วันอังคารที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2566

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(แมลงมรณะ)


"ท่านต้องรักษาโรคในจิตใจของตัวท่านเองให้ได้
นั่นคือหนทางนำไปสู่การช่วยเหลือตัวเอง
ยิ่งไปกว่านั้นยังช่วยโลกได้อีกด้วย"

แมลงมรณะ
บันโด มาซาโกะ-ชมนาด ศีติสาร

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ที่มีความสัมพันธ์ระหว่างกัน ต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน
มนุษย์จึงต้องพึ่งพาผู้อื่น ทั้งเป็นที่ให้ผู้อื่นได้พึ่งพา

ในองค์กรหนึ่ง
บางคนพึ่งพาผู้อื่นน้อย แต่เป็นที่พึ่งพาให้ผู้อื่นมาก จึงเป็นที่รักของคนในองค์กร
บางคนพึ่งพาผู้อื่นมาก เป็นที่พึ่งพาแก่ผู้อื่นน้อย ก็ยังเป็นที่ยอมรับได้ในองค์กร

ยังมีบางคนเอาแต่พึ่งพาผู้อื่น ไม่เป็นที่พึ่งพาของผู้อื่นบ้างเลย จึงเป็นคนที่เห็นแก่ตัว เอาแต่ประโยชน์ส่วนตน ย่อมเป็นที่น่ารังเกียจในองค์กร

อยู่ในองค์กร อย่าทำตัวเป็น กาฝากขององค์กร


ต้นเรื่อง

นวนิยายลึกลับสยองขวัญ เมื่อผู้เป็นสามีเก็บตลับหินสีฟ้าอมเทาได้และนำกลับมาบ้าน เมื่อเปิดออกวัตถุขนาดเล็กที่อยู่ในตลับพลันหายไป จากนั้นเรื่องราวเหตุการณ์ประหลาดสยองขวัญก็บังเกิดขึ้น

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ปัญหาอยู่ในใจของทุกท่านเอง การที่มนุษย์เจ็บป่วยทางจิตมากขึ้นนั่นแหละ ทำให้โลกปัจจุบันนี้พลอยป่วยไปด้วย ก่อนอื่นท่านต้องรักษาโรคในจิตใจของตัวท่านเองให้ได้ นั่นคือหนทางนำไปสู่การช่วยเหลือตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้นยังช่วยโลกได้อีกด้วย"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: