วันพฤหัสบดีที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2566

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ชีวิตมหัศจรรย์ของออกัสต์)


"สิ่งที่คุณทำ คืออนุสาวรีย์ของคุณเอง"

ชีวิตมหัศจรรย์ของออกัสต์
อาร์.เจ. ปาลาซิโอ - ปณต ไกรโรจนานันท์

มนุษย์เป็นสัตว์ที่มีสมอง ที่สามารถจดจำสิ่งต่าง ๆ ได้
สมองมนุษย์มีความจำอยู่ 2 แบบ คือ ความจำชั่วคราว และ ความจำถาวร
สมองเลือกที่จะจำชั่วคราว เมื่อเรื่องราวนั้นธรรมดา ๆ ไม่มีอะไรแปลกใหม่ หรือเป็นข้อมูลจำนวนมาก ๆ
สมองเลือกที่จะจำถาวร เมื่อข้อมูลนั้นน่าสนใจ หรือเป็นเรื่องราวที่มีอารมณ์กำกับ เช่น เรื่องตื่นเต้น เรื่องน่าหวาดกลัว เรื่องที่ทำให้ตกใจ 

อยากให้ผู้อื่นจดจำตนเองอย่างถาวร จึงต้องเลือกการกระทำที่เน้นอารมณ์กำกับ
จะเลือกทำดี หรือเลือกทำชั่ว ก็จำได้ถาวรเหมือนกัน


ต้นเรื่อง

ชีวิตมหัศจรรย์ของออกัสต์ เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่ติดอันดับหนึ่ง New York Times Bestseller  เรื่องราวของเด็กชายวัยสิบขวบผู้มีหน้าตาน่าเกลียดที่สุดในโลก ชอบกินไอติม ติดเกมเอ็กซ์บอกซ์ และมีครอบครัวที่อบอุ่น เป็นเด็กดี ฉลาด มีอารมณ์ขัน แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมเด็กทุกคนถึงได้กรีดร้องและวิ่งหนีเมื่อเห็นหน้าเขา ขณะที่เจ้าตัวมีแต่ความรักให้กับผู้อื่น วรรณกรรมเรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงความรักของผู้คนในสังคม หน้าตาจึงมิใช่ความสัมพันธ์ที่แท้จริง  

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"จงรู้จักตัวเอง"

"ชีวิตไม่เคยจืดชืด"

"บางครั้งการไม่ตั้งใจทำร้ายคนอื่น ก็ทำร้ายคนอื่นได้เหมือนกัน"

"คนเรามักมองหาคนที่คล้าย ๆ กัน"

"พยายามมีใจเมตตาให้มากกว่าที่จำเป็นอีกนิด โลกจะน่าอยู่ขึ้นมาก"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด




ไม่มีความคิดเห็น: