วันพุธที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2564

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(อวสานจิ๋นซี 4)



"มีแต่คนที่ไร้ความสามารถ จึงฝากชีวิตไว้กับโชคชะตาที่เลื่อนลอย"

อวสานจิ๋นซี 4
หลงเหยิน-น.หลงเหยิน-น.นพรัตน์

บุคคลที่ด้อยการศึกษา ขาดความมั่นใจ ยากจนอดอยาก พึ่งพาผู้ใดไม่ได้ จึงต้องพึ่งพาแต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ บนบานศาลกล่าว ขอความช่วยเหลือไปวัน ๆ

ผู้ปกครองปฏิบัติแต่แนว อธรรมาภิบาล สังคม
ไร้ความมั่นคง ไร้ความหวัง ขาดหลักประกันในชีวิต ผู้คนทำอะไรมิได้นอกจากก่นด่าผู้ปกครองไปวัน ๆ

องค์กรที่ผู้บริหารไร้ความสามารถ ขาดคุณธรรม ผู้คน ขาดความเชื่อมั่น  องค์กรขาดการยอมรับ ทุกผู้คนในองค์กรจึงได้แต่เลื่อนลอย สักแต่อยู่ไปวัน ๆ

ต้องแก้ไของค์รวม ทั้งบุคคล สังคม และองค์กร ไม่แก้ไปวัน ๆ 

ต้นเรื่อง

อวสานจิ๋นซี  เป็นนวนิยายกำลังภายในอิงประวัติศาสตร์ เขียนโดยหลงเหยิน เรื่องราวเป็นช่วงเหตุการณ์ต่อจาก เจาะเวลาหาจิ๋นซี ของ หวงอี้ 
หลังจากจิ๋นซีฮ่องเต้สิ้นพระชนม์ การก่อกบฏเกิดขึ้นทั่วทุกหัวระแหงหลงเหยินสร้างให้ จี้คงโส่ว และ หานซิ่น สองสหายเกิดขึ้นในยุทธภพ และต่อมาได้เป็นส่วนสำคัญในการช่วยให้ หลิวปัง ขึ้นครองแผ่นดิน 

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"นอกจากอำนาจแล้วในโลกนี้ยังมีสิ่งที่ควรแก่การแสวงหาอีกมากมาย"

"หากเปลี่ยนแปลงตามความเปลี่ยนแปลงของฝ่ายตรงข้ามตนเองจะตกเป็นรอง"

"ทุกเรื่องราวล้วนมีข้อยกเว้น"

"ผู้สำเร็จกิจการใหญ่มักเป็นคนไร้น้ำใจ"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด





ไม่มีความคิดเห็น: