"เราไม่ควรที่จะลืมบุญคุณคน"
เรื่องจริงของ ฮาจิ
อายาโนะ มาซารุ - ซุ้มซาโบ้
ในองค์กรหนึ่ง
ไม่มีผู้ใดทำงานโดยไม่อาศัยความร่วมมือจากผู้อื่น
ไม่อาศัยมากก็อาศัยน้อย ไม่อาศัยทางตรงก็อาศัยทางอ้อม
ไม่จ่ายค่าตอบแทนเอง ก็องค์กรจ่ายให้ หรืออาจถึงกับไม่ได้จ่ายเลย
อาจรู้ หรืออาจไม่รู้ หรืออาจทำเป็นไม่รู้
เมื่องานสำเร็จ จึงไม่พึงคิดว่าเป็นฝีมือหรือผลงานของตนเพียงโดดเดี่ยว
อาจไม่แสดงความขอบคุณ แต่อย่างน้อยก็อย่าหลงลืม
ต้นเรื่อง
เรื่องจริงของ ฮาจิ เป็นตำนานของสุนัขยอดกตัญญูที่เฝ้ารอเจ้านายอยู่ที่สถานีรถไฟนับสิบปี โดยที่มันไม่รับรู้ว่าเจ้านายมันได้เสียชีวิตไปแล้ว
จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น