วันอาทิตย์ที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(พระเจ้า เก้าล้านล้านชื่อ)


"เมื่อเธอเกิดความตระหนกเธอก็จะทำอะไรสักอย่างสุ่มเดาไปเรื่อย"

พระเจ้า เก้าล้านล้านชื่อ
นภดล เวชสวัสดิ์

การเดา คือ การเลือกที่คาดหวังว่าจะถูก โดยไม่มีหลัก ไม่อาศัยเหตุผล
การสุ่ม คือ การเลือกที่ยอมรับในผลที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นอย่างไร

ผู้คนจะอาศัยการเดา เมื่อไม่มีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้น ๆ แต่จำเป็นต้องเลือก
ผู้คนจะใช้วิธีการสุ่ม เมื่อตัดสินใจไม่ได้ มักต้องใช้ข้อมูลประมวลหาหลักเกณฑ์ก่อนสุ่ม

ผู้คนจะเดา เมื่ออยู่ในภาวะจวนตัว ไม่เหลือเวลาให้ตัดสินใจ
ผู้คนจะสุ่ม เมื่อไตร่ตรองรอบคอบแล้วว่า ไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไรก็ยอมรับได้

บางคนไม่เดาไม่สุ่ม อาศัยแต่ การมั่ว คือ ไม่มีความรู้อะไรเลย แต่ทำท่าเหมือนว่ารู้


ต้นเรื่อง

พระเจ้า เก้าล้านล้านชื่อ หนังสือรวมเรื่องสั้นแนวนิยายวิทยาศาสตร์ ซึ่งแม้เป็นจินตนาการแต่ก็แฝงด้วยแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ ดูเหมือนเพ้อฝัน แต่ก็ไม่แน่นักที่อาจกลับกลายเป็นความจริงเหมือนหลาย ๆ เรื่องที่ผ่านมา 

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ไม่มีประโยชน์อะไรที่จะมัวไปเสียเวลากับการอ้อมค้อม"

"ความตระหนกเป็นสภาวะที่ค่อนข้างจะพิเศษ"

"หากถามคำถามที่เหมาะสม ก็เหมือนหาคำตอบให้ตัวเองได้"

"ถ้าคุณจะเริ่มเลี้ยงบอนไซสักต้น คุณคงไม่เลือกต้นที่สมบูรณ์แข็งแรง แต่คุณจะเลือกต้นที่บิดเบี้ยวหยักงอ พร้อมรับการดัด"

"ไม่มีใครทำดีตามลำพังได้"


หมายเหตุ
จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@Kobkul Muangsanit
ตระหนัก กับตระหนก เขียนต่างกันนิดเดียว แต่การแสดงออกนี้ต่างกันสุดขั้วเลย



จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด


ไม่มีความคิดเห็น: