วันอังคารที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ความตายที่เวนิส)


"สายไปเสียแล้ว แต่สายไปแล้วจริงหรือ"

ความตายที่เวนิส
โธมัส มันน์ - นฤมล ง้าวสุวรรณ

แม้ตื่นสาย ก็ยังต้องตื่น ไม่อาจจมอยู่กับที่นอน
แม้กินสาย ก็ยังต้องกิน ไม่ปล่อยให้หิวโหย
แม้ไปสาย ก็ยังต้องไป เพื่อภารกิจที่รออยู่
ไม่มีอะไรสายเกินไป
เพราะแม้สาย ก็ยังเริ่มได้

ถึงอาจจะไม่ได้เริ่มที่จุดเดิม
แต่ ทุกสิ่งอย่างก็เริ่มต้นได้เสมอ


ต้นเรื่อง


ความตายที่เวนิส เป็นนวนิยายขนาดสั้นของ โธมัส มันน์ กวีชาวเยอรมัน เจ้าของรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม ความตายที่เวนิส เป็นนวนิยายเชิงปรัชญา ที่สะท้อนการถ่ายทอดความรู้สึกอันละเอียดอ่อนของจิตใจมนุษย์ บรรยายสิ่งที่เป็นอยู่ กำลังเกิดขึ้น และกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลง เป็นโศกนาฏกรรมของศิลปินผู้หนึ่ง ที่ทั้งเลวร้าย บิดเบี้ยว แต่ก็งดงาม สะเทือนอารมณ์

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ต้องทำจนเสร็จ"
 
 "สิ่งที่ยิ่งใหญ่เกือบทั้งหมดเกิดขึ้นมาได้และเป็นไปได้เพราะพลังของการไม่ยอมแพ้ในสภาวะต่าง ๆ"

"เกือบทุกคนมักจะมีความลำเอียงซึ่งเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: