิตของสังคม


ต้นเรื่อง

ddเทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เรื่องบางประการปล่อยให้เลอะเลือนยังดีกว่าเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง"

"คิดกระทำการใหญ่ไม่คำนึงถึงข้อปลีกย่อย"

"หากคิดหวังให้ผู้อื่นยึดถือท่านเป็นผู้คน ท่านเองต้องทำตัวเป็นผู้คนก่อน"

"เพลี่ยงพล้ำหนึ่งครั้ง ถือเป็นบทเรียนหนึ่งครา หากไม่คิดตาย ต้องใคร่ครวญให้มากกว่านี้"

"การทหารไม่มีรูปแบบแน่นอน น้ำไม่มีรูปทรงแน่ชัด ทุกความเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่กับการใช้"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เหยี่ยวมารสัประยุทธ์สิบทิศ 16)


"หินก้อนเดียวเกิดระลอกชั้น"

เหยี่ยวมารสัประยุทธ์สิบทิศ 16
หวงอี้ : น.นพรัตน์


เมื่อโยนหินลงในสระน้ำ ย่อมเกิดระลอกคลื่นกระจายเป็นวงกว้าง
เมื่อพลังงานของคลื่นสลายไป ผิวน้ำก็จะกลับมาเรียบสงบเหมือนเดิม
แต่สระน้ำไม่เหมือนเดิม
ในสระน้ำมีหินเพิ่มขึ้น น้ำในสระอาจกระฉอกกระเด็นออกไปเหลือน้อยกว่าเดิม

เมื่อตัดสินใจกระทำการสิ่งใด อาจส่งผลกระทบในวงกว้าง ทั้งที่แลเห็นและที่ซ่อนอยู่
เมื่อดูเหมือนความสงบกลับคืนมา ไม่ได้หมายความว่าทุกสิ่งอย่างจะเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

ผลกระทบของการกระทำหนึ่ง มากกว่าที่คิดเสมอ


ต้นเรื่อง

เหยี่ยวมารสัประยุทธ์สิบทิศ เป็นผลงานของ หวงอี้ เป็นภาคที่ 2 ในชุดไตรภาคถังรุ่งเรือง ดำเนินเรื่องสืบต่อมาจาก เหยี่ยวมารสะท้านสิบทิศ เมื่อราชสำนักเกิดการเปลี่ยนแปลง ชีวิตของ หลงอิง ที่เข้ามาพันพัวกับราชสำนักย่อมเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน เรื่องราวยังคงตื่นเต้นพลิกไปพลิกยาว รวม 18 เล่ม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ลงมือก่อนย่อมมีเปรียบกว่า"

"ชาญฉลาดชั่วชีวิต เลอะเลือนงมงายชั่ววูบ"

"เมื่อเกี่ยวข้องกับการเมืองก็ไม่อาจวัดคำนวณด้วยเหตุผลธรรมดา"

"เพียงดูสถานการณ์ใหญ่ ให้บริวารจัดการเรื่องปลีกย่อย นี่จึงเป็นท่าทีที่ผู้นำจึงพึงมี
 
"เมื่อคิดหวังผล ก็ต้องจ่ายออกไป"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด






วันอาทิตย์ที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 4)


"ผู้คนจากกันสามวัน ต้องประเมินฝีมือใหม่"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 4
จิ่วถู - น.นพรัตน์

ผู้คนมีทั้งโง่และฉลาด
คนโง่ สามารถพัฒนาตนให้ฉลาดขึ้นได้
คนฉลาด ก็สามารถถดถอยให้ตนโง่ลงได้

คนโง่ที่ขนขวายหาความรู้และประสบการณ์ จะกลับเปลี่ยนเป็นคนฉลาด
คนฉลาดที่จมอยู่ในน้ำเต็มแก้ว ขณะที่ความรู้ในโลกพัฒนาขึ้น จึงกลับกลายเป็นคนโง่

คนฉลาดที่ขนขวายหาความรู้และประสบการณ์มากขึ้น ก็จะยิ่งฉลาดขึ้น
คนโง่ที่ยิ่งกลัวการแสวงหาความรู้และประสบการณ์ ก็จะยิ่งโง่ลง

ไม่ว่าคนโง่หรือคนฉลาด หากอยู่เฉย ๆ จะโง่ลงแน่นอน


ต้นเรื่อง


เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ทำลายล้างง่ายดายกว่าสร้างสรรค์"

"เพื่อจัดการกับศัตรูสามารถใช้วิธีการทั้งมวล"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เทพบุตรกู้บัลลังก์ 2)


"กฎเป็นของตายตัว แต่คนเป็นสิ่งมีชีวิต"

เทพบุตรกู้บัลลังก์ 2
จิ่วถู - น.นพรัตน์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ต้องอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
มนุษย์จึงต้องสร้างกฎเกณฑ์ของการอยู่ร่วมกัน
กฎเกณฑ์เป็นสิ่งที่ตายตัว แต่มนุษย์กลับเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอตามกระบวนทัศน์ของสังคม

กฎเกณฑ์ที่ตายตัวจึงอาจไม่ตอบโจทย์ความจริงของสังคมอีกต่อไป
สังคมที่ดี จึงต้องสามารถปรับกฎเกณฑ์ให้สอดคล้องกับบริบทของสังคม
แต่ไม่ใช่การสร้างกฎเกณฑ์ที่ยืดหยุ่น
หากกฎเกณฑ์ยืดหยุ่น สังคมก็ขาดมาตรฐาน อาจเกิดความเหลื่อมล้ำ เกิดความสับสน นำไปสู่สังคมที่ยุ่งเหยิง


ต้นเรื่อง


เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนตายในสมรภูมิสู้รบ เก้าในสิบสืบเนื่องจากความโง่เขลาของตัวเอง"

"ภารกิจอันดับแรกของขันทีก็คือคำนวณพระทัยฮ่องเต้"

"ผู้คนมีบ้างพึงกระทำ บ้างไม่พึงกระทำ"

"เรื่องที่ไม่สมควรยุ่งเกี่ยว ทางที่ดีอย่าได้ยุ่งเกี่ยว"

"หากกระบี่ขึ้นสนิม ยังนับเป็นกระบี่หรือ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันพฤหัสบดีที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ทะเลสาบเร้นลวง)


"ทั้งหมดนี้ไม่มีทางอยู่กับเราตลอดไป"

ทะเลสาบเร้นลวง
Rachel Caine - ภคกุล ศรีคชา

การทำงานย่อมมีทั้งงานที่สำเร็จและงานที่ล้มเหลว
ไม่มีใครที่ทำงานสำเร็จทุกครั้ง แต่อาจจะมีผู้ที่ทำงานล้มเหลวทุกครั้ง
การประเมินระหว่างการทำงานและหลังจากการทำงาน เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ที่จะทำให้งานสำเร็จ และสำเร็จมากครั้งขึ้น

ผู้คนมักเลือกที่จะ ถอดบทเรียน เมื่อล้มเหลว
แท้ที่จริงเราต้อง ถอดบทเรียน ทั้งในงานที่ล้มเหลวและงานที่สำเร็จ
เพื่อความสำเร็จอีก ในครั้งถัด ๆ ไป

บางผู้คนตายใจ แต่ในที่สุดก็กลับกลายเป็น ตายน้ำตื้น เพราะความที่คิดว่าความสำเร็จจะอยู่กับตนตลอดไป


ต้นเรื่อง

ทะเลสาบเร้นลวง Stillhouse Lake เป็นนวนิยายแนวระทึกขวัญ เขียนโดย Rachel Caine แปลโดย ภคกุล ศรีคชา ที่เล่าเรื่องของหญิงแม่ลูกสอง ที่ติดปมปัญหาฆาตกรรมต่อเนื่องของอดีตสามี ต้องอยู่อย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆ แต่อดีตก็ยังติดตามไล่ล่าเธออย่างไม่ลดละ มันแค่หนีความเจ็บปวดทางจิตใจ หรือมันไล่ล่าเอาชีวิตเธอ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนเราทำอะไรต้องรู้จักขอบเขต"

"การคอยแต่จะหวังพึ่งคนอื่นไม่ใช่เรื่องที่ดี"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ความลับกาลิเลโอ)


"เลิกคิดเองเออเองโดยไม่มีมูลเสียทีเถอะ"

ความลับกาลิเลโอ
ฮิงาชิโนะ เคโงะ – ทินภาส พาหะนิชญ์

ความเชื่อมั่นในตนเอง คือ การที่ผูัหนึ่งมีความเชื่อถือในตนเองว่าสามารถจัดการสิ่งหนึ่งสิ่งใดให้สำเร็จลงได้ มีความกล้าที่จะเผชิญกับปัญหาหรือเผชิญหน้ากับผู้อื่นในสถานการณ์ต่าง ๆ อย่างเหมาะสม

ความเชื่อมั่นในตนเอง เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ผู้คนกล้าคิด กล้าทำ ไม่กลัวความล้มเหลวจนเกินไป

แต่บางผู้คนเข้าใจคลาดเคลื่อน แปรเปลี่ยนความเชื่อมั่นในตนเอง เป็นความยึดติดในตนเอง
คิดว่า ตนเท่านั้นที่ถูกต้อง ตนเท่านั้นที่ทำได้ ตนเท่านั้นที่ต้องชนะ
พวกคิดเองเออเอง


ต้นเรื่อง

ความลับกาลิเลโอ นิยายวรรณกรรมแนวไขรหัสคดี สืบสวนสอบสวนและเรื่องราวลึกลับ ซีรีส์กาลิเลโอ ผลงาน ฮิงาชิโนะ เคโงะ ตัวเอกคือ ยุกาว่า มานาบุ นักฟิสิกส์ผู้มีฉายาว่ากาลิเลโอ แห่งมหาวิทยาลัยเทโตะ ที่มักจะไม่ค่อยเต็มใจเข้าไปยุ่งกับคดี แต่ปริศนาที่น่าฉงน ท้าทายให้เขาต้องใช้หลักฟิสิกส์เข้าช่วยคลี่คลาย ครั้งนี้ เรื่องราวของคดีที่ดูไม่ซับซ้อนมากนัก แต่กลับพัวพันกับอาจารย์ยุกาว่าเอง ที่จำต้องเข้ามาช่วยไขคดี จนในที่สุดก็รู้ความลับของกาลิเลโอจนได้

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"โลกนี้ไม่ง่ายขนาดยอมให้เราทำแต่งานที่ตัวเองชอบหรอก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด


วันอาทิตย์ที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ปาฏิหาริย์กล้องแห่งรัก)


"คนโง่ย่อมมีวาสนาของคนโง่"

ปาฏิหาริย์กล้องแห่งรัก
Gu Xi Jue - ทวนนที

ผู้คนมีทั้งโง่และฉลาด
คนโง่ มิใช่ว่าจะโง่ทุกเรื่องและมิใช่จะโง่ตลอดไป
คนฉลาด ก็มิใช่ว่าจะฉลาดทุกเรื่องและมิใช่จะฉลาดตลอดไป

คนโง่ สามารถพัฒนาตนให้ฉลาดได้
คนฉลาด ก็สามารถถดถอยให้ตนโง่ได้

มีแต่ความรู้และประสบการณ์เท่านั้น ที่จะช่วยสมดุลความโง่และความฉลาดของผู้คน


ต้นเรื่อง

ปาฏิหาริย์กล้องแห่งรัก นวนิยายลึกลับไม่ถึงกับซ่อนเงื่อน ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เปิดร้านถ่ายรูปมีกล้องที่เมื่อถ่ายรูปใครก็สามารถมองเห็นอนาคตของผู้นั้น หากอนาคตที่เป็นด้านลบ เขาควรจะทำอย่างไร ช่วยแก้ไขอนาคตดีไหม และถ้าหากเป็นคนรู้จักล่ะ หากเป็นคนที่หมายปองล่ะ หรือจะหนีไป แล้วจะหนีพ้นไหม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ขาดทุนคือความสุข"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ขุนโจรคู่บัลลังก์ 6)


"อันว่ากลียุคเป็นยุคสมัยที่คิดเป็นคนดีก็ทำไม่ได้ หากว่าเป็นยุครุ่งเรืองผู้คนส่วนใหญ่ไม่กระทำชั่วก็สามารถมีชีวิตสืบไป"

ขุนโจรคู่บัลลังก์ 6
จิ่วถู - น.นพรัตน์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่ต้องอยู่ร่วมกัน พึ่งพาอาศัยกันและกัน
มนุษย์จึงมักแปรเปลี่ยนตนเองให้สอดคล้องกับกระบวนทัศน์ของสังคม

กระบวนทัศน์ของสังคมดี ผู้คนในสังคมก็ดี
กระบวนทัศน์ของสังคมเลว ผู้คนในสังคมก็เลว

แต่กระบวนทัศน์ เป็นเรื่องของกรอบความคิด ค่านิยม การรับรู้ และการปฏิบัติ ที่ชุมชนหนึ่งกระทำร่วมกัน
กระบวนทัศน์ของสังคม จึงเป็นไปตามผู้คนในสังคม
ผู้คนในสังคมดี กระบวนทัศน์ของสังคมก็ดี
ผู้คนในสังคมเลว กระบวนทัศน์ของสังคมก็เลว

ถามหาความดีเลวของสังคม จึงต้องถามที่ตนเอง


ต้นเรื่อง

ขุนโจรคู่บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวขนาดยาว เป็นภาคต่อจาก ยุทธการล่าบัลลังก์ เนื้อเรื่องจับตอนปลายราชวงศ์สุยต่อต้นราชวงศ์ถัง แผ่นดินเกิดกลียุค แบ่งกลุ่มกองกำลังออกหลายกลุ่มช่วงชิงเพื่อยึดอำนาจจากราชวงศ์เพื่อตั้งตนขึ้นเป็นใหญ่แทน ตัวเอกเป็นเด็กหนุ่มบุตรขุนนางใหญ่ บิดาถูกให้ร้ายโดนเนรเทศไปชายแดน จึงต้องใช้แรงงานหาเลี้ยงมารดา ต่อมาสมัครเข้ารับราชการแต่ถูกข่มเหงกดขี่สถานการณ์บังคับจับพลัดจับผลูให้เข้าเป็นหนึ่งในกองกำลังโจร อาศัยเป็นคนมากคุณธรรม มีสติปัญญา ใช้ปฏิภาณไหวพริบ พาตัวเองรอดในสถานการณ์เลวร้าย สุดท้ายเข้าสังกัดภายใต้กองทัพหลี่ซื่อหมิน ราชวงศ์ถัง จนก้าวหน้าในหน้าที่ราชการ


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนที่เดินอยู่กลางสายลมจึงล่วงรู้ถึงความเหน็บหนาว"

"นิสัยใจคอของคนชอบกระทำตามส่วนใหญ่"

"อุบายความคิดของคนสร้างสมจากประสบการณ์"

"ลูกผู้ชายไม่เอ่ยถึงความองอาจของกาลก่อน"

"ผู้คนส่วนใหญ่ไม่กระทำชั่วก็สามารถมีชีวิตอยู่ถือเป็นยุครุ่งเรือง คิดเป็นคนดีแต่ทำไม่ได้ถือเป็นกลียุค
เศษสวะก็มีประโยชน์ของเศษสวะ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด



วันพฤหัสบดีที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ขุนโจรคู่บัลลังก์ 4)


"ข้อแตกต่างระหว่างโจรกับเจ้าหน้าที่ อยู่ที่ผู้ใดสามารถจัดระเบียบ ช่วยให้ชาวบ้านอยู่เย็นเป็นสุข ผู้ใดสร้างความเดือคร้อนแก่ราษฎร"

ขุนโจรคู่บัลลังก์ 4
จิ่วถู - น.นพรัตน์

โจร กับ ตำรวจ เป็นคำตรงกันข้าม
เพราะโจรกับตำรวจ คือฝ่ายตรงกันข้าม
เพราะโจรกับตำรวจ ปฏิบัติตรงกันข้าม

โจรคือ ผู้ที่ปล้นชาวบ้าน ช่วงชิงทรัพย์สิ่งของชาวบ้าน สร้างความเดือดร้อนแก่ชาวบ้าน
ตำรวจคือ ผู้ที่จับโจร ช่วยนำสิ่งของที่โจรปล้นชิงไปคืนให้กับชาวบ้าน ตำรวจสร้างสุขให้ชาวบ้าน

โจรที่ช่วยเหลือชาวบ้าน มีแต่ในนิทาน
โจรที่ทำตัวเป็นตำรวจ ก็เพื่อหลอกปล้นชิงชาวบ้าน
ตำรวจที่ทำตัวเป็นโจร ก็เพราะตั้งใจปล้นชิงชาวบ้าน
ตำรวจที่ปล้นชิงรีดไถชาวบ้าน จึงมีในชีวิตจริง

ทุกวิชาชีพย่อมมีจรรยาบรรณ หากผู้ใดไม่รักษาจรรยาบรรณในวิชาชีพแห่งตนก็ไม่ต่างไปจากโจร


ต้นเรื่อง

ขุนโจรคู่บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวขนาดยาว เป็นภาคต่อจาก ยุทธการล่าบัลลังก์ เนื้อเรื่องจับตอนปลายราชวงศ์สุยต่อต้นราชวงศ์ถัง แผ่นดินเกิดกลียุค แบ่งกลุ่มกองกำลังออกหลายกลุ่มช่วงชิงเพื่อยึดอำนาจจากราชวงศ์เพื่อตั้งตนขึ้นเป็นใหญ่แทน ตัวเอกเป็นเด็กหนุ่มบุตรขุนนางใหญ่ บิดาถูกให้ร้ายโดนเนรเทศไปชายแดน จึงต้องใช้แรงงานหาเลี้ยงมารดา ต่อมาสมัครเข้ารับราชการแต่ถูกข่มเหงกดขี่สถานการณ์บังคับจับพลัดจับผลูให้เข้าเป็นหนึ่งในกองกำลังโจร อาศัยเป็นคนมากคุณธรรม มีสติปัญญา ใช้ปฏิภาณไหวพริบ พาตัวเองรอดในสถานการณ์เลวร้าย สุดท้ายเข้าสังกัดภายใต้กองทัพหลี่ซื่อหมิน ราชวงศ์ถัง จนก้าวหน้าในหน้าที่ราชการ


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

" มีแต่คนที่ตั้งความหวังต่ออนาคต ใบหน้าจึงประดับด้วยรอยยิ้มอันเบิกบาน"

"คุณธรรมแม้ไม่มีพลังอันใด แต่ก็คงอยู่ทุกแห่งหน"

"คุณธรรมดูไปคล้ายอ่อนแอ แต่ก็คงอยู่ทุกแห่งหน"

"รถพอแล่นถึงหน้าภูเขาย่อมมีเส้นทางเอง"

"ยามอยู่เบื้องหน้าคนฉลาด ตัวโง่งมจะอยู่รอดปลอดภัยกว่าผู้ที่ฉลาดกว่า"

"ในฝูงสุนัขป่ามีจ่าฝูงเพียงตัวเดียว"

"ข้อแตกต่างระหว่างโจรกับเจ้าหน้าที่ อยู่ที่ผู้ใดสามารถจัดระเบียบ ช่วยให้ชาวบ้านอยู่เย็นเป็นสุข ผู้ใดสร้างความเดือคร้อนแก่ราษฎร จนคนดีไม่สามารถมีชีวิตสืบไป "


หมายเหตุ
จากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@ พนัส โสภณพงศ์
บางครั้งเจ้าหน้าที่ทำตัวเป็นโจร
และก็มีบางครั้งโจรทำตัวเป็นเจ้าหน้าที่


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันอังคารที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เหยื่อหมอ ? : ความซับซ้อนของภาวะแทรกซ้อน)


"หากการเป็นแพทย์ต้องมีศิลปะ การเป็นคนไข้ก็ต้องมีศิลปะเช่นกัน"

เหยื่อหมอ ? : ความซับซ้อนของภาวะแทรกซ้อน
Atul Gawande - นพ.บวรศม ลีระพันธ์

ผู้คนมักอยากให้ผู้อื่นกระทำในสิ่งตนต้องการ สิ่งที่ตนชอบ สิ่งที่ตนปรารถนา
เพียงเพราะยึดมั่นถือมั่นในตัวตน
หากผู้อื่นไม่ยินยอม ผู้คนก็จะประจานว่ากล่าวผู้อื่นเสีย ๆ หาย ๆ

แต่หากผู้อื่นต้องการให้ผู้ใดกระทำในสิ่งที่ผู้นั้นต้องการในเรื่องเดียวกัน
ผู้คนมักเรียกร้องหาเหตุผล
และเพียงเพราะยึดมั่นถือมั่นในตัวตน
แม้มีเหตุผลสนับสนุนมากมายเพียงใด ผู้คนก็จะปฏิเสธที่จะกระทำในสิ่งที่ผู้อื่นต้องการ

ก่อนจะเรียกร้องผู้อื่น อย่าลืมร้องเรียกจิตสำนึกของตน


ต้นเรื่อง

การทำงานของแพทย์เป็นศิลปะและวิทยาศาสตร์ ดังนั้นจึงมีทั้งความซับซ้อน ความไม่แน่นอน ความพลาดพลั้ง และบางคราวถึงกับเป็น ปริศนาลึกลับ หนังสือเรื่อง เหยื่อหมอ ? : ความซับซ้อนของภาวะแทรกซ้อน นพ.บวรศม ลีระพันธ์ แปลจาก เรื่อง Complications : a surgeon's notes on an imperfect science ที่เขียนจากประสบการณ์จริงโดย นพ. Atul Gawande ศัลยแพทย์ฝีมือดีแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด อ่านแล้วคนเป็นแพทย์ น่าจะระมัดระวังตนในการประกอบโรคศิลปะมากขึ้น คนทั่วไปจะเข้าใจกระบวนการรักษาของแพทย์มากขึ้น


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"สิ่งสำคัญที่สุดและน่าสนใจที่สุดไม่ใช่เรื่องที่ว่าพวกเราในวงการแพทย์มีความรู้มากแค่ไหน หากแต่เป็นเรื่องที่ว่า ยังมีสิ่งที่เราไม่รู้อีกมากมายแค่ไหน และเราจะใช้ปัญญาจัดการกับความไม่รู้เหล่านั้นได้อย่างไร"

"ศัลยแพทย์ทำผิดได้เป็นบางครั้งแต่ไม่เคยลังเลสงสัย"

"ทักษะและความมั่นใจย่อม ได้มาจากประสบการณ์ "

"การไม่ทำอะไรเลย เป็นเรื่องที่ทำได้ง่าย"

"เรื่องที่เล็กที่สุด สามารถเร่งให้เกิดการปฏิบัติอย่างรุนแรงขึ้นมาได้"

"ความเจ็บปวดทุกครั้งมีเรื่องราวอยู่ข้างหลัง"
 
"ผมมีปัญหาร้ายแรงและผมก็ต้องใช้มาตรการขั้นรุนแรงจัดการกับมัน"

"ผมไม่ควรกังวลในสิ่งที่ผมไม่สามารถควบคุมได้"
 
"การตัดสินใจที่ดีก็อาจเกิดผลที่ไม่ดีได้ และการตัดสินใจที่ไม่ดีก็อาจเกิดผลที่ดีได้"
 
"หากการเป็นแพทย์ต้องมีศิลปะ การเป็นคนไข้ก็ต้องมีศิลปะเช่นกัน"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด




วันอาทิตย์ที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ขุนโจรคู่บัลลังก์ 2)


"ไร้ความต้องการจะแกร่งกร้าว"

ขุนโจรคู่บัลลังก์ 2
จิ่วถู - น.นพรัตน์

Maslow บอกว่า มนุษย์มีความต้องการพื้นฐานเหมือนกัน คือ
1. ความต้องการทางกายภาพ (Physiological Needs)
2. ความต้องการความมั่นคงปลอดภัย (Safety-Security Needs)
3. ความต้องการความรักหรือสังคม (Love or Social Needs)
4. ความต้องการความเคารพยกย่อง (Self – Esteem Needs)
5. ความต้องการความสำเร็จในชีวิต (Self-Actualization Needs)

หากมนุษย์คนใดสามารถตัดความต้องการสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้ หรือเพียงพอในความต้องการสิ่งใดหนึ่งได้
มนุษย์ผู้นั้นก็ไม่จำต้องกริ่งเกรงผู้ใด


ต้นเรื่อง

ขุนโจรคู่บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นเรื่องราวขนาดยาว เป็นภาคต่อจาก ยุทธการล่าบัลลังก์ เนื้อเรื่องจับตอนปลายราชวงศ์สุยต่อต้นราชวงศ์ถัง แผ่นดินเกิดกลียุค แบ่งกลุ่มกองกำลังออกหลายกลุ่มช่วงชิงเพื่อยึดอำนาจจากราชวงศ์เพื่อตั้งตนขึ้นเป็นใหญ่แทน ตัวเอกเป็นเด็กหนุ่มบุตรขุนนางใหญ่ บิดาถูกให้ร้ายโดนเนรเทศไปชายแดน จึงต้องใช้แรงงานหาเลี้ยงมารดา ต่อมาสมัครเข้ารับราชการแต่ถูกข่มเหงกดขี่สถานการณ์บังคับจับพลัดจับผลูให้เข้าเป็นหนึ่งในกองกำลังโจร อาศัยเป็นคนมากคุณธรรม มีสติปัญญา ใช้ปฏิภาณไหวพริบ พาตัวเองรอดในสถานการณ์เลวร้าย สุดท้ายเข้าสังกัดภายใต้กองทัพหลี่ซื่อหมิน ราชวงศ์ถัง จนก้าวหน้าในหน้าที่ราชการ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"โจรผู้ร้ายคือโจรผู้ร้าย ไม่อาจวัดคำนวณด้วยเหตุผล"

 "คนไม่หกล้มไม่เจริญเติบโต"

"คนมีชีวิตอยู่ในโลก ต้องแสร้งเป็นหนวกใบ้ แกล้งเป็นเซื่องซึมโง่งม ทั้งยังแกล้งเป็นมองไม่เห็น จึงเป็นความสามารถอันเลิศล้ำ"

"ทุกเรื่องราวเมื่อใช้อุบายเข้าช่วงชิง สุดท้ายไม่อาจสำเร็จกิจการใหญ่"

"คนผู้หนึ่งต้องผ่านเหตุการณ์บางอย่างค่อยเข้าใจหลักเหตุผล"

"บางครั้งยามอยู่เบื้องหน้าคนฉลาด แสร้งเป็นโง่งมสักครั้งถือเป็นเรื่องดี"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

วันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(คำวินิจฉัย)


"แต่พอได้โอกาสหยุด(เพื่อ)คิด ชีวิตก็ไร้สิ้นซึ่งความหมาย"

คำวินิจฉัย
Alan Lightman - นพดล เวชสวัสดิ์

มนุษย์แตกต่างจากสัตว์อื่นตรงที่ มนุษย์รู้จักคิดและใช้ความคิดในการแก้ปัญหา
กระบวนการคิด เป็นกระบวนการที่สมองนำข้อมูลความรู้และประสบการณ์ที่มีอยู่มาเชื่อมโยงประมวลผลเพื่อสร้างความเข้าใจในสิ่งใดสิ่งหนึ่ง

มนุษย์แต่ละผู้คนมีข้อมูลความรู้และประสบการณ์ที่แตกต่างกัน ความคิดของแต่ละผู้คนจึงไม่เหมือนกัน
มนุษย์คิดแตกต่างกัน จึงเป็นเรื่องปกติ

เมื่อได้รับความรู้ใหม่หรือประสบการณ์ใหม่ มนุษย์ก็อาจปรับเปลี่ยนความคิดของตน 
การเปลี่ยนแปลงความคิดของผู้คนจึงเป็นเรื่องปกติธรรมดา

อย่าพยายามทำให้ทุกคนคิดเหมือนกัน


ต้นเรื่อง

คำวินิจฉัย แปลจากเรื่อง The Diagnosis ของ Alan Lightman โดย นพดล เวชสวัสดิ์ เป็นนวนิยายเสมือนจริงที่เขียนขึ้นในยุคสมัยเริ่มต้น Internet สังคมที่เร่งรีบ แข่งขัน ทำลายล้างคู่ต่อสู้เพื่อเอาชนะในธุรกิจหรือแม้กระทั่งความเป็นอยู่ในสังคม ชีวิตถูกกำกับด้วยเวลาและ Internet เป็นนวนิยายที่แม้เขียนมานาน แต่อ่านในปัจจุบันก็ยังรู้สึกสยดสยอง อ่านไม่ง่าย แต่อ่านจบแล้วนอนไม่หลับ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"มนุษย์เราเป็นสัตว์ชั้นเลิศ ปรับตัวได้เก่ง"

หมายเหตุ
จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พนัส โสภณพงษ์
เคร่งคัดตน ผ่อนปรนผู้อื่น คือวิถีรัฐบุรุษ
ส่วนทรราชจะทำตรงข้าม

@Surasak Kowasupathr
ทำให้นึกถึงธรรมคำสอน..."คิดเท่าไรก็ไม่รู้ เมื่อหยุดคิดจึงรู้"

@Khun Wanni
สติมา ปัญญาเกิด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด