"กฎเป็นของตายตัว แต่คนเป็นสิ่งมีชีวิต"
เทพบุตรกู้บัลลังก์ 2
จิ่วถู - น.นพรัตน์
มนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่ต้องอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
มนุษย์จึงต้องสร้างกฎเกณฑ์ของการอยู่ร่วมกัน
กฎเกณฑ์เป็นสิ่งที่ตายตัว แต่มนุษย์กลับเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอตามกระบวนทัศน์ของสังคม
กฎเกณฑ์ที่ตายตัวจึงอาจไม่ตอบโจทย์ความจริงของสังคมอีกต่อไป
สังคมที่ดี จึงต้องสามารถปรับกฎเกณฑ์ให้สอดคล้องกับบริบทของสังคม
แต่ไม่ใช่การสร้างกฎเกณฑ์ที่ยืดหยุ่น
หากกฎเกณฑ์ยืดหยุ่น สังคมก็ขาดมาตรฐาน อาจเกิดความเหลื่อมล้ำ เกิดความสับสน นำไปสู่สังคมที่ยุ่งเหยิง
ต้นเรื่อง
เทพบุตรกู้บัลลังก์ เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ แต่งโดย จิ่วถู แปลโดย น.นพรัตน์ เป็นตอนจบของมหากาพย์ไตรภาคสุยถัง ต่อจากยุทธการล่าบัลลังก์ และ ขุนโจรคู่บัลลังก์ ตอนนี้เทพบุตรกู้บัลลังก์ ใช้ฉากยุคราชวงศ์ถังในช่วงที่ผ่านพ้นสองตอนแรกมาร้อยกว่าปี หลังสถาปนาราชวงศ์ถัง ถึงสมัยถังเสียนจงฮ่องเต้ ที่แม้จะได้ชื่อว่าเป็นฮ่องเต้ที่ทรงพระปรีชาสามารถนำความเจริญรุ่งเรืองมาสู่ราชวงศ์ถัง แต่ในปลายรัชกาลก็ทรงหลงมัวเมาในสตรี และหลงเชื่อในความเจ้าเล่ห์ของเสนาบดีกังฉิน จนเป็นชนวนเกิดกบฎอันลู่ซาน วัฏจักรวนเวียนดั่งปฐมบทสามก๊ก เดิมแผ่นดินเมืองจีนทั้งปวงนั้นเป็นสุขมาข้านาน แล้วก็เป็นศึก…(รอวัน)…ครั้นศึกสงบแล้วก็เป็นสุข
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"คนตายในสมรภูมิสู้รบ เก้าในสิบสืบเนื่องจากความโง่เขลาของตัวเอง"
"ภารกิจอันดับแรกของขันทีก็คือคำนวณพระทัยฮ่องเต้"
"ผู้คนมีบ้างพึงกระทำ บ้างไม่พึงกระทำ"
"เรื่องที่ไม่สมควรยุ่งเกี่ยว ทางที่ดีอย่าได้ยุ่งเกี่ยว"
"หากกระบี่ขึ้นสนิม ยังนับเป็นกระบี่หรือ"
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น