วันอังคารที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เจ้าหนู)


"ยังมีสิ่งที่ดีหลงเหลืออยู่ในตัวเขา แต่ถ้ารออีกสักวันก็จะสายเกินแก้เสียแล้ว"

เจ้าหนู
ฟร็องซัวส์ โมริยัค - วัลยา วิวัฒน์ศร

ทุกผู้คนมีความรู้ความสามารถไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
ความรู้ความสามารถของผู้คนก็คล้ายธาตุกัมมันตรังสีที่มีภาวะ ครึ่งชีวิต
เวลาผ่านไปครึ่งชีวิต ความรู้ความสามารถพลันลดลงเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของที่เคยมี
เวลาผ่านไปสิบครึ่งชีวิต ความรู้ความสามารถก็เกือบไม่เหลือเลย
หมั่นเติมความรู้ความสามารถให้ทันท่วงที

แต่ละผู้คนมีครึ่งชีวิตของความรู้ความสามารถไม่เท่ากัน
บ้างสั้นบ้างยาว บ้างหน่วยเป็นปี เป็นวัน บ้างหน่วยเป็นชั่วโมง เป็นนาที เป็นวินาที

อย่ารีรอ เมื่อจะใช้ความรู้ความสามารถของผู้คน 


ต้นเรื่อง

เจ้าหนู ผลงานของ ฟร็องซัวส์ โมริยัค นักประพันธ์เจ้าของรางวัลโนเบลชาวฝรั่งเศส แปลโดย วัลยา วิวัฒน์ศร เจ้าหนู ตัวเอกของเรื่อง เป็นเด็กที่เอาแต่ใจ ด้วยได้รับการตามอกตามใจมาแต่เกิด จนสุดที่จะหาครูมารับสอนได้ สะท้อนปัญหาสังคมในการเลี้ยงดูลูก แต่ผู้ประพันธ์ก็สามารถชักจูงให้เห็นแนวทางแก้ไขในที่สุด

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"อย่าทำอะไรโง่ ๆ นะครับ"
 
 "อาจจะมีวิธี"

"ยังมีเรื่องต้องทำอีกมาก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด


ไม่มีความคิดเห็น: