"รู้จักพอจึงสุขสันต์"
เหยี่ยวมารสยบสิบทิศ 22
หวงอี้ : น.นพรัตน์
ผู้คนมีสองประเภท
หนึ่งคือรู้ว่าตนต้องการอะไร แค่ไหน รู้จักพอ
เมื่อได้สิ่งที่ต้องการครบถ้วนตามปริมาณ ย่อมมีความสุข
หนึ่งคือรู้ว่าตนต้องการอะไร แต่ต้องการไม่มีจำกัด ไม่รู้จักพอ
จึงไม่มีความสุข เพราะรู้สึกเหมือนยังไม่ได้สิ่งที่ต้องการ
ผู้คนที่บอกว่าตนเองพอแล้ว แต่ก็ไม่มีความสุข แท้จริงคือ ยังไม่พอ
ต้นเรื่อง
เหยี่ยวมารสยบสิบทิศ เป็นผลงานของ หวงอี้ เป็นภาคสุดท้ายในไตรภาคถังรุ่งเรือง ดำเนินเนื้อเรื่องสืบต่อมาจาก เหยี่ยวมารสะท้านสิบทิศ และ เหยี่ยวมารสัประยุทธ์สิบทิศ หลังจากผ่านการเปลี่ยนแปลงมากมาย ในที่สุดพระนางบูเช็คเทียนตัดสินใจลงจากบัลลังก์ แผ่นดินจีนจึงผลัดเปลี่ยนจากราชวงศ์โจวกลับมาเป็นราชวงศ์ถังอีกครั้ง แต่ในชั้นตอนของการเปลี่ยนแปลงย่อมเต็มไปด้วยขวากหนามที่ หลงอิง ผู้ทำตัวดั่เทพอธรรมค้ำบัลลังก์ทั้งสองราชวงศ์ให้เปลี่ยนผ่านไปได้ เรื่องราวดำเนินมาได้ถึงเล่มที่ 22 แต่หวงอี้ ผู้ประพันธ์ได้เสียชีวิตลงก่อน เรื่องราวไตรภาคถังรุ่งเรืองจึงยังไม่จบลงตามความตั้งใจของผู้ประพันธ์
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"ริมฝีปากย่อยยับฟันก็เหน็บหนาว"
"การใช้กำลังทหารชั้นเลิศ คือหักศัตรูด้วยกโลบาย รองลงมาคือหักเอาด้วยวิธีการทูต รองลงมาอีกขั้นหนึ่งคือหักด้วยกำลังทหาร"
"ภายใต้รังที่ย่อยยับไม่มีไข่ที่สมบูรณ์"
"อำนาจและความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด"
หมายเหตุ
จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน
@ณัฐภร ประกอบ
คำง่าย ๆ ซึ่งเป็นความจริง แต่ทำไมผู้คนเข้าใจยากและทำไม่ได้ซักที
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น