วันเสาร์ที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ เล่ม 2)


"คนปราดเปรื่องย่อมไม่กล่าววาจาอ้อมค้อม"

ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ เล่ม 2
หรงจิ่ว - ตังตัง

การพูดจาอ้อมค้อม คือ การพูดวกวน พูดไม่ตรงประเด็น
ผู้คนจะพูดจาอ้อมค้อมเมื่อ
หนึ่ง ผู้พูดกำลังพยายามหลีกเลี่ยงการพูดเรื่องสำคัญ เรื่องละเอียดอ่อน หรือ
หนึ่ง ผู้พูดไม่รู้จริงในเรื่องที่กำลังพูด

พูดจาอ้อมค้อมทำให้สับสนและเสียเวลา
เว้นแต่ ผู้พูดกำลังพรรณนาโวหารเพื่อสร้างกวีนิพนธ์
ไม่ใช่กวี อย่าพูดจาอ้อมค้อม


ต้นเรื่อง

ฉางหลิง เทพสงครามสองชาติภพ เป็นผลงานของ หรงจิ่ว แปลโดย ตังตัง เป็นนวนิยายบ้อนยุคไปในยุคสงครามระหว่างแค้วน กองทัพที่มีชื่อเสียงสูงสุดได้แก่กองทัพตระกูลเยว่ ที่ซ่อนความลับไว้ไม่มีใครรู้ว่า คุณชายรองตระกูลเยว่ แม่ทัพอันดับหนึ่งแท้จริงแล้วเป็นสตรี ที่ต่อมาถูกบุคคลรอบข้างทรยศึงกลับถูกสังหารจมลงสู่แม่น้ำที่หนาวยะเยือก สิบเอ็ดปีต่อมานางกลับฟื้นขึ้นมาอย่างปาฏิหารย์ การตามล่าหาความจริงเพื่อการล้างแค้นจึงบังเกิดขึ้น

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ศัตรูของศัตรูสามารถเป็นสหาย"

"สรรพสิ่งในใต้หล้าไม่มีคำว่า “ถ้า”

"กินคำเดียวมิอาจกลายเป็นคนอ้วน"

"แสดงงิ้วต้องแสดงให้ครบองก์"

"คนผู้หนึ่งแท้จริงเชี่ยวชาญบุ๋นหรือช่ำชองบู๊ ล้วนอยู่ที่ตนเอง"

"เหตุใดจึงต้องยอมแพ้เพราะกลัวความผิดหวังด้วยเล่า"

"เปลี่ยนแปลงคือความคิด มั่นคงคือจิตใจ"

"หากเปลี่ยนเป็นคนภายนอกย่อมไม่นึกเชื่อถือง่าย ๆ เป็นแน่ ทว่าชาวบ้านผู้งมงายและผ่านการล้างสมองมานานหลายสิบปีย่อมไม่นึกเคลือบแคลง"

"ไม่มีผู้ใดคาดการณ์ได้อย่างแม่นยำไร้ข้อผิดพลาดไปตลอด"

"สถานการณ์ยากบุกยากถอยจึงทำได้เพียงแสร้งหลงกล"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: