"สำหรับผู้พิพากษาที่โง่เง่า เราเคารพก็เพียงเสื้อครุยของเขา"
หญิงรักร้าง
ออนอเร่ เดอ บัลซัค - วัลยา วิวัฒน์ศร
มนุษย์เป็นสัตว์สังคม
สังคมมนุษย์แบ่งออกได้สองรูปแบบ
หนึ่งคือ สังคมเนื้อแท้ เป็นสังคมที่วัดคุณค่าคนจากความสามารถ ความดีงามของจิตใจ ช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันด้วยความจริงใจ
หนึ่งคือ สังคมเปลือกนอก เป็นสังคมที่วัดคุณค่าคนจากภาพลักษณ์ภายนอก ฐานะนิยม ชื่อเสียงนิยมวัตถุนิยม เสแสร้ง ฉวยโอกาสเมื่อผู้อื่นพลาดผิด
บางครั้งเราก็จำต้องวนอยู่ในสังคมเปลือกนอก
ต้นเรื่อง
หญิงรักร้าง เป็นเรื่องสั้นขนาดยาวของ ออนอเร่ เดอ บัลซัค นักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับสมญานามว่า นโปเลียนแห่งอาณาจักรวรรณกรรม หญิงรักร้าง เป็นเรื่องราวความรักระหว่าง หญิงราชนิกุลที่ถูกคนรักทอดทิ้ง หนีสังคมชั้นสูงไปอาศัยไปพำนักอย่างโดดเดี่ยวในเมืองเล็ก ๆ แต่ต่อมาได้พบรักใหม่กับหนุ่มที่มาพักรักษาตัวในเมืองเดียวกัน ความรักระหว่างทั้งคู่วิเคราะห์ให้เห็นถึงธรรมชาติมนุษย์ แต่สุดท้ายกลับหักมุมจบอย่างคาดไม่ถึง
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น