วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 4)


"ล้ำหน้าหนึ่งก้าวเป็นคนเสียสติ ล้ำหน้าครึ่งก้าวเป็นอัจฉริยะ"

เจาะเวลาหาโจโฉ เล่ม 4
เกิงซิน - น.นพรัตน์

ผู้คนมักติดอยู่ในกรอบ
กรอบกลับกลายเป็นข้อจำกัด
แม้บางครั้งไม่มีผู้ใดสืบสาวได้ว่ากรอบมีที่มาอย่างไร
แต่การออกจากกรอบต้องอาศัยพลังมากมายมหาศาล

ผู้คนที่คิดออกจากกรอบ กลับกลายเป็นคนบ้า คนเจ้าปัญหา
จะยอมวนอยู่ในกรอบเดิม ๆ หรือจะกล้าเป็นผู้เปลี่ยนแปลง
บ้าก็บ้าวะ


ต้นเรื่อง

เจาะเวลาหาโจโฉ เป็นนวนิยายอิงพงศาวดารสามก๊ก ภาคพิสดาร ที่กำหนดให้ เล่าฉ่วงตัวเอกของเรื่องตายย้อนเวลาจากยุคปัจจุบันไปอยู่ในร่างของเล่าฉ่วงในยุคสามก๊ก จึงกลับกลายเป็นเล่าฉ่วงที่มีความสามารถในร่างเดิมบวกความรู้ในจิตวิญญานใหม่ ลดข้อด้อยเพิ่มข้อเด่นเป็นเล่าฉ่วงที่โดดเด่นในสามก๊กที่หลอกว้านจงไม่เคยบันทึกมาก่อน ประวัติศาสตร์สามก๊กจะเปลี่ยนแปลงไปจากที่คนทั่วไปรับรู้หรือไม่ เปลี่ยนแปลงจากที่เล่าฉ่วงยุคปัจจุบันเรียนรู้มาหรือไม่คง มีแต่เล่าฉ่วงเท่านั้นที่รู้

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ตนเท้าเปล่าไม่กลัวคนสวมรองเท้า"

"ผู้ที่สำเร็จกิจการใหญ่ล้วนเกิดความเชื่อมั่นตัวเองอย่างแรงกล้า"


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: