จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(สิทธารถะ)

"ใครก็ตามที่เสาะแสวงหา...สายตาของเขาจดจ้องอยู่เฉพาะสิ่งที่เขาค้นหา และไม่ยอมรับรู้พบเห็นสิ่งอื่นใด ไม่ยอมพิจารณาสิ่งที่ได้พบเห็น เพราะมัวมุ่งมั่นอยู่ในสิ่งที่ตนแสวงหาเท่านั้น...จึงแลไม่เห็นบางสิ่งบางอย่างที่ใกล้ตาใกล้ตัว"

สิทธารถะ

แฮร์มันน์ เฮสเส - สีมน

มนุษย์สามารถรับรู้พร้อมกันได้หลายช่องทางผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้า

แต่มนุษย์จะให้ความสนใจ จดจ่อ และมีสมาธิในการรับรู้เพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

เมื่อจดจ่อเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เรื่องอื่นย่อมละเลยไป

เรื่องที่คนเราละเลยไปจึงมีมากมายมหาศาล

เรื่องที่คนเราละเลยไป อาจเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด

ต้นเรื่อง

สิทธารถะ วรรณกรรมผลงานการประพันธ์ของ แฮร์มันน์ เฮสเส เจ้าของรางวัลโนเบล ที่เล่าเรื่องราวของมาณพหนุ่มสองสหาย สิทธาระถะ และ โควินทะ ที่มุ่งมั่นแสวงหาความหลุดพ้นของชีวิต ออกบวชเป็นนักพรต และตัดสินใจเดินทางมาเฝ้าพระพุทธองค์ โควินทะเลือกที่จะบวชเป็นภิกษุเรียนรู้ในพระพุทธศาสนา สิทธาระถะเลือกที่จะแสวงหาสัจธรรมด้วยวิถีทางของตนเอง

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"ไม่มีผู้ใดที่จะบรรลุได้เพียงด้วยการฟังคำสั่งสอน"

"ความรู้นั้นสามารถถอดถ่ายให้กันได้ แต่ปัญญาความรอบรู้นั้นให้กันไม่ได้ดอก"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ)

"แล้วเพิ่งจะมาพูดเอาตอนนี้เนี่ยนะ"

เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ

ฟุกะมิโดริ โนวากิ - สุริยงวรวุฒิ สิริวิวัฒน์กุล

การสื่อสารคือ การถ่ายทอดความคิดหรือความรู้สึกไปให้ผู้อื่นรับรู้ด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่ง

การสื่อสารที่ช้าเกิน อาจทำให้ไม่ทันการ ผู้รับสารอาจพลาดภารกิจหรือสาระสำคัญ

การสื่อสารที่เร็วเกินไป อาจทำให้ผู้รับสารชะล่าใจ ไม่เร่งดำเนินการ ในที่สุดก็พลาดภารกิจหรือสาระสำคัญเช่นกัน

การสื่อสารที่ไม่มีเวลาแน่นอน อาจทำให้ผู้รับสารวิตกกังวลโดยไม่จำเป็น

การสื่อสารจึงต้องกระทำในเวลาที่เหมาะสม

ต้นเรื่อง

เมืองต้องมนตร์ คนขโมยหนังสือ เป็นนิยายแฟนตาซี ที่ไม่ใช่นิยายสืบสวนสอบสวน แต่ก็ลึกลับผจญภัย เหมือนจะอ่านรู้เรื่องบ้าง ไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ตื่นเต้นด้วยเวทมนตร์คำสาป

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"เวลาคนร้ายแก้ตัว ก็มักจะพูดอย่างไรก็ได้ทั้งนั้น"

"สิ่งใดที่สูญเสียไปแล้ว ย่อมย้อนคืนกลับมาไม่ง่าย"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(คมดาบสั้น)

"ท่านสามารถเลือกสหายได้ แต่ไม่สามารถเลือกศัตรูได้"

คมดาบสั้น

โก้วเล้ง – น.นพรัตน์

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม จึงย่อมมีความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นในสังคม

ความสัมพันธ์อาจเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกัน 

ความสัมพันธ์อาจเป็นคนที่รักเป็นเพื่อนเป็นมิตรสหายกัน หรือ

ความสัมพันธ์อาจเป็นคนที่เกลียดชังเป็นศัตรูกัน

ผู้คนจะเป็นมิตรเป็นสหายเป็นเพื่อนกันได้ ย่อมเกิดจากการเลือกการคัดสรรของตนในเบื้องต้นแล้วเพาะบ่มด้วยกาลเวลา

แต่ผู้คนจะเกลียดชังกันถึงขั้นเป็นศัตรูกัน มิใช่เพียงแค่ทัศนคติที่ไม่ตรงกัน หากยังต้องมีความโกรธความไม่พึงพอใจกันอย่างรุนแรง ผู้คนจะเกลียดกันทะเลาะกันเป็นศัตรูกัน มักเกิดขึ้นในห้วงเวลาฉับพลัน

หากมิสติ เท่าทันความคิด อารมณ์และความรู้สึกของตนเอง เราก็จะสามารถควบคุมตัวเองให้ไม่สร้างศัตรูได้ แต่เราควบคุมผู้อื่นไม่ได้ 

อย่าสร้างเงื่อนไขให้ผู้อื่นนำไปใช้อ้างให้เราเป็นศัตรู

ต้นเรื่อง

คมดาบสั้น เป็นวรรณกรรมกำลังภายในเรื่องสุดท้ายในชีวิตของโก้วเล้ง คมดาบสั้นเป็นนวนิยายสั้น 7 ตอนที่ร้อยรวมเป็นเรื่องยาว ที่โก้วเล้งตั้งใจเขียนเป็นแนวทางใหม่ เนื้อเรื่องเกี่ยวกับบ่อนพนันอันลึกลับและการเดิมพันที่แปลกพิสดาร แต่ละผู้คนที่ชิงไหวชิงพริบทางปัญญา จึงกระตุ้นให้ตื่นเต้นเร้าใจ และจบลงแบบหักมุมที่คาดไม่ถึง

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนอยู่ในยุทธจักร ไม่เป็นตัวของตัวเอง"

"ดาบบางเล่มแม้มีขนาดสั้น แต่มักหวาดเสียวกว่าดาบยาว"

"โลกนี้มีเรื่องที่ท่านไม่เข้าใจอยู่ไม่น้อย"

"มีแต่คนชาญฉลาดจึงทราบว่า เรื่องเล็กน้อยค่อยเป็นเคล็ดลับสำคัญ ในการตัดสินเรื่องราว"

"บางครั้งแม้ชนะเท่ากับพ่ายแพ้"

"ทุกเรื่องราวล้วนมีข้อยกเว้น"

"ทุกผู้คนต้องมีเวลาเป็นผู้แพ้"

"เป็นผู้ชนะแม้ไม่มีใดยอดเยี่ยม แต่อย่างน้อยยังดีกว่าเป็นผู้แพ้"

"คนไร้น้ำใจลงมือไร้น้ำใจ"

"บางครั้งการกล่าววาจาตามอำเภอใจ ก็สามารถทำร้ายคนเช่นเดียวกับดาบกระบี่"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(เสียงแห่งบาป)

"คนเรานั้น ถ้าหากป้อนให้อิ่มเกินไปก็จะเสียนิสัย"

เสียงแห่งบาป

ชิโอตะ ทาเคชิ - อิศเรศ ทองปัสโณว์

ร่างกายมนุษย์มีศูนย์ควบคุมความหิวความอิ่มอยู่ที่สมองส่วนไฮโปทาลามัส (Hypothalamus) เพื่อคอยควบคุมให้ร่างกายได้รับอาหารตามความจำเป็นเหมาะสม

แต่หิวก็ไม่จำเป็นต้องกิน และไม่หิวก็ไม่ได้หมายความว่ากินไม่ได้

ขณะที่อิ่มก็ไม่ได้หมายความว่ากินอีกไม่ได้

มนุษย์กินได้ตลอดเวลา เพราะสิ่งที่ควบคุมการกินยังอยู่ที่ความอยาก

ความอยากทำให้เกิดภาวะไม่สมดุล

ความอยากเป็นตัณหา เป็นเรื่องของจิตใจ

ความอยากเป็นแค่นิสัยไม่ใช่สันดาน จึงอาจปรับเปลี่ยนได้

ต้นเรื่อง

เสียงแห่งบาป เป็นนวนิยายสืบสวนสอบสวน เกี่ยวกับคดีสะเทือนขวัญคดีหนึ่งในญี่ปุ่น ที่ยังไม่สามารถคลี่คลายได้แม้ผ่านมาเป็นเวลานานถึงสามสิบปี เจ้าของร้านตัดชุดสูทแห่งหนึ่งได้พบในที่สุดว่า เสียงของเขาเมื่อวัยเด็กมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดีดังกล่าว เขาเกี่ยวข้องจริงหรือ ความจริงที่ต้องค้นหา หรือจะปล่อยให้ไปเป็นเพียงเสียงแห่งบาป

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนเลวก็มีศักดิ์ศรีของคนเลว"

"ถ้าคิดว่าเป็นทางที่จะไปได้ละก็ ลุยไปให้สุดทางไปเลย"

"คนเรานั้นจะอย่างไรก็ต้องมีเครือข่ายอยู่"

"การจะชำระล้างชื่อที่เสื่อมเสียไปแล้วไม่ใช่เรื่องง่าย"

"ไม่มีทางที่คนเราจะเต็มอิ่มได้หรอก"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ฆาตกรกล่องดวงตาปีศาจ)

"ความเชื่อใจสำคัญที่หนึ่ง"

ฆาตกรกล่องดวงตาปีศาจ

อิมามุระ มาซาฮิโระ - Kantie JK Takahashi

การที่มนุษย์อยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคมได้เป็นเพราะมนุษย์มีความเชื่อใจ (Trust) ในสังคม

เชื่อใจว่าทุกสิ่งอย่างที่กระทำร่วมกันนั้นจะไม่ก่อเกิดอันตรายต่อตน

ความเชื่อใจผู้อื่นเป็นพื้นฐานของการอยู่ร่วมกัน

ความเชื่อใจพื้นฐาน (Basic Trust) เป็น ค่าเริ่มต้น (Default) ในจิตใจมนุษย์

ความเชื่อใจผู้อื่นจึงเป็นเสมือนจิตใต้สำนึก ที่ไม่ต้องคิดไม่ต้องทบทวน

เว้นแต่จะมีผู้ใดทำให้เกิดความไม่เชื่อใจ

ความไม่เชื่อใจจะส่งผลให้เกิดความระแวง ความไม่ไว้วางใจ

ความไม่เชื่อใจจะส่งผลต่อความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน

ความไม่เชื่อใจจะส่งผลต่อการทำงานร่วมกัน

ความเชื่อใจหากถูกทำลายไปจะสร้างกลับมาได้ยาก

ต้นเรื่อง

ฆาตกรกล่องดวงตาปีศาจ เป็นหนังสือสืบสวนสอบสวน ที่เริ่มด้วยคำทำนายที่ผู้คนต่างพากันหวาดกลัว ว่าอีกสองวันข้างหน้า จะมีคนตายในพื้นที่ปิดตายถึงสี่คน และต่อมาสะพานไม้ซึ่งเป็นเส้นทางเดียวที่เชื่อมต่อื้นที่ปิดตายก็ไหม้ไฟจนร่วงหล่นสู่แม่นํ้าอย่างเป็นปริศนา ผู้มาเยือนรายหนึ่งเสียชีวิต จึงสร้างความหวาดกลัวและความสับสนวุ่นวายแก่ผู้คนที่เหลือในพื้นที่ปิดตายนั้น คู่หูนักสืบในเรื่องจะไขปริศนา และพาให้ผู้คนที่เหลือเอาชีวิตรอดจากคำทำนายได้อย่างไร

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการทำให้ตัวเองปลอดภัย"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(มังกรคู่สู้สิบทิศ 2)

"คนที่ไม่มีความสำเร็จล้วนไม่มีผู้ใดให้ความสำคัญ"

มังกรคู่สู้สิบทิศ 2

หวงอี้ : น.นพรัตน์

สังคมย่อมมีการแข่งขัน

เมื่อมีผู้หนึ่งประสบความสำเร็จ จะมีผู้อื่นรู้สึกอยู่สามประเภท

ส่วนหนึ่งรู้สึกเฉย ๆ

ส่วนน้อยมากชื่นชมยินดี 

ส่วนไม่น้อยอิจฉาตาร้อน

สังคมก็เป็นเช่นนี้

ต้นเรื่อง

มังกรคู่สู้สิบทิศ วรรณกรรมจีนแต่งโดย หวงอี้ ในรูปแบบนิยายอิงประวิติศาสตร์ เป็นเรื่องราวของการก่อตั้งราชวงศ์ถัง ตัวเอกของเรื่องเป็นสองเด็กกำพร้าแห่งเมืองหยางโจว โค่วจง และ ฉีจื่อหลิง ใช้ชีวิตจากการเป็นอันธพาล ลักเล็กขโมยน้อย ต่อมาฟ้าประทานให้ทั้งสองได้รับเคล็ดวิชา จนสามารถรวบรวมสมัครพรรคพวกเป็นกองกำลังเข้าร่วมกระบวนการชิงแผ่นดิน ไม่ว่าเรื่องราวจะหนักหนาสาหัสถึงกับต้องแลกด้วยชีวิตปานใด คุณธรรมก็ยังเป็นสิ่งสำคัญที่สองสหายยึดมั่น มังกรคู่สู้สิบทิศ แบ่งออกเป็น 2 ภาค ภาคแรก มังกรคู่สู้สิบทิศ 10 เล่ม และภาค 2 มังกรคู่สู้สิบทิศ ภาคสมบูรณ์ 11 เล่ม

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"มีแต่บุคคลที่รักษาสัจจะ จึงเชื่อสัจจะวาจาของผู้อื่น"

"สิ้นคิมหันต์ก็เป็นเหมันต์"

"ในช่วงเวลาชิงแผ่นดิน ต่อให้เป็นพ่อลูกยังแล้งน้ำใจ"

"พลังแห่งมวลชน ขอเพียงรู้จักใช้สอย จะบังเกิดผลอย่างคาดไม่ถึง"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด(ปัวโร ตอน ฆ่าลอร์ด เอ็ดจ์แวร์)

"คนที่ฆ่าคนครั้งหนึ่งแล้ว มักจะฆ่าคนซ้ำอีก"

ปัวโร ตอน ฆ่าลอร์ด เอ็ดจ์แวร์

อกาธา คริสตี้ - ปรีชา-ดวงตา

ผู้คนปกติโดยทั่วไปมีแนวโน้มที่จะทำตามบรรทัดฐานของสังคม คือทำในสิ่งที่ดี สิ่งที่ถูกต้องเหมาะสม

สังคมมักมีบทลงโทษเมื่อผู้ใดกระทำผิดไปจากบรรทัดฐาน

การลงโทษเป็นการเตือนหรือตอกย้ำให้ผู้คนเข้าใจและกลับเข้าสู่บรรทัดฐานที่กำหนด

หากมีผู้ทำผิดแล้วไม่ถูกลงโทษ ผู้นั้นจะเข้าใจว่าสามารถทำสิ่งนั้นได้ หรือตนทำในสิ่งที่ถูกต้องแล้ว จึงจะทำในสิ่งนั้นซ้ำอีก

ทำผิดต้องลงโทษ อย่าปล่อยให้ความผิดกลายเป็นความถูกต้อง

ต้นเรื่อง

เมื่อ ภริยาสาวได้กล่าวคำอามาดว่าจะฆ่า ลอร์ด เอ็ดจ์แวร์ ผู้เป็นสามีเพราะไม่ยอมให้เธอหย่าขาด และเธอได้มอบให้ เฮคูล ปัวโร เป็นผู้เจรจา หลังจากปัวโรไปพบลอร์ด เอ็ดจ์แวร์ เพียงไม่กี่ชั่วโมง ลอร์ด เอ็ดจ์แวร์ก็ถูกฆ่าตาย ปัวโรจะคลี่คลายคดีนี้ได้หรือไม่อย่างไร เมื่อตนเองเข้าไปเกี่ยวพันกับเหตุการณ์อยู่ด้วย

Quote ที่น่าสนใจเพิ่มเติมจากหนังสือเล่มนี้

"คนเราทุกคนมักมีจุดอ่อนของตัวเอง"

"จะบังเอิญไปเสียทุกอย่างไม่ได้"

"เขาชอบให้คนอื่นกลัวเขา"

"คนเรายิ่งรีบก็ยิ่งช้า"

จินตนาการจากการอ่าน ช่างเพริศแพร้วยิ่งกว่าสิ่งใด