"คนผู้หนึ่งต่อให้มีขีดความสามารถกว่านี้ ก็ไม่สามารถคำนึงถึงอย่างรอบด้าน หากสามารถรวบรวมกำลังคนรอบข้าง จะเปล่งประสิทธิภาพขั้นสูงสุด"
เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 8
เกิงซิน - น.นพรัตน์
เป็นที่รับรู้ว่า ไม่มีผู้ใดที่เก่งทุกอย่าง
และต่อให้เรียนรู้เพิ่มเติม จนเก่งเพิ่มขึ้น ก็ยังไม่อาจเรียกได้ว่าเก่งทุกเรื่อง
ในเมื่อไม่เก่งทุกอย่างจึงต้องรู้จักการร่วมมือกับผู้อื่น
แต่ผู้อื่นก็ไม่ได้เก่งทุกเรื่องเช่นกัน
คนที่ร่วมมือกับผู้อื่นได้หลากหลายผู้คนที่สุด จึงจะยิ่งเป็นผู้ได้เปรียบ
จุดอ่อนของผู้คนคือ แต่ละผู้คนมักคิดว่าตนเองเก่งเพียงผู้เดียว
จุดอ่อนของผู้คนหมู่มากคือ ยิ่งมากคนก็ยิ่งมากความ
คนที่เก่งจริงจึงต้องรู้วิธี เลือกคนร่วมงาน
ต้นเรื่อง
ภาคพิสดาร ที่กำหนดให้ เล่าฉ่วงตัวเอกของเรื่องตายย้อนเวลาจากยุคปัจจุบันไปอยู่ในร่างของเล่าฉ่วงในยุคสามก๊ก จึงกลับกลายเป็นเล่าฉ่วงที่มีความสามารถในร่างเดิมบวกความรู้ในจิตวิญญานใหม่ ลดข้อด้อยเพิ่มข้อเด่นเป็นเล่าฉ่วงที่โดดเด่นในสามก๊กที่หลอกว้านจงไม่เคยบันทึกมาก่อน ประวัติศาสตร์สามก๊กจะเปลี่ยนแปลงไปจากที่คนทั่วไปรับรู้หรือไม่ เปลี่ยนแปลงจากที่เล่าฉ่วงยุคปัจจุบันเรียนรู้มาหรือไม่คง มีแต่เล่าฉ่วงเท่านั้นที่รู้
Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้
"คนเปิดเผยไม่กระทำเรื่องลับ ๆ ล่อ ๆ"
"คนผู้หนึ่งพอมีความหวัง สมาธิจิตใจจะเกิดความเปลี่ยนแปลง"
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น