วันเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เห่...ชะเลรุ้ง)


"ไม่มีนักเรียนโง่ มีแต่ครูที่ไม่ฉลาด"

เห่...ชะเลรุ้ง
ประภัสสร เสวิกุล

ทุกผู้คนสามารถเรียนรู้ ทุกผู้คนสามารถพัฒนาก้าวไกล
แต่บางผู้คนอาจต้องการคำชี้แนะ
หากเพียงมีคำชี้แนะที่เหมาะสมตรงจุด ผู้นั้นก็จะก้าวทะลุผ่านอุปสรรคไปได้

จึงอยู่ที่ผู้ชี้แนะว่ามีความสามารถเพียงใด
ผู้ชี้แนะที่ชาญฉลาด สามารถกระตุ้นทั้งคนเก่งและคนไม่เก่งมุ่งสู่ความสำเร็จ

ไม่ใช่ผู้นำทุกคน ที่เป็นผู้ชี้แนะที่ชาญฉลาด


ต้นเรื่อง

เห่...ชะเลรุ้ง เป็นนวนิยายชุดวรรณกรรมเพื่ออาเซียนของ ประภัสสร เสวิกุล เป็นเรื่องราวสะท้อนภาพเหตุการณ์ช่วงสงครามเขมรแดงเข้ายึดงกรุงพนมเปญของกัมพูชา ความโหดร้าย ความทุกข์ทรมาน ท่ามกลางความขัดแย้งทางการเมือง ที่มุ่งยึดอำนาจ ละทิ้งประชาชน อ่านเพื่อเข้าใจความมืดมนอำมหิตของสงคราม


Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เล่าเบ๊...ม้าแก่ ๆ คนแก่ ๆ ก็เป็นแบบนี้ ทำงานทำการไม่เต็มที่"

"เรื่องบางเรื่องรู้ไปก็เท่านั้น และเรื่องบางเรื่องไม่รู้เสียเลยจะดีกว่า"

"เวลารบราฆ่าฟันกัน ไม่มีใครเขาคิดถึงศีลถึงธรรมหรอก เขามุ่งแต่จะเอาชนะคะคานกันอย่างเดียว"

"บ้านเมืองจะฉิบหายก็เพราะมีแต่คนที่นิ่งดูดายอย่างแก"

"การช้าไปเพียงวันเดียว ทำให้เราต้องสูญเสียบางสิ่งบางอย่าง"

"คนเราต้องมีความหวังแม้กระทั่งในเวลาที่สิ้นหวัง"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด





ไม่มีความคิดเห็น: