"ระหว่างจินตนาการและความจริงนั้น ย่อมคงความขัดแย้งแฝงอยู่เสมอ"
เถ่าชิ่ว คนสุดท้าย
นิโคล โมเนส – ดนัย ฮันตระกูล
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ เคยกล่าวไว้ว่า “จินตนาการสำคัญกว่าความรู้”
หากมีแต่ความรู้แต่ไม่นำความรู้นั้นไปจินตนาการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ความรู้นั้นก็เป็นเพียงกากตะกอนที่จับตัวตกจมลงนอนอยู่ก้นบึ้ง
แต่จินตนาการโดยไม่อาศัยความรู้ ก็จะเป็นเพียงแค่ความคิดฟุ้งซ่านไปตามอารมณ์ ไม่อาจเป็นจริงได้
จินตนาการที่ไม่อาจเป็นจริงได้ ก็กลับกลายเป็นแค่ความฝันเฟื่อง เท่านั้นเอง
ต้นเรื่อง
เถ่าชิ่ว คนสุดท้าย เป็นเรื่องราวของนักเขียนคอลัมน์อาหารให้กับนิตยสารแห่งหนึ่ง ที่จำเป็นจะต้องเดินทางมายังปักกิ่งเพื่อสะสางปัญหาบางอย่างที่สามีซึ่งได้เสียชีวิตลงทิ้งเอาไว้ให้ เดิมคิดจะลางานไป แต่บรรณาธิการเสนอให้ไปสัมภาษณ์ะคนทำกับข้าวสูตรตำรับวังหลวงผู้หนึ่งที่กำลังคิดจะรื้อฟื้นร้านอาหารตำรับราชสำนักกลับมาอีกครั้ง จึงกลายเป็นเป็นนวนิยายที่จะทำให้ผู้อ่านได้รู้จักอาหารจีนได้ลึกซึ้งอย่างยิ่งและรู้ว่าอาหารอร่อยแบบจีนนั้นแท้จริงแล้วควรเป็นไปอย่างไร
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"เลิกติดยึดกับอดีตอีกต่อไป"
"แตกต่างย่อมหมายถึงศักยภาพ"
"น้ำหกอย่าไปเก็บ"
หมายเหตุ
จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน
@Patchara Chad-Udompan
คิดถึงกลอนบทหนึ่ง....จาก "เกมส์ดอกไม้"
ทีละน้อย ทีละน้อย ค่อยค่อยคิด
ทีละนิด ทีละนิด ค่อยค่อยสร้าง
ทีละวัน ทีละเดือน ไม่เลือนลาง
ทุกเส้นทาง สู่ฝัน อันยาวไกล
ค่อยค่อยเรียน ค่อยค่อยรู้ ทีละนิด
ค่อยค่อยคิด ค่อยค่อยทำ ด้วยความหมาย
ค่อยค่อยก้าว ทีละขั้น อย่างมั่นใจ
ก้าวต่อไป ด้วยแรงตน ตามหนทาง
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น