วันอาทิตย์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2569

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เขาตราหน้าว่าหมอฆ่าคน)


"ให้ก็คือให้ อย่าหวังผลตอบแทนใด ๆ"

เขาตราหน้าว่าหมอฆ่าคน
อู๋ฮุ่ยเซียง

ให้ คือการมอบโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
หากให้โดยหวังสิ่งตอบแทน เรียกว่าขาย

หลายคนขาย แต่บอกว่าให้
คนได้รับ บางครั้งคิดว่าเขาให้ แท้จริงเขาขาย 
เขาขายเป็นเงินเชื่อ ผู้ซื้ออย่าลืมกลับไปจ่ายในภายหลัง
เขาขายเป็นเงินผ่อน ผู้ซื้อต้องตามชำระเป็นงวด ๆ
เขาขายแบบขายฝาก ระวังเขาจะกลับมาเอาคืน


ต้นเรื่อง

เขาตราหน้าว่าหมอฆ่าคน เป็นเรื่องจริงของแพทย์หญิงท่านหนึ่งที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยตั้งใจด้วยเจตนาดูแลสุขภาพประชาชนในพื้นที่ห่างไกล แต่แล้วการทุ่มเทเสียสละประโยชน์ส่วนตนเพื่อส่วนรวมกลับถูกตราหน้าว่าเป็นฆาตกร เมื่อผู้ป่วยเสียชีวิต ญาติดำเนินเรื่องสู่คดีในศาลในข้อหาหมอละเว้นการปฏิบัติหน้าที่จนผู้ป่วยเสียชีวิต แพทย์หญิงท่านนี้ต้องต่อสู้อย่างอดทนบนความสูญเสียหลายสิ่งอย่าง เมื่อสิ้นสุดคดี จึงนำมาบันทึกบทเรียนของปวงชน ทั้งแพทย์และบุคคลทั่วไปควรอ่านเพื่อทำความเข้าใจ

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"วินาทีแรกของการตัดสินใจ เราจะใช้อารมณ์มากกว่าคำว่าเหตุผล"

หมายเหตุ
จินตนาการจากเพื่อนเฟสบุ้คบางคน

@พงษ์ศักดิ์ ฉิ่งสุวรรณโรจน์
ให้เพื่อหวังให้เขาตอบแทน เป็นเรื่องของการแลกเปลี่ยนต่างตอบแทน ไม่ใช่การให้
@Sukontip Srichan
ให้คือให้ ไม่ต้องหวังผลตอบแทน สบายใจ


จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

ไม่มีความคิดเห็น: