"แต่บางครั้งบางคราวไม้ไผ่ดี ๆ ก็ออกหน่อเน่า ๆ"
จักรพรรดินีโหด
หลินยู่ถัง - กิติมา อมรทัต
มนุษย์ทุกคนสีเทา
คือมีทั้งกระทำดีแลกระทำเลวปะปนกันไป
ดีหรือเลวอยู่ที่สังคมกำหนด
ดีหรือเลวอยู่ที่ธรรมชาติของสิ่งนั้น
ไม่มีใครดีพร้อมทุกเรื่อง และไม่มีใครเลวร้ายทุกเรื่อง
ทุกผู้คนล้วนสีเทา เพียงแค่เทาอ่อนหรือเทาเข้ม ดีมากหรือดีน้อย เลวน้อยหรือเลวมาก
เทาอ่อนหรือเทาเข้ม มนุษย์สามารถควบคุมตนได้ด้วยสติ
การควบคุมสติเป็นสิ่งที่พัฒนาได้
ต้นเรื่อง
จักรพรรดินีโหด เป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์เล่าเรื่องการล่มสลายของราชวงศ์ถังด้วยน้ำมือของสตรีที่เหี้ยมโหดที่สุดคือ หวู่เจ๋อเทียน หรือบูเช็กเทียน ผู้ที่ได้รับชื่อว่าเป็นจักรพรรดินีหนึ่งเดียวในประวัติศาสตร์ชาติจีน ผู้ที่สามารถสังหารได้แม้กระทั่งบุตรของตนเอง เพียงเพื่อต้องการอำนาจ
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"เราอาจห้ามผู้คนไม่ให้วิพากษ์วิจารณ์อย่างเปิดเผยได้ แต่ก็ไม่สามารถจะห้ามพวกเขาจากการ
คิดอยู่ในใจได้หรอก"
"พายุนั้นย่อมไม่มีอยู่ตลอดกาล โรคระบาดย่อมหมดสิ้นไปเอง โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งภายนอกช่วย และเผด็จการก็ย่อมเผาตัวมันมอดไหม้ไป"
"อำนาจทำให้คนทุจริต"
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น