วันอาทิตย์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(พรหมลิขิต)


"หากฐานไม่มั่นคงเสียตั้งแต่ต้น บั้นปลายก็มิมีดีอันใด"

พรหมลิขิต
รอมแพง

ตึกรามบ้านช่องที่สวยงามมั่นคงถาวร สร้างขึ้นจากอิฐหินปูนทรายเหล็กไม้และอื่น ๆ ที่เลือกสรรคุณภาพ
ส่วนประกอบที่ไร้คุณภาพ อาคารบ้านเรือนอาจเสื่อมสลายพังทลายเร็วกว่าที่คิดที่ตั้งใจ

อาหารอร่อย เกิดจากการปรุงด้วยวัตถุดิบที่หลากหลายและคัดสรรคุณภาพชั้นเยี่ยม 
วัตถุดิบไม่หลากหลายไม่มีคุณภาพ อาหารย่อมไม่มีรสชาติที่กลมกล่อมถูกปาก

คิดการงานใหญ่ ต้องอาศัยผู้คนหลากหลายความคิดเห็น ทั้งบวกแลลบทั้งสนับสนุนและติติง
ผู้คนที่ร่วมคิดต้องมีความรู้และประสบการณ์เชิงลึกแลกว้าง ยอมรับฟังความคิดเห็นผู้อื่น จึงจะวางแผนงานได้รอบครอบ ลดความเสี่ยง ใช้เวลาและทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ผลงานที่ออกมาจึงมีคุณภาพ

ปัจจัยนำเข้ามีคุณภาพ กระบวนการมีคุณภาพ ย่อมได้ผลลัพธ์ที่มีคุณภาพ


ต้นเรื่อง

พรหมลิขิต เป็นนิยายย้อนยุคของ รอมแพง ตอนต่อจาก บุพเพสันนิวาส เป็นเรื่องราวของ พุดตาน เด็กกำพร้าซึ่งเป็นญาติห่าง ๆ ของเกศสุรางค์ เผอิญจับต้องหนังสือมนต์กฤษณะกาลี แล้วหลุดโลกไปอยู่ในยุคพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ ไปพบกับ ลูกชายของแม่หญิงการะเกด และแล้วเรื่องราวสับสนระหว่างยุคก็ดำเนินไปอย่างสนุกสนาน

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คำพูดคำจายังคงเป็นอาวุธสุดวิเศษ"

"หัวใจคือที่ที่รวมความรู้สึก"

"น่าเบื่อจริง ๆ พวกที่อะไรก็โทษเวรกรรมโทษคนอื่น ทั้งที่อยู่ที่การกระทำของตัวเองแท้ ๆ "

"เหตุการณ์ยังไม่เกิด ลางทีก็จักเปลี่ยนแปลงเป็นอื่นไปเสีย "

"คนเราต้องมีชีวิตอยู่ด้วยความหวังนะ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด





ไม่มีความคิดเห็น: