วันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย)


"บางอย่างก็ต้องรอเวลา"

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย
Lee Su-Yeon - ปภาวรินทร์ ขันขวา

ฝังรากลึกคือ ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดของผู้คนที่เกิดขึ้นมาอย่างยาวนาน จนยากที่จะเปลี่ยนแปลงหรือแก้ไขได้ หากเกิดกับองค์กร ก็ฝังรากลึกจนเป็นส่วนหนึ่งของระบบในองค์กร

หญ้าที่ดูเหมือนแห้งตาย แท้จริงแห้งเพียงแค่ใบ เมื่อได้รับน้ำฝน ส่วนของลำต้นและรากที่อยู่ใต้ดินยังสามารถแตกใบขึ้นมาใหม่ได้

หากต้องการกำจัดหญ้าอย่างถาวร ต้องขุดทำลายถึงรากหญ้า หรือใช้สารที่ทำลายถึงรากหญ้า 
หากต้องการแก้ไข ความคิด ความเชื่อ ความมีอคติ หรือพฤติกรรม ที่ฝังรากลึกในคน หรือระบบขององค์กร จึงต้องเสาะหาราก ขุดรากขึ้นมาจัดการ

แต่ที่ปลายรากลึกนั้น อาจเกาะเกี่ยวไว้กับผลประโยชน์มหาศาล
ดังนั้น บางอย่างก็ต้องรอเวลา 
หาไม่แล้วคนคิดกำจัดรากลึก จะถูกลากไปกำจัดเสียเอง


ต้นเรื่อง

ตู้โทรศัพท์รับฝากความรู้สึกสุดท้าย เป็นนวนิยายเชิงจิตวิทยา ที่พยายามเตือนสติว่า เมื่อมีคนใกล้ชิดเสียชีวิตลงด้วยเหตุใดก็ตาม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการฆ่าตัวตาย คนที่ยังมีชีวิตอยู่มักจะรู้สึกเศร้าเสียใจ และรู้สึกผิด คิดว่าตนเป็นต้นเหตุของการเสียชีวิตนั้น แล้วชีวิตจะอยู่อย่างไร ศูนย์ชันสูตรศพเชิงจิตวิทยา จึงถูกตั้งขึ้นเพื่อทำให้คนที่ยังอยู่รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ถ้าเป็นผู้ที่ทำหน้าที่ชันสูตรผู้อื่นประสบปัญหาด้วยตนเองล่ะจะทำอย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"บนโลกนี้มักมีเรื่องที่ดูเป็นไปไม่ได้เกิดขึ้นอยู่เสมอ"

"คำสัญญาไม่ใช่สิ่งที่คนเราควรทำผิดกันง่าย ๆ"

"การเฝ้าดูกับการเผชิญหน้าจริง ๆ ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: