จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ความหวังไม่เห็นไม่ใช่ไม่มี)

"คนหนุ่มสาวนั้น อดีตสั้นอนาคตยาว ส่วนคนแก่นั้นอดีตยาวอนาคตสั้น"

ความหวังไม่เห็นไม่ใช่ไม่มี

หนุ่มเมืองจันท์

อดีต คือเวลาที่ล่วงไปแล้ว 

อนาคต คือเวลาที่ยังมาไม่ถึง

หลายคนมัวแต่คำนึงถึงความผิดพลาดในอดีต คาดหวังจะปรับปรุงแก้ไขในอนาคต

หลายคนมัวแต่หลงติดกับความสำเร็จในอดีต เพ้อฝันถึงความสำเร็จซ้ำอีกในอนาคต

แต่เวลาย่อมเดินหน้าไปอย่างไม่หยุดยั้ง

อนาคตแปรเปลี่ยนเป็นปัจจุบันและอดีตอย่างรวดเร็ว

ผู้คนอาจมีเวลาในอดีตที่แตกต่าง

แต่ทุกผู้คนมีเวลาในอนาคตเท่าเทียมกันคือ เวลาถัดไปนี่เอง

อยู่กับปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้ดี เดี๋ยวจะกลายเป็นอดีตแล้ว

ต้นเรื่อง

หนุ่มเมืองจันท์ เป็นนักเขียนและนักคิด หนังสือของเขาเป็นตอนสั้น ๆ ตามแบบฉบับที่เขียนคอลัมน์ในหนังสือพิมพ์ เนื้อเรื่องจึงกระชับ จบในตอน หักมุมด้วยข้อคิดในหลากหลายรูปแบบ อ่านง่าย เข้าใจง่าย กระตุ้นให้ผู้อ่านเกิดแรงจูงใจได้อย่างไม่รู้ตัว ใช้ชื่อชุดว่า ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ ตามชื่อคอลัมน์ในมติชนสุดสัปดาห์ เล่มนี้เป็นเล่มที่ 17 ชื่อเล่มว่า ความหวังไม่เห็นไม่ใช่ไม่มีความหวังไม่เห็นไม่ใช่ไม่มี (เล่มนี้ฟังแบบหนังสือเสียง)

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"โลกมีหลายด้านให้มอง"

"ชีวิตของเราไม่ใช่เส้นตรง แต่เป็นทางแยกที่ต้องเลือกเสมอ"

"เราจำเป็นจะต้องมองไกลไปยังอนาคต แต่ต้องไม่ลืมที่จะเรียนรู้อดีตด้วย"

"ความสุขไม่เคยมีแบบสำเร็จรูป"

"การไม่ตัดสินใจจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย"

"ทุกอย่างที่คุณคิดได้คุณไม่ใช่คนแรกของโลก"

"ผู้มีปัญญาย่อมหาความสุขได้ ท่ามกลางความทุกข์  แต่คนที่ไม่มีปัญญาคอยแต่จะมองหาความทุกข์ท่ามกลางความสุข"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด