วันพฤหัสบดีที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2567

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ปักกิ่งในความทรงจำ)


"อย่าเล่นพรรคเล่นพวก การเล่นพรรคเล่นพวกต้องหกคะเมนแน่นอน"

ปักกิ่งในความทรงจำ
ศรีกานดา ภูมิบริรักษ์

คนเป็นสัตว์สังคม ที่ต้องอาศัย
พึ่งพากันและกัน 
คนไม่อาจอยู่อย่างโดดเดี่ยว คนจึงต้องมีพรรคพวก

เมื่อมีพรรคพวก บางครั้งคนก็พึ่งพาพรรคพวก บางครั้งพรรคพวกก็พึ่งพาคน ต่างพึ่งพากันและกัน สังคมจึงคงสภาวะของสังคม
แต่หากผู้ใดเอาแต่พึ่งพาผู้อื่น หากผู้ใดไม่ยินยอมให้ผู้อื่นพึ่งพา สังคมมิอาจคงสภาพ สังคมก็แตกสลาย

การมีพรรคพวก จึงต้องเริ่มที่มีไว้เพื่อคิดช่วยเหลือผู้อื่น คิดช่วยให้สังคมอยู่อย่างสงบสุข
หากหวังเพียงมีพรรคพวก ไว้ให้พรรคพวกช่วยเหลือค้ำจุนตน ผู้นั้นก็เป็นได้เพียงแค่กากเดนของสังคม


ต้นเรื่อง

บันทึกเรื่องราวของสตรีไทยผู้หนึ่งที่เดิมได้รับทุนไปศึกษาต่อในสหรัฐอเมริกา แต่ชิวิตแปรผันให้เดินทางไปใช้ชีวิตในสาธารณรัฐประชาชนจีนแทน และด้วยเหตุผลทางการเมืองทำให้ต้องตกค้างอยู่ที่นั่น ใช้ชีวิตที่ปักกิ่ง บันทึก ปักกิ่งในความทรงจำ จึงเป็นดังหนังสือประวัติศาสตร์ที่ถ่ายทอดประสบการณ์ 50 ปี ตั้งแต่ช่วงเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบคอมมิวนิสต์เป็นต้นมา

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ญาติที่ห่างไกลสู้เพื่อนใกล้ชิดไม่ได้"

"ปีนี้จัดการไม่ได้ ปีหน้าให้จัดการ ปีหน้าจัดการไม่ได้ ปีถัดไปให้จัดการ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด









ไม่มีความคิดเห็น: